ΤΟ ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»:

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ  ΕΝΑΝΤΙΟΝ  ΙΣΤΟΡΙΑΣ

 

Κλεάνθης Γρίβας

18/01/2018

 

Ανεξάρτητα από τις όποιες -δικαιολογημένες ή όχι- συναισθηματικές αντιδράσεις, η επίλυση της διαφοράς με τη γειτονική χώρα με την αποδοχή από την πλευρά της Ελλάδας μιας σύνθετης ονομασίας της που θα περιέχει το όνομα «Μακεδονία», εναρμονίζεται (για λόγους που αναλύονται παρακάτω) με τα –διαφορετικά-- γεωπολιτικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της πΓΔΜ αλλά και της Ελλάδας, για την οποία είναι, προτιμότερο να υπάρχει στα βόρεια σύνορά της ένα μικρό αλλά σταθερό κράτος (η οικονομία του οποίου εξαρτάται εν πολλοίς από την Ελλάδα) θωρακισμένο κάπως από την συμμετοχή του στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και το ΝΑΤΟ, παρά ένα ασταθές και σαθρό «κράτος» που θα είναι έρμαιο ενός επιθετικού αλβανικού εθνικισμού, ο οποίος αποσκοπεί στη δημιουργία μιας «μεγάλης Αλβανίας» με την πιθανή ενσωμάτωση του Κόσσοβου και της πΓΔΜ ως πρώτα θύματα και την Ελλάδα ως επόμενο στόχο, μιας «μεγάλης Αλβανίας» η οποία μαζί με την Τουρκία θα πιέζουν ασφυκτικά την Ελλάδα από τα βόρεια και από τα ανατολικά.

 

Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ

 

Στη διεθνή αρχιτεκτονική δομή της ισχύος που έχει πυραμιδικό σχήμα, όλες οι χώρες τοποθετούνται σε ένα ορισμένο επίπεδο με βάση τον πλούτο, τον πληθυσμό και τη γεωγραφική τους θέση.

Η Ευρώπη, ως σύνολο, βρισκόταν στην κορυφή αυτής της πυραμίδας επί 4 αιώνες (1492-1914), έχοντας κατακτήσει το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου. Και, μέσα στα 31 χρόνια ενός ευρωπαϊκού εμφυλίου πολέμου (1914-1945), μεταβλήθηκε σε μια κατακερματισμένη, κατεστραμμένη και κατεχόμενη ήπειρο.


ΑΠΟ ΤΟ 1792 ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΨΥΧΡΟ ΠΟΛΕΜΟ,

μεγάλες δυνάμεις στην Ευρώπη ήταν:

Η Γαλλία: από το 1792 μέχρι το 1940 (που καταλήφθηκε από τη ναζιστική Γερμανία).

Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία (Πρωσία πριν το 1870): από το 1792 μέχρι το 1945.

Η Ρωσία (τσαρική μέχρι το 1917 και σοβιετική από το 1917 μέχρι το 1991): το μοναδικό κράτος που ήταν μεγάλη δύναμη σε όλη την περίοδο από το 1792 μέχρι το 1990.

Η Αυστροουγγαρία (Αυστρία πριν το 1867): από το 1792 μέχρι τη διάλυση της το 1918.

Η Ιταλία: θεωρούνταν μεγάλη δύναμη από το 1861 μέχρι το 1943 (οπότε και κατέρρευσε).

Οι Ηνωμένες Πολιτείες: (που το 1898 βγήκαν στη διεθνή σκηνή) από το 1914 μέχρι το 2017.

 

ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (1945-1990),

μεγάλες δυνάμεις στην Ευρώπη ήταν οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ρωσία.

Στην Ευρώπη, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Γερμανία ήταν μεσαίες δυνάμεις, δεδομένου ότι δεν διέθεταν τη στρατιωτική ισχύ που θα τους επέτρεπε να χαρακτηριστούν ως μεγάλες δυνάμεις (και, αντίστοιχα, στην Β.Α. Ασία, μεσαίες δυνάμεις ήταν η Κίνα και η Ιαπωνία).

 

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΨΥΧΡΟ ΠΟΛΕΜΟ (από το 1991 μέχρι το 2017),

μεγάλες δυνάμεις στη διεθνή σκηνή είναι οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα.

 

Μετά τη λήξη της δεύτερης φάσης του ευρωπαϊκού εμφυλίου πολέμου (1945), η Ευρώπη έμοιαζε με ένα απέραντο νεκροταφείο με πάνω από εκατό εκατομμύρια νεκρούς, ερειπωμένες πόλεις, εκατοντάδες εκατομμύρια αμετάκλητα κατεστραμμένες ζωές, κατεχόμενη από δύο μεγάλες δυνάμεις (τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Σοβιετική Ρωσία) και έχοντας απωλέσει οριστικά τη δυνατότητα να ορίζει τη μοίρα της. Οι αποφάσεις για πόλεμο και ειρήνη ή για ζωή και θάνατο δεν παίρνονταν πια στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αλλά στην Ουάσινγκτον και τη Μόσχα.

Σ’ αυτές τις συνθήκες, εντελώς ιδιαίτερος είναι ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών οι οποίες, μετά την ολοκλήρωση της εσωτερικής τους επέκτασης και αφού επιβλήθηκαν ως αδιαμφισβήτητος ηπειρωτικός ηγεμόνας στο δυτικό ημισφαίριο, εξήλθαν στη διεθνή σκηνή κατά τον σύντομο αμερικανο-ισπανικό πόλεμο (1898).

Εκτοτε, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται, εξ’ αντικειμένου, στην κορυφή της πυραμίδας της ισχύος διεθνώς, εξαιτίας του ότι είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που πέτυχε να αναχθεί σε «ηπειρωτικό ηγεμόνα» (ένας όρος που υποδηλώνει την υπεροχή μιας χώρας στην ήπειρό της, απέναντι στην οποία δεν μπορούν να αντιταχθούν οικονομικά και στρατιωτικά οι άλλες χώρες της ηπείρου, είτε όλες μαζί είτε μεμονωμένα).[1] 

Αυτό δίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες το μέγιστο προνόμιο να μπορούν να λειτουργούν ως «παγκόσμιος ισορροπιστής» στο υφιστάμενο σύστημα της ισχύος και, συνεπώς, ο πάγιος στόχος και η βασική επιδίωξη της εξωτερικής πολιτικής τους είναι η αποτροπή κάθε προσπάθειας οποιασδήποτε χώρας, σε οποιαδήποτε ήπειρο και σε οποιεσδήποτε συνθήκες, να αναχθεί σε ηγεμόνα στην ήπειρό της, γιατί αυτό θα τις εξανάγκαζε να μοιραστούν μαζί της το μέγιστο προνόμιο του «παγκόσμιου ισορροπιστή», πράγμα που θα σήμανε το οριστικό τέλος του Αμερικανικού αιώνα.

Με εξαίρεση το δυτικό ημισφαίριο (στο οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι αδιαμφισβήτητος ηπειρωτικός ηγεμόνας), σε όλες τις άλλες ηπείρους, η ισορροπία της ισχύος διαμορφώνεται ως ισορροπία μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων που υπάρχουν σε κάθε ήπειρο, υπό την άγρυπνη εποπτεία των Ηνωμένων Πολιτειών που φροντίζουν ώστε καμιά από αυτές να μην αναδειχθεί σε ηπειρωτικό ηγεμόνα.

Στην Ευρώπη, από το 1945 και μετά, το σύστημα ισχύος ήταν και παραμένει διπολικό. Διαμορφώνεται πρωτίστως από δύο μεγάλες διεθνείς δυνάμεις (ΗΠΑ και Ρωσία), οι οποίες επικαθορίζουν τις σχέσεις του βασικού τριγώνου των μεσαίων δυνάμεων μεταξύ τους (Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία), ενώ οι μικρότερες χώρες (Ιταλία, Κάτω Χώρες, Σκανδιναβικές χώρες, χώρες της Κεντρική και Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων) προσπαθούν να επιβιώνουν αναπτύσσοντας ποικίλες σχέσεις (α) με τις δύο μεγάλες δυνάμεις, ΗΠΑ και Ρωσία, (β) με τις τρεις μεσαίες δυνάμεις, Γερμανία, Γαλλία και Βρετανία, και (γ) μεταξύ τους.

Σ’ αυτό το πλέγμα, ο ρόλος της Ρωσίας στο ευρωπαϊκό σύστημα ισχύος είναι αποφασιστικός αλλά και περιορισμένος από το γεγονός ότι η Ρωσία αποτελεί περιφερειακή δύναμη ευρωπαϊκή και ασιατική συγχρόνως, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να προβληθεί ως δυνητικός ηγεμόνας ούτε στο ευρωπαϊκό ούτε στο ασιατικό υποσύστημα ισχύος.

Στη Β.Α. Ασία, το σύστημα ισχύος είναι πολυπολικό, και διαμορφώνεται πρωτίστως από το βασικό τρίγωνο Κίνας, Ιαπωνίας και Ινδίας και δευτερευόντως από τη Νότια και Βόρεια Κορέα, τη Σιγκαπούρη, την Ινδονησία, το Βιετνάμ, κ.α., χώρες οι οποίες προσπαθούν να ισορροπούν αναπτύσσοντας ποικίλες σχέσεις (α) με τις Ηνωμένες Πολιτείες, (β) με τα με τα μέλη του βασικού τριγώνου, και (γ) μεταξύ τους, υπό την άγρυπνη εποπτεία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Δεδομένου ότι κανένα κράτος δεν μπορεί να επιτύχει παγκόσμια ηγεμονία, και δεδομένου ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κάνουν καθετί προκειμένου να αποτραπεί η ανάδειξη οποιασδήποτε χώρας σε «ηγεμόνα» στην ήπειρό της (γιατί τότε θα ήταν υποχρεωμένες να μοιραστούν μαζί της το μοναδικό προνόμιο τους, του «παγκόσμιου ισορροπιστή»), ο κόσμος είναι καταδικασμένος να βιώνει ένα διαρκή ανταγωνισμό μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων σε περιφερειακό-ηπειρωτικό επίπεδο, κυρίως.

Από την άποψη αυτή είναι αποκαλυπτικό το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, τόσο στον Πρώτο όσο και στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν αναμείχθηκαν στη σύγκρουση των ευρωπαϊκών δυνάμεων παρά μόνο όταν κατέστη προφανές ότι δυτικές δυνάμεις (Γαλλία και Βρετανία) δεν ήταν ικανές να αποκρούσουν τη γερμανική προέλαση προς την ηπειρωτική ηγεμονία, οπότε μπήκαν οι ίδιες στον πόλεμο ρίχνοντας αποφασιστικά τα βάρος τους στη μεριά των δυτικο-ευρωπαϊκών χωρών. 

  • Στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918), οι Ηνωμένες Πολιτείες κήρυξαν τον πόλεμο στις Κεντρικές Δυνάμεις το 1917. Εστειλαν τα πρώτα στρατιωτικά αγήματά τους στην Ευρώπη την Άνοιξη του 1918. Και τον Νοέμβριο 1918, ο πόλεμος έληξε με ήττα της Γερμανίας.
  • Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (1939-1945) συνέβη το ίδιο: Ο Χίτλερ κήρυξε τον πόλεμο στις ΗΠΑ το Δεκέμβριο 1941 (μετά το Περλ Χάρμπορ). Οι Ηνωμένες Πολιτείες έστειλαν τα πρώτα στρατιωτικά αγήματά τους στην Ευρώπη το 1943 (με την απόβαση στη Σικελία), τον κύριο όγκο των δυνάμεών τους τον Ιούνιο του 1944 (με την απόβαση στη Νορμανδία). Και τον Μάιο του 1945 ο πόλεμος έληξε με συντριβή της Γερμανίας.

Το λογικό συμπέρασμα από τη μέχρι σήμερα ασκούμενη εξωτερική πολιτική της μοναδικής δύναμης που είναι «ηπειρωτικός ηγεμόνας» και, ως εκ τούτου, «παγκόσμιος ισορροπιστής», είναι

(α) ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συρθούν σε πόλεμο μόνο εάν τεθεί υπό δραστική αμφισβήτηση η θέση τους ως «παγκόσμιου ισορροπιστή» με την εμφάνιση ενός δυνητικού «ηπειρωτικού ηγεμόνα» σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, και

(β) ότι σε κάθε άλλη περίπτωση, θα επιδιώκουν ισορροπιών μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων του κάθε ηπειρωτικού συστήματος.

Αυτό ερμηνεύει τη συμπεριφορά των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι σ’ εκείνες τις χώρες της Ευρώπης και της Βορειο-ανατολικής Ασίας που θα μπορούσαν κάποια στιγμή να προβληθούν ως δυνητικοί ηπειρωτικοί ηγεμόνες στην περιφέρειά τους.

 

ΕΙΔΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ: ΕΥΡΩΠΗ

Στην Ευρώπη, η Γερμανία προσπάθησε ανεπιτυχώς δύο φορές στο παρελθόν να επιβληθεί ως ηπειρωτικός ηγεμόνας με τα όπλα: 1914-1918 και 1939-1945.

Για να προβάλλει μία χώρα αξιώσεις δυνητικού ηπειρωτικού ηγεμόνα πρέπει να εξασφαλίζει δύο προϋποθέσειςοικονομική ισχύ και πληθυσμό.

Η Γερμανία κατέκτησε την πρώτη προϋπόθεση (οικονομική ισχύς) κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου (1945-1990), όντας διασπασμένη και κατεχόμενη, και τη δεύτερη προϋπόθεση (πληθυσμός) με την επανένωσή της (3 Οκτωβρίου 1990). Πράγμα, που σε συνδυασμό με την κατάρρευση της σοβιετικής Ρωσίας, είχε ως αποτέλεσμα ο χάρτης της Ευρώπης από το 1991 αρχίζει να μοιάζει εντυπωσιακά (και απειλητικά) με τον χάρτη της Ευρώπης του Μεσοπολέμου (1919-1939), που είναι γνωστό πού οδήγησε.[2]

Μετά το 1990, η Γερμανία ήταν σε θέση να λειτουργήσει ως υποψήφιος ηπειρωτικός δυνητικός ηγεμόνας, μέσω της «ευρωπαϊκής ενοποίησης» υπό γερμανικό σχεδιασμό και έλεγχο, δηλαδή, επιδιώκοντας να αναχθεί σε ηπειρωτικό ηγεμόνα, για τρίτη φορά, όχι πια με τα όπλα, αλλά με οικονομικά μέσα.

Κι αυτό, αφενός βρίσκεται σε αντίθεση με τις βασικές επιδιώξεις της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και αφετέρου ερμηνεύει τον εξελισσόμενο οικονομικό πόλεμο μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Γερμανίας.

Στην Ευρώπη, η κατάσταση εμφανίζεται ιδιαίτερα περιπεπλεγμένη από το γεγονός ότι η Γερμανία, κατέχει το κέντρο της ηπειρωτικής Ευρώπης και, συνεπώς, η επέκτασή της προς βορρά περιορίζεται από ένα θαλάσσιο τείχος (τη Βαλτική θάλασσα και τη Βόρεια θάλασσα), ενώ η επέκτασή της προς νότο από ένα ορεινό τείχος (την οροσειρά των Άλπεων), με αποτέλεσμα η όποια επέκτασή της να είναι δυνατή είτε προς δυσμάς (Γαλλία) είτε προς ανατολάς (Ρωσία).

Και ακριβώς για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο του ανοίγματος της Γερμανίας προς Ανατολάς (πράγμα που έχει ξανασυμβεί στο παρελθόν με το ΄Σύμφωνο Χίτλερ-Στάλιν, στις 23 Αυγούστου 1939), οι Ηνωμένες Πολιτείες οργανώνουν μια «ζώνη ασφαλείας» ανάμεσα στη Γερμανία και τη Ρωσία, υπό τον έλεγχό τους, ενσωματώνοντας στο ΝΑΤΟ τις χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων.

Με βάση αυτό τον προβληματισμό, κατά τη γνώμη μου, η εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρώπη αποσκοπεί πρωτίστως στην αποτροπή ενός ενδεχόμενο ανοίγματος της Γερμανίας προς ανατολάς (πράγμα που θα ανέτρεπε εκ βάθρων την υφιστάμενη ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη) και δευτερευόντως στην «περικύκλωση» της Ρωσίας (που είναι αδύνατο να «περικυκλωθεί», δεδομένου ότι εκτείνεται σε δύο ηπείρους).

Στην ευρωπαϊκή γεωπολιτική σκακιέρα, οι χώρες διατάσσονται σε τρία επίπεδα από άποψη βαρύτητας σε σχέση με την επίτευξη του βασικού στόχου της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής αναφορικά με την ενδο-ευρωπαϊκή ισορροπία δυνάμεων.

Στο πρώτο επίπεδο, ανήκουν οι μεγάλες ρυθμιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ και Ρωσία), από τις σχέσεις και τις αποφάσεις των οποίων εξαρτάται η μοίρα της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Στο δεύτερο επίπεδο, ανήκουν οι «μεγάλες» ευρωπαϊκές δυνάμεις (Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία), οι οποίες πρέπει να βρίσκονται σε τέτοια ισορροπία μεταξύ τους, ώστε καμιά να μην καταστεί ικανή να αναδειχθεί σε υποψήφιο «ηπειρωτικό ηγεμόνα». Για να επιτευχθεί αυτό, οι χώρες που συνασπίζονται έναντι ενός δυνητικού ηγεμόνα είναι υποχρεωμένες να αναπτύσσουν κατάλληλες σχέσεις τόσο με τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και μεταξύ τους.

Στο τρίτο επίπεδο, ανήκουν οι «μικρο-μεσαίες» (Ιταλία) και οι «μικρές» δυνάμεις (Κάτω Χώρες, χώρες της Σκανδιναβίας, της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων), που είναι υποχρεωμένες να αναπτύσσουν κατάλληλες επιβιωτικές σχέσεις (α) με τις Ηνωμένες Πολιτείες, (β) με τις τρεις «μεγάλες» ευρωπαϊκές δυνάμεις και (γ) μεταξύ τους.

Όλες οι χώρες, ανεξάρτητα από το επίπεδο στο οποίο ανήκουν, μπορούν να ασκούν μια εξωτερική πολιτική που λειτουργεί υποχρεωτικά είτε υποστηρικτικά είτε, υπονομευτικά σε σχέση με τον επιδιωκόμενο βασικό στόχο του υπερπόντιου «ισορροπιστή». Και, όπως είναι ευνόητο, η δεύτερη επιλογή είναι εξόχως δύσκολη και εν πολλοίς, επικίνδυνη για κάθε μικρή χώρα.

Εάν για τις μεγάλες χώρες η επιλογή είναι δύσκολη και πολύπλοκη, για τις μικρότερες χώρες και, ιδιαιτέρως για την Ελλάδα, οι δυσκολίες είναι από τεράστιες έως αξεπέραστες.

Πρώτο, η Ελλάδα έχει σοβαρές διαφορές με μια χώρα, την Τουρκία, με την οποία ανήκει στην ίδια στρατιωτική συμμαχία (το ΝΑΤΟ). Οι διαφορές αυτές εκτείνονται από το ζήτημα της τουρκικής εισβολής και κατοχής ενός μέρους της Κύπρου μέχρι την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε μεγάλο μέρος του Αιγαίου, η οποία εξυπηρετεί εδαφικές, γεωπολιτικές και οικονομικές (υποθαλάσσιος πλούτος) επιδιώξεις της Τουρκίας.

Δεύτερο, η Ελλάδα έχει ένα ανοικτό ζήτημα με ένα βόρειο γείτονά της (την πΔΓΜ) ο οποίος φιλοδοξεί να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα που είναι αδύνατο χωρίς τη συγκατάθεση της Ελλάδας.  

 

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ, ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑ

Η διεκδίκηση του ονόματος «Μακεδονία» από τη γειτονική χώρα:

(α) Από ιστορική άποψη είναι αβάσιμη (και γι’ αυτό, δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση).

(β) Από γεωγραφική άποψη είναι βάσιμη, δεδομένου ότι η γεωγραφική περιοχή με το όνομα «Μακεδονία» κατέχονταν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία μέχρι το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων (1913). Με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913) τα βαλκανικά εδάφη που κατείχε η Οθωμανική Αυτοκρατορία,[3] μοιράστηκαν ανάμεσα στην Ελλάδα (ως Μακεδονία) τη Σερβία (ως Νότια Σερβία) και τη Βουλγαρία (Μακεδονία του Πιρίν). 

  • Η Ελλάδα αύξησε το έδαφός της από 64.790 σε 108.610 τ.χλμ. και τον πληθυσμό της από 2.660.000 σε 4.363.000, ενσωματώνοντας μεγάλα τμήματα της Ηπείρου και της Μακεδονίας (συμπεριλαμβανομένης και της Θεσσαλονίκης). Η Κρήτη ενσωματώθηκε οριστικά στην Ελλάδα και επίσημα στις (14 Δεκεμβρίου 1913)
  •  
  • Η Σερβία αύξησε το έδαφός της από 48.300 σε 87,780 τ.χλμ. και τον πληθυσμό της κατά 1,5 εκατ. κατοίκους, ενσωματώνοντας ένα μέρος της Μακεδονίας ως Νότια Σερβία, και από το 1929 ως Βαρντάρσκα Μπανόβινα / περιφέρεια του Βαρδάρη (ως μέρος του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά καιρούς στην περιοχή αυτή δίνονταν διάφορα ονόματα (όπως Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας, το 1944 - Ομόσπονδη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας, το 1963 -- Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας από το 1992) που όλα αποτελούσαν σύνθετες ονομασίες που περιέχουν το όνομα «Μακεδονία», χωρίς ποτέ να υπάρξει καμιά αντίδραση από την πλευρά όλων των ελληνικών κυβερνήσεων κατά τη διάρκεια όλης αυτής της περιόδου.
  • Η Βουλγαρία ενσωμάτωσε ένα τμήμα της Μακεδονίας (τη Μακεδονία του Πιρίν ή Βουλγαρική Μακεδονία) και παραχώρησε στη Ρουμανία τη Νότια Δοβρουτσά.

Η θέση των Μεγάλων Δυνάμεων στη συνδιάσκεψη του Βουκουρεστίου (1913) επί των ελληνικών αιτημάτων ήταν η ακόλουθη: Η Γερμανία  και η Γαλλία υποστήριξαν τις ελληνικές θέσεις. Η  Ρωσία  και η Αυστρουγγαρία υποστήριξαν τις διεκδικήσεις της Βουλγαρίας (όπως τη παραχώρηση της Καβάλας). Ενώ, η Αγγλία και η Ιταλία ούτε εναντιώθηκαν ούτε υποστήριξαν τα ελληνικά αιτήματα.

(γ) Από γεωπολιτική άποψη, είναι σημαντική για τη λειτουργία του ευρωπαϊκού συστήματος ισχύος, γιατί καθορίζει την ένταξη της πΓΔΜ στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.

Το ζήτημα του ονόματος είναι συναρτημένο με την απάντηση στο κρίσιμο ερώτημα: Τί βαρύνει περισσότερο στους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς των μεγάλων και των μεσαίων δυνάμεων, η γεωγραφία και η γεωπολιτική ή η ιστορία;

Η απάντηση είναι μάλλον εύκολη, εάν ρίξει κανείς μια ματιά στις αλλεπάλληλες αλλαγές συνόρων στην ευρωπαϊκή ήπειρο κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, στις οποίες τον πρώτο και καθοριστικό λόγο είχε πάντοτε ο συνδυασμός γεωγραφίας και γεωπολιτικής και όχι η ιστορία. Κι αυτό γιατί απλούστατα, η γεωγραφία είναι αμετάλλακτη και η γεωπολιτική είναι επιδίωξη απτών συμφερόντων (τουτέστιν, συσχετισμού δυνάμεων), ενώ η ιστορία χρησιμοποιείται, κατά κανόνα, εργαλειακά, προκειμένου να εξυπηρετηθούν διάφορες σκοπιμότητες.

Συνεπώς, δεν πρέπει να αναμένει κανείς από τις μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσία), τις μεσαίες δυνάμεις (Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία) και τις μικρές δυνάμεις που συνυπάρχουν στη ευρωπαϊκή ήπειρο, ότι είναι πιθανό να αποποιηθούν αυτό τον κανόνα για χάρη των «ιστορικών λόγων» που, δικαίως, επικαλείται η Ελλάδα.

Επιπροσθέτως, από γεωπολιτική άποψη για την Ελλάδα είναι, προτιμότερο να υπάρχει στα βόρεια σύνορά της ένα μικρό αλλά σταθερό κράτος (η οικονομία του οποίου εξαρτάται εν πολλοίς από την Ελλάδα) θωρακισμένο κάπως από την συμμετοχή του στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και το ΝΑΤΟ, παρά ένα ασταθές και σαθρό «κράτος» που θα είναι έρμαιο ενός επιθετικού αλβανικού εθνικισμού, ο οποίος αποσκοπεί στη δημιουργία μιας «μεγάλης Αλβανίας» με την πιθανή ενσωμάτωση του Κόσσοβου και της πΓΔΜ ως πρώτα θύματα και την Ελλάδα ως επόμενο στόχο, μιας «μεγάλης Αλβανίας» η οποία μαζί με την Τουρκία θα πιέζουν ασφυκτικά την Ελλάδα από τα βόρεια και από τα ανατολικά.

Συνεπώς, η αποτροπή μιας τέτοιας εξέλιξης είναι προς όφελος και της πΓΔΜ και της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης, η οποία αποδείχθηκε ανίκανη να αντιμετωπίζει σοβαρές κρίσεις (πόλεμοι της Γιουγκοσλαβίας στη δεκαετία του 1990, προσφυγική κρίση στα μέσα της δεκαετίας του 2010), και το μέλλον της οποίας δεν είναι ούτε ασφαλές ούτε αποσαφηνισμένο.

Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα έχει να παίξει ένα πολύ σημαντικό ρόλο «ως προάγγελος των ευρύτερων γεωπολιτικών τάσεων… Προφανώς, η Ελλάδα δεν θα καθορίσει το πεπρωμένο της Ευρώπης και της Ρωσίας, αλλά θα καταδείξει προς τα πού βαίνουν οι σχέσεις ισχύος μεταξύ τους, καθώς βρίσκεται εξίσου κοντά τόσο στη Μόσχα όσο και στις Βρυξέλλες… Εκτός από τη Γερμανία και τη Ρωσία, το πεπρωμένο της Ευρώπης εναπόκειται στην ίδια τη μικρή Ελλάδα, η οποία, από όλα τα μέρη, είναι αυτή που θα αποτελέσει το ασφαλέ­στερο κριτήριο για την ομαλή λειτουργία του ευρωπαϊκού εγ­χειρήματος… Η Ελλάδα είναι το σημείο όπου η Ευρώπη -και κατά συνέπεια η Δύση- αρχίζει και τελειώνει», διαπιστώνει ο γεωπολιτικός αναλυτής Ρόμπερτ Κάπλαν.[4]

Σε σχέση με την κατεύθυνση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, ο πολιτικός αναλυτής Τζορτζ Φριντμαν έθεσε ένα ζωτικής-επιβιωτικής σημασίας ερώτημα: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε για την ειρήνη και την ευημερία. Αν η ευημερία εξαφανιστεί ή αν εξαφανιστεί σε κάποια κράτη, τι θα συμβεί με την ειρήνη;».[5]

Η Ευρωπαϊκή Ένωση οργανώθηκε (με, σκοπίμως, μεγάλες εγγενείς δομικές ατέλειες) με στόχο να αποβάλλει οριστικά τους εφιάλτες του τριακονταετούς ευρωπαϊκού εμφυλίου πολέμου (1914-1945), θεμελιωμένη στην Ειρήνη και την Ευημερία.

Στο ερώτημα τί θα προκύψει εάν η ευημερία πάψει να υφίσταται, η απάντηση είναι, μάλλον, προφανής: Θα αναβιώσει το σκηνικό του μεσοπολέμου και μαζί του οι εφιάλτες που υποτίθεται ότι είχαν αποβληθεί, και η Ευρώπη θα ξαναμετατραπεί σε πεδίο σύγκρουσης ποικίλλων όσων εθνικισμών, σε μια ήπειρο θανάτου και καταστροφής, πράγμα το οποίο αποτελούσε το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της ιστορίας της. Κι αυτό, είναι που πρέπει να αποφευχθεί με κάθε τρόπο.

Για να διασφαλιστεί αυτό, πρέπει να τεθεί υπό έλεγχο η εγγενής παραφροσύνη του ανθρώπινου είδους που κάνει όλη την ιστορία του να διαρρέεται από ποταμούς αίματος. Μ’ άλλα λόγια, να απαλειφθεί η πλέον δολοφονική και καταστρεπτική έκφανσή της, ο φανατισμός στις ποικίλες εκφάνσεις του: εθνικιστικός, θρησκευτικός, ρατσιστικός, κ.α

Η Ευρώπη έχει τη δυνατότητα να αποφύγει τη μοίρα που της επιφυλάσσει ο αναδυόμενος εθνικισμός στο έδαφός της, εξαλείφοντας τον παράγοντα που τον τροφοδοτεί αενάως: τα σύνορα.

Κι αυτό, μπορεί να επιτευχθεί μέσω της οργάνωσής της σε ομοσπονδιακή βάση, κατά το πρότυπο των Ηνωμένων Πολιτειών. Γιατί αυτό καθιστά τον πόλεμο στην Ευρώπη τόσο αδιανόητο, όσο αδιανόητος είναι και μεταξύ των διαφόρων πολιτειών που συναπαρτίζουν τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Επιπλέον, μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία, η Ευρώπη, που ήταν κυρίαρχη σε πλανητικό επίπεδο επί 4 αιώνες (και αυτοκτόνησε μέσα σε 31 χρόνια), σίγουρα δεν μπορεί να επανακτήσει αυτή τη θέση στα χρόνια που έρχονται. Μπορεί, όμως, να αποκατασταθεί ως μεγάλη δύναμη με αποφασιστικό λόγο στο διεθνές σύστημα της ισχύος.

Κλεάνθης Γρίβας

18 Ιανουαρίου 2018


ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ

με τον ίδιο πρωταγωνιστή και με άλλα μέσα (από την κυριαρχία με τα όπλα στην κυριαρχία με οικονομικά εργαλεία)

 

Η Γερμανία, σε όλη την ιστορική της διαδρομή αποδείχθηκε ένα από τα πιο επιθετικά κράτη στην παγκόσμια ιστορία, με κορυφαία εκδήλωση της κακοήθους επιθετικότητάς της, τη ναζιστική της περίοδο (1933-45).

Μετά τη Συνθήκη των Βερσαλλιών (1919), η Γερμανία ήταν αδύναμη στρατιωτικά. Αλλά, μετά την άνοδό του στην εξουσία στις 30 Ιανουαρίου 1933 και μέχρι το 1939, ο Χίτλερ οργάνωσε μια ισχυρή Βέρμαχτ και χρησιμοποιώντας την ως εργαλείο, άρχισε να επεκτείνει τα σύνορα της Γερμανίας, με στόχο της καταλήστευση των πόρων ολόκληρης της Ευρώπης. 

  • το 1938, ενσωμάτωσε την Αυστρία και την τσεχοσλοβακική Σουδητία, χωρίς την παραμικρή αντίσταση,
  • τον Μάρτιο 1939, ενσωμάτωσε την υπόλοιπη Τσεχοσλοβακία και τη λιθουανική πόλη του Μέμελτον. Και στη συνέχεια, επετέθηκε:
  • στις 1 Σεπτεμβρίου 1939, στην Πολωνία,
  • τον Απρίλιο 1940, στη Δανία και τη Νορβηγία,
  • τον Μάιο 1940, στο Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο και Γαλλία,
  • τον Απρίλιο 1941 στην Γιουγκοσλαβία και την Ελ­λάδα. Και
  • τον Ιούνιο 1941 στη Σοβιετική Ένωση.

Από το 1990, η Βέρμαχτ, ένα αναποτελεσματικό και απαρχαιωμένο μέσο, πλέον, αντικαταστάθηκε από οικονομικά εργαλεία για την επιδίωξη του (ίδιου) γερμανικού στόχου: την εγκατάσταση σχέσεων υποταγής και εκμετάλλευσης των ίδιων ευρωπαϊκών χωρών.

Άραγε, υπάρχει κάποια ποιοτική συγγένεια ανάμεσα στις γερμανικές φυλές που περιγράφει ο ρωμαίος Ιστορικός Τάκιτος, τον 1ο αιώνα μ.Χ. («Οι Γερμανοί δεν δείχνουν καμιά προτίμηση στην ειρήνη… [ο Γερμανός] θεωρεί άτολμο και ποταπό να κερδίζει με ιδρώτα αυτό που μπορεί να αγοράσει με αίμα»),[6] στις δηλώσεις του Εριχ Κοχ, γκαουλάϊτερ του Χίτλερ στην Ουκρανία («Θα ρουφήξω όλο το μεδούλι απ’ αυτή τη χώρα. Δεν ήρθα εδώ να σπείρω την ευτυχία, αλλά να βοηθήσω τον Φύρερ»)[7] και στη σημερινή εμμονή της Γερμανίας στις ανθρωποθυσιαστικές πολιτικές λιτότητας που επιβάλλει στην Ευρώπη;

 

[1]. Βλ. John Mearsheimer: Η Τραγωδία της πολιτικής των μεγάλων δυνάμεων (6η έκδ., Ποιότητα, Αθήνα, 2011)

[2]. Απ’ αυτή την άποψη είναι χρήσιμη και αναγκαία η μελέτη της εξαιρετικής εργασίας του Mark Mazower, Σκοτεινή ήπειρος: Ο ευρωπαϊκός Εικοστός Αιώνας (Αλεξάνδρεια, Αθήνα, 2001),

[3]. Εκτός από μια περιοχή γύρω από την Αδριανούπολη και κάποια τμήματα της Ανατολικής Θράκης μέχρι τον ποταμό Έβρο.

[4]. Ρόμπερτ Κάπλαν: Η Εκδίκηση της Γεωγραφίας (Μελάνι, Αθήνα, 2016), σ. 22.

[5]. Τζορτζ Φρίντμαν: Σημεία Ανάφλεξης. Η αναδυόμενη κρίση στην Ευρώπη (Ενάλιος, Αθήνα, 2015), σ. 26.  

[6]. John Hirst: Σύντομη Ιστορία της Ευρώπης (Μεταίχμιο, Αθήνα, 2012), σ. 27.

[7]. Mark Mazower: Σκοτεινή ήπειρος: Ο ευρωπαϊκός Εικοστός Αιώνας (Αλεξάνδρεια, Αθήνα, 2001), σ. 157.   

Κλεάνθης Γρίβας

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Η ΔΗΘΕΝ ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ - 2009

ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΣ

ΑΛΛΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ «ΕΛΙΤ» (Celvapan)

ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΠΛΕΜΠΑ» (Pandemrix)

Ποιοι κοροϊδεύουν ποιούς;

 

30-12-2017

 

Η σκόπιμη διάδοση της φήμης περί «επιδημίας της γρίπης των χοίρων το 2009 (που ποτέ δεν εκδηλώθηκε), στην οποία συνέργησε και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, βασικό εργαλείο στο δίκτυο των οργανισμών Παγκόσμιας Διακυβέρνησης, μαζί με την Παγκόσμια Τράπεζα. το ΔΝΤ και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, προκάλεσε αφενός την εκπληκτική αύξηση των κυβερνητικών παραγγελιών τεράστιων ποσοτήτων από τα σχετικά εμβόλια (που αποδείχθηκαν, τελικά, άχρηστα, διότι η «επιδημία» δεν εκδηλώθηκε) και αφετέρου την ένταση των πιέσεων για εφαρμογή μαζικών εμβολιασμών σε όλο των κόσμο, με μοναδικό αποτέλεσμα την εκτόξευση των κερδών των πολυεθνικών εταιρειών που παρασκευάζουν εμβόλια σε βάρος των απανταχού φορολογούμενων. 

Στο πλαίσιο αυτό, το 2009, στη Γερμανία πυροδοτήθηκε καθολική οργή όταν διέρρευσε στον τύπο ένα έγγραφο του Υπουργείου Εσωτερικών που αποκάλυπτε ότι οι κυβερνητικές, πολιτικές, στρατιωτικές και «επιστημονικές» «ελίτ» (ή αλήτ) είχαν παραγγείλει για τον εαυτό τους ένα εμβόλιο ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ από εκείνο που είχαν παραγγείλει για τον υπόλοιπο πληθυσμό: 

Η αλήτ παράγγειλε για τον πληθυσμό 50 εκατομμύρια δόσεις του εμβολίου Pandemrix της εταιρείας GlaxoSmithKline, το οποίο περιείχε σκουαλένιο, ένα ανοσο­ενισχυτικά έκδοχο, που οι παρενέργειες του δεν είναι ακόμη πλήρως γνωστές, αλλά συνδέεται βάσιμα που συνδέεται με σοβαρές νευρολογικές διαταραχές, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, ο ερυθηματώδης λύκος, με νεφροπάθειες, με το διαβόητο Σύνδρομο του Πολέμου του Κόλπου και άλλες εκφυλιστι­κές διαταραχές. (επισήμανση: Η χρήση του έκδοχου επιτρέπει στην κατασκευάστρια εταιρεία να παράγει γρήγορα περισσότερες δόσεις του εμβολίου, αυξάνοντας τα κέρδη της), 

Ενώ, για τον εαυτό της παράγγειλε 200.000 δόσεις του εμβολίου Celvapan της εταιρείας Baxter International, το οποίο δεν περιείχε το επίμαχο έκδοχο και συνδεόταν με λιγότερες παρενέργειες.  

Μεταξύ των «προνομιούχων» που θα κάνουν το εμβόλιο με τις «λιγότερες παρενέργειες» είναι και τα μέλη του προσωπικού του Ινστιτούτου Paul Ehrlich που αποφάσισαν να εφοδιαστεί ο πληθυσμός με το εμβόλιο Pandemrix της εταιρείας GlaxoSmithKline, το οποίο δεν θα κάνουν οι ίδιοι. 

Σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τις ανησυχίες του κοινού, ο Ulrich Wilhelm, εκπρόσωπος της καγκελαρίου Angela Merkel, δήλωσε ότι: «η γερμανίδα καγκελάριος θα συμβουλευτεί τον γιατρό της τις επόμενες ημέρες και, εάν αποφασίσει να κάνει εμβόλιο, θα πάρει το Pandemrix». (!!!)

Προφανώς, η Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, ορισμένοι πολιτικοί, στρατιωτικοί και άτο­μα που κατείχαν νευραλγικές θέσεις σε δημόσιους φορείς (όπως το προσωπικό του Paul Ehrlich Institute, του ινστι­τούτου ιατρικών ερευνών, που είναι αρμόδιο για την έγκριση εμβολίων), είχαν περισσότερα προνόμια από τον υπόλοιπο πληθυσμό.

ΔΗΛΩΣΕΙΣ

Martin Exner, επικεφαλής του Ινστιτούτου Υγιεινής και Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης: «Το γεγονός ότι οι πολιτικοί και ανώτατοι δημόσιοι υπάλληλοι στα υπουργεία θα εμβολιαστούν με εμβόλιο διαφορετικό από τον λαό είναι ένα τρομερό σημάδι».

 

Αλέξανδρος Κέκελ, βιολόγος στο Νοσοκομείο του Πανεπιστημίου Halle: «Το γεγονός ότι τα μέλη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και οι αρχές έχουν οποιοδήποτε άλλο διαφορετικό εμβόλιο είναι σκάνδαλο… Το εμβόλιο Pandemrix δεν μπορεί να συνιστάται για έγκυες γυναίκες ή μικρά παιδιά επειδή έχει αυξημένο κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών. Το Pandemrix έχει ένα ανοσοενισχυτικό το οποίο δεν έχει δοκιμαστεί επαρκώς μέχρι τώρα… Το Celvapan περιέχει ολόκληρο τον ιό, πράγμα που σημαίνει ότι έχει λιγότερες παρενέργειες από το Pandemrix, αλλά οδηγεί πιο συχνά σε πυρετό ή τοπικό οίδημα σε σύγκριση με το κανονικό εμβόλιο εποχικής γρίπης… ο κυβερνητικός χειρισμός του προγράμματος εμβολιασμού αποτελεί σκάνδαλο… [σε κάθε πρίπτωση] ούτε το Celvapan ούτε το Pandemrix είναι ιδανικά».

Μπέντγκι Μπέντερ, εμπειρογνώμονας του κόμματος των Πράσινων: «Τα διαφορετικά εμβόλια αποτελούν μεγάλο κίνδυνο για τους ανθρώπους, ελάχιστο κίνδυνο για την κυβέρνηση. Αυτή η χορήγηση φαρμάκων ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ [στους πολίτες] δεν μπορεί να υφίσταται σε μια δημοκρατία».

Birgitt Bender, εκπρόσωπος υγείας των Πράσινων: «Εάν θεωρηθεί απαραίτητος ο μαζικός εμβολιασμός, τότε όλοι πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο».

Ulrike Mascher, επικεφαλής του συλλόγου κοινωνικής πρόνοιας VdK:  «Ένα εμβόλιο για τους κυβερνητικούς αξιωματούχους διαφορετικό απ’ αυτό που δόθηκε στον υπόλοιπο πληθυσμό έστειλε το "λάθος μήνυμα" και δίνει σε πολλούς ανθρώπους την εντύπωση ότι αντιμετωπίζονται ως ασθενείς δεύτερης κατηγορίας».

Ulla Schmidt, υπουργός Υγείας στην εφημερίδα Bild: «Θα επιτρέψω στον εαυτό μου να εμβολιαστεί με το ίδιο εμβόλιο με τους πολίτες. Είναι ακριβώς όπως το άλλο εγκεκριμένο εμβόλιο, ασφαλές και αποτελεσματικό».

Klaus Osterrieder, ιολόγος στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου: «Ο δημόσιος διάλογος είναι κακός επειδή εγείρει ερωτήματα σχετικά με το όλο πρόγραμμα εμβολιασμού», (!!!)

Το σκάνδαλο, ένα από τα εκατοντάδες παρόμοια, επιβεβαιώνει τις υποψίες ότι κίνητρο των κυβερνήσεων δεν είναι η «προστασία της υγείας» των πληθυσμών αλλά η διευρυνόμενη αύξηση της κερδοφορίας του φαρμακοβιομηχανικού Καρτέλ, με το οποίο διαπλέκονται.

 

Στη Γερμανία, οι εφημερίδες μιλούσαν για «εξέγερση» των γιατρών και παιδιάτρων ενάντια στην κατάχρηση των τοξικών αντιγριπικών εμβολίων.

Στη Δανία, πολλοί εργαζό­μενοι στον κλάδο υγείας και πολυάριθμοι δημόσιοι υπάλληλοι, αρνήθηκαν να λάβουν το εμβόλιο, θεωρώντας ότι δεν άξιζε να ρισκάρουν τη ζωή τους για μια γρίπη που είχε ήπια συμπτώματα.

Στη Φινλανδία, μια έρευνα που κάλυψε όλη την επικράτεια πριν από την έλευση του εμβολίου στη χώρα, έδειξε ότι το 75% του πληθυσμού δεν σκόπευε να κάνει το εμβόλιο. Μια πράξη αντίστασης που, εάν πάρει διαστάσεις, θα μπορούσε να συντελέσει στην απόσυρση των απαράδεκτων νόμων του υποχρεωτικού εμβολιασμού.

Στις ΗΠΑ, η κυβέρνηση αγόρασε 251 εκατομμύρια δόσεις (!!!) εμβολίου κατά της γρίπης των χοίρων από διάφορους κατασκευαστές.

 

Υ.Γ. Παρατίθεται το κείμενο των σχετικών δημοσιευμάτων στα περιοδικά DER SPIEGEL (19-10-2009) και TIME (29-10-2009)

 

DER SPIEGEL 19/10/2009

 Second-Class Medicine:

Germans Unhappy with Alternative Swine Flu Vaccine for Politicians

 http://www.spiegel.de/international/germany/second-class-medicine-germans-unhappy-with-alternative-swine-flu-vaccine-for-politicians-a-656028.html

 

Damage control is the name of the game in Berlin on Monday as politicians rush to deny that they are receiving a better, safer swine flu vaccine than ordinary Germans. The first of 50 million doses arrived in Germany on Monday.

One might think that the arrival in Germany of the first of 50 million doses of swine flu vaccine on Monday might be cause for celebration. But with news breaking over the weekend that top government officials in Berlin will be injected with an alternative vaccine -- one widely seen as safer -- a debate about an alleged two-class medical system has erupted. 

SPIEGEL over the weekend reported that Chancellor Angela Merkel, a number of her ministers and other government officials would receive a vaccine manufactured by the pharmaceutical company Baxter -- the same vaccine that the German military opted for, as was reported last week. 

The mass-circulation tabloid Bild on Monday plastered the story on its front page on Monday, assuring its readers that "experts are accusing the government" of serving up "second class medicine" to ordinary Germans. 

Fevers and Headaches 

The controversy centers on an additive included in the vaccine manufactured by pharmaceutical giant GlaxoSmithKline. The additive includes an inactive strain of the entire flu virus as opposed to virus fragments. Critics say the additive can increase the risk of side effects from the flu vaccine such as fevers and headaches. 

Supporters counter that the additive is safe, and its use allows the drug manufacturer to quickly produce more doses of the vaccine. The SPIEGEL story mentioned that the GlaxoSmithKline vaccine, with the additive, has undergone more testing than the Baxter version. 

An Interior Ministry spokesman told SPIEGEL that the Baxter vaccine had been ordered for all ministries and other agencies as well as for the employees of the Paul Ehrlich Institute, the authority responsible for approving vaccines. 

Merkel's spokesman Ulrich Wilhelm on Monday denied that Merkel was taking a different vaccine than the one available to ordinary Germans. He said that the Baxter vaccine had been ordered four months ago as part of a deal hammered out one year ago and has nothing to do with recent concerns surrounding the GlaxoSmithKline vaccine. 

'Second-Class Medicine' 

Still, voices have become raised. The Green Party's health expert Biggi Bender said that the separate vaccines amount to "big risk for the people, little risk for the government. This type of second-class medicine cannot be allowed to exist in a democracy." 

Leading physicians also complained about the planned vaccination. The head of the Institute for Hygiene and Public Health at the University of Bonn, Martin Exner, said: "The fact that politicians and top civil servants in ministries will be vaccinated with a vaccine other than the people is a terrible sign. Today politicians must take what they recommend." 

Virologist Alexander Kekulé Hall of the University Hospital said the fact "that the members of the Federal Government and the authorities have any other vaccine is a scandal." 

The Interior Ministry has also rejected the sharp criticism. A spokeswoman for Interior Minister Wolfgang Schäuble pointed out that at that time the Baxter vaccine was ordered the differences between the two vaccines was not yet an issue. The Paul Ehrlich Institute has repeatedly defended its decision to provide the population with the GlaxoSmithKline version, known as Pandemrix. 

'Alleged Threat' 

Germany is not the only government working to contain a potential outbreak of swine flu, the popular though inaccurate name given to the H1N1 flu virus. The UK has seen an increase in cases in recent weeks. As a result, the country has purchased 60 million doses of Pandemrix. Since swine flu emerged, a number of people in the US showing symptoms have died, leading the government to purchase 251 million doses of the swine flu vaccine from various manufacturers. The European Medicines Agency approved Pandemrix for use recently, amid concern for the upcoming winter flu season and the expected uptick in swine flu cases. 

Some German politicians have joined Merkel in opting out of the alternative vaccine. Health Minister Ulla Schmidt said in Bild, "I will allow myself to be vaccinated with the same vaccine as the people. It is exactly like the other approved vaccine, safe and effective." 

The weekend scandal has drowned out a second debate which has been raging in recent weeks in the US and which has also found resonance here in Germany: whether such a massive vaccination program is necessary in the first place. 

Wolf-Dieter Ludwig, chairman of the Drug Commission of the German Medical Association, has called the planned vaccination campaign a "scandal." "The health authorities have fallen for a campaign from the pharmaceutical companies, who simply want to earn money with an alleged threat," he told SPIEGEL.

 

TIME 29-10-2009

 Ιn Germany, a Better Vaccine for Politicians?

http://content.time.com/time/health/article/0,8599,1932366,00.htm

 

Critics are calling it a two-tier health system — one for the politically well connected, another for the hoi polloi. As Germany launched its mass-vaccination program against the H1N1 flu virus on Monday, the government found itself fending off accusations of favoritism because it was offering one vaccine believed to have fewer side effects to civil servants, politicians and soldiers, and another, potentially riskier vaccine to everyone else. The government had hoped that Germans would rush to health clinics to receive vaccinations against the rapidly spreading disease, but now rising anger over the different drugs may cause many people to shy away. 

Amid growing fears of a possible global flu pandemic, the German government prepared for its mass-vaccination campaign earlier this year by ordering 50 million doses of the Pandemrix vaccine, enough for a double dose for 25 million people, about a third of the population. The vaccine, manufactured by GlaxoSmithKline, contains an immunity-enhancing chemical compound, known as an adjuvant, whose side effects are not yet entirely known. Then, after a report was leaked to the German media last week, the Interior Ministry confirmed that it had ordered a different vaccine, Celvapan, for government officials and the military. Celvapan, which is made by U.S. pharmaceutical giant Baxter, does not contain an adjuvant and is believed to have fewer side effects than Pandemrix. 

Anger at the news was widespread in Germany. "If mass vaccination is considered to be necessary, then everyone should be treated the same way," says Birgitt Bender, health spokeswoman for the Green Party. Ulrike Mascher, head of the VdK social-welfare association, says giving government officials a vaccine that's different from that given to the rest of the population sent the "wrong signal" and gives many people "the impression that they are second-class patients." A story on the front page of the mass-circulation Bild newspaper accused the government of giving "second-class medicine" to regular Germans. 

Doctors and medical experts are divided over the safety of Pandemrix. While some say it's the best vaccine available, others have serious misgivings about it. "The Pandemrix vaccine can't be recommended for pregnant women or young children because it has an increased risk of side effects. Pandemrix has an adjuvant which hasn't been tested sufficiently up until now," Alexander Kekulé, a virologist at the University of Halle, tells TIME. "Celvapan is a whole-virus vaccine, which has fewer side effects than Pandemrix, but it leads more often to fever or local swelling when compared with the normal seasonal-flu vaccine," he adds. Although Kekulé calls the government's handling of the vaccination program a "scandal," he says government officials and soldiers are not necessarily getting a better deal with Celvapan. "Neither Celvapan nor Pandemrix are ideal," he says. 

The Interior Ministry hit back at suggestions of preferential treatment, saying it had ordered about 200,000 doses of the Celvapan vaccine from Baxter before the differences between the two vaccines were documented, and the government was bound by the terms of its contract. The government also points out that both Pandemrix and Celvapan have been approved by the European Union and that other countries, such as Britain and Sweden, are using the Pandemrix vaccine. In an attempt to put a lid on the simmering controversy, Chancellor Angela Merkel's spokesman, Ulrich Wilhelm, said «the German leader would consult with her doctor in the next few days, and if she decided to receive a jab, it would be Pandemrix». 

At least 26,000 people have been infected with swine flu in Germany, resulting in three deaths. Although the majority of patients have experienced only mild flulike symptoms, a steady increase in the number of cases of H1N1 in recent months has raised alarm across the nation. In its latest report, the Robert Koch Institute, the federal agency for infectious diseases, said new cases in Germany have jumped to about 1,600 each week, double the 700 to 800 weekly cases reported in early autumn. With the onset of winter, when seasonal-flu infections typically peak, many experts are concerned that H1N1 infections will spike dramatically. Klaus Osterrieder, a virologist at the Free University of Berlin, now fears that with the worries over the possible risks associated with Pandemrix, many people will avoid getting a vaccine altogether. According to a survey conducted on Oct. 23 by the Emnid Institute, only 13% of Germans said they wanted to receive a swine-flu vaccine this winter.  

"The public debate is bad because it raises questions about the whole vaccination program," Osterrieder says. If the government doesn't find some way to remedy the current public relations disaster and clear up the confusion over the different swine-flu vaccines, it could be faced with an even greater emergency, especially if the country's hospital wards start overflowing with flu patients in the coming months.

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα

ΕΜΒΟΛΙΑ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ CDC ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ (Πλήρης)

ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΟΥΤΕ ΙΣΟΒΙΑ ΑΝΟΣΙΑ

Κατατέθηκε στο Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης στις 27-11-2017 (Αρ. Πρωτ. 5703/Γ) 

 

«Όπως ορίστηκε και καθιερώθηκε με νόμο, η δημόσια έκφραση ιδεών που στρέφονται ενάντια στην πίστη αποτελεί αίρεση. Σύμφωνα με τις εξηγήσεις του Gratians Dectetum, η πραγματική αιτία της αναγωγής της αίρεσης σε έγκλημα ήταν η τάση του αιρετικού να προτιμάει τις δικές του ιδέες από τις ιδέες εκείνων που είναι αρμόδιοι να εκφράζονται πάνω σε θέματα πίστης. Συνεπώς, η αίρεση δεν ήταν παρά μια μεγάλη προδοσία που στρεφόταν κατά της θεϊκής παντοδυναμίας και εκδηλωνόταν με παρέκκλιση από την πίστη που καθόριζε ο Παπισμός».

Walter Ullman, The Individual and Society in the Middle Ages (σ. 37)

Decretum Gratiani  (γνωστό και ως Decretum:)  συλλογή νόμων (Canon) που συντάχθηκε τον 12ο αιώνα από έναν νομικό που ήταν γνωστός ως Gratian.  Αποτελεί το πρώτο μέρος της συλλογής έξι νομικών κειμένων, που χρησιμοποιήθηκε ως Νομικός Κώδικας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας μέχρι τις 19 Μαΐου 1918, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Code of Canon Law (Codex Iuris Canonici) επί Πάπα Βενέδικτου XV.

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ

Μέρος 1. ΓΙΑ ΜΙΑ «ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ-ΜΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ»

  1. ΑΠΟ ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΙΜΗ
  2. ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΡΗΤΗ
  3. ΑΠΟ ΗΘΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΑ
  4. Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ
  5. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

Μέρος 2. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

  1. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

        Η ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ CDC ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ (ΠΛΗΡΗΣ)

  1. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΟΥΤΕ ΙΣΟΒΙΑ ΑΝΟΣΙΑ

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ

 

Με την παρούσα δεν αποσκοπώ στο να απαντήσω στην άκρως ιδιότυπη και αυτο-αναιρούμενη «καταγγελία-μη καταγγελία» του Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης (πράγμα για το οποίο, άλλωστε, δεν έχω καμιά νομική υποχρέωση), αλλά στο να κάνω χρήση της ευκαιρίας που μου δίνει, ώστε:

1) Να γνωστοποιήσω τις απόψεις μου για τα εμβόλια στον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης (του οποίου είμαι μέλος), ο οποίος, λόγω της τοπογραφικού του στίγματος, είναι σε πλεονεκτικότερη θέση από την άποψη της επαφής του με τις θεωρούμενες ως εγκυρότερες πηγές ενημέρωσης, όπως «Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (CDC) των ΗΠΑ, το «Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων» (ECDC) της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλα.

2) Να κοινοποιήσω τον (υπό μετάφραση) φάκελο αυτής της υπόθεσης:

▪ στην «Ευρωπαϊκή Ιατρική Εταιρεία» (European Medical Association)

▪ στην «Επιτροπή περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και ασφάλειας των τροφίμων» και στην «Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

▪ στους προέδρους των πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και

▪ σε όποια άλλη αρχή ή θεσμικό όργανο ή φορέα κρίνω σκόπιμο.

3) Να δημοσιοποιήσω τον φάκελο αυτής της υπόθεσης μέσω του διαδικτύου και, ιδιαίτερα μέσω των (συστημικών και μη) ιστοσελίδων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με τις οποίες συνεργάζομαι εγώ, ο σύζυγός μου Κλεάνθης Γρίβας, νευρολόγος-ψυχίατρος και η κόρη μου Μαρία-Μυρτώ Γρίβα, ειδική παθολόγος (όλοι μέλη του ΙΣΘ).

4) Να εκδώσω τον φάκελο αυτής της υπόθεσης (πιο αναλυτικό, πιο εκτενή και δεόντως συμπληρωμένο με πλήθος αποδεικτικών στοιχείων) σε μορφή βιβλίου, πράγμα για το οποίο έχω ήδη συνεννοηθεί με μεγάλο ελληνικό εκδοτικό οίκο.

Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος από ποινική και αστική άποψη

Θεσσαλονίκη 27 Νοεμβρίου 2017

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα

Ειδική παθολόγος

 

 Μέρος 1. ΜΙΑ «ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ-ΜΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ»

 

Η αυτο-αναιρούμενη «καταγγελία-μη καταγγελία» του  Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης εναντίον μου (την οποία αντέγραψε και επανέλαβε μια συντεχνιακή ένωση με την επωνυμία «Ένωση Ελλήνων Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Αττικής», η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως "μη-κερδοσκοπικό σωματείο", και η οποία, εκτός από συντεχνιακή είναι, μάλλον, και «πολεμοχαρής», εάν κρίνω από δημοσίευμά της με τίτλο «Πόλεμος εναντίον των [ανύπαρκτων] αντιεμβολιαστών», http://www.docmed.gr/e-el-ped-att-3/ στις 1/6/2017), είναι έκθετη από άποψη νομική, επιστημολογική, ουσιαστική και ιστορική.

 

1. ΑΠΟ ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΙΜΗ

 

1) ΕΠΕΙΔΗ στρέφεται ευθέως ενάντια στο θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμά μου να εκφράζω ελεύθερα τους στοχασμούς μου προφορικά, γραπτά και δια του τύπου, σύμφωνα με το άρθρο 14, παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι: «Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχα­σμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους».

 

2) ΕΠΕΙΔΗ πρόκειται για μια άκρως ιδιότυπη αυτό-αναιρούμενη «καταγγελία-μη καταγγελία», δεδομένου ότι δεν περιγράφει επακριβώς ΚΑΜΙΑ καταγγελλόμενη πράξη (όπως ορίζει ο νόμος). Διότι είναι προφανές ότι η Δήλωση του καταγγέλλοντος ότι:

«Ο Ιατρικός Σύλλογος Κοζάνης καταδικάζει απερίφραστα δημοσιεύματα που στρέφονται άμεσα ή έμμεσα ενάντια του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών προκαλώντας σύγχυση και αμφιβολίες στην κοινωνία»:

 

α) Δεν αποτελεί ακριβή περιγραφή ΠΡΑΞΗΣ του καταγγελλόμενου, αλλά Ομολογία Πίστης ή Θέση του καταγγέλλοντος, που δηλώνει μ’ αυτό τον τρόπο τον προσανατολισμό του. Και,

 

β) Εμφανίζει τον καταγγέλλοντα ως υπερασπιστή του «Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών», ενός συμβουλευτικού οργάνου της Πολιτείας το οποίο, σημειωτέον, δεν επιβάλλει την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών.

 

2. ΑΠΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΡΗΤΗ

 

Αυτή η ιδιότυπη «καταγγελία-μη καταγγελία» με την καταληκτική (και αποκαλυπτική) παράγραφό της: 

«Παρακαλούμε, για δικές σας ενέργειες ώστε να διασφαλιστεί η κοινά αποδεκτή επιστημονική θέση για τη διενέργεια εμβολιασμών, όπως αυτή ορίζεται από τα θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας»:

 

1) Προσπαθεί να μεταθέσει τον έλεγχο μιας επιστημονικής πρότασης ή θεωρίας από το πεδίο της αντιπαράθεσης επιχειρημάτων (με βάση την επιστημολογική επιταγή του «ελέγχου της αλήθειας») στο πεδίο των διοικητικών παρεμβάσεων (που δεν έχουν καμιά σχέση με τον «έλεγχο της αλήθειας»), παράγοντας συνειρμούς με τις μεθόδους που χαρακτηρίζουν ολοκληρωτικά καθεστώτα, στα οποία η επιστημονική «αλήθεια» κρίνονταν από διοικητικά όργανα υπό τον έλεγχο των υπηρεσιών ασφαλείας (όπως τα SS και η NKVD/GPU).

 

2) Αγνοεί ή αποκρύπτει εντέχνως το γεγονός ότι στην επιστήμη «δεν υπάρχουν κοινά αποδεκτές επιστημονικές θέσεις». Υπάρχουν δυνατότητες για αντίκρουση των (εδραιωμένων) θέσεων, από την εξέλιξη των οποίων επιβεβαιώνεται ή απορρίπτεται η ορθότητα μιας επιστημονικής θεωρίας. Εάν δεν συνέβαινε αυτό, η ιατρική, π.χ., θα είχε καθηλωθεί στην «εποχή των αφαιμάξεων».

 

Όπως γράφει ο καθηγητής Karl Popper, o σημαντικότερος ίσως επιστημολόγος του 20ου αιώνα (ο οποίος έχει τιμηθεί με τον τίτλο του Sir):

«Η επιστημονική μέθοδος συνίσταται πολύ περισσότερο στο να επιδιώκει να βρει κανείς γεγονότα που μπορούν να χρησιμεύσουν στην αντίκρουση μιας θεωρίας. Αυτή τη διαδικασία την ονομάζουμε έλεγχο της θεωρίας

Η δυνατότητα να αντικρουστεί (δηλαδή, η ικανότητα να διαψευστεί) καθορίζει τη δυνατότητα εξέτασης μιας θεωρίας και, ως εκ τούτου, την επιστημονικότητά της. Και το γεγονός ότι όλοι οι έλεγχοι μιας θεωρίας είναι προσπάθειες αντίκρουσης των προβλέψεων που προκύπτουν με τη βοήθειά τους, μας προσφέρει το κλειδί της επιστημονικής μεθόδου.

Αυτή η αντίληψη της επιστημονικής μεθόδου επιβεβαιώνεται μέσα από την ιστορία των επιστημών, που μας δείχνει ότι οι επιστημονικές θεωρίες, συχνά, απορρίπτονται και ότι η απόρριψη των θεωριών είναι το όχημα της επιστημονικής προόδου […] Αλλά πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι σχετικά με το ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμιά θεωρία και καμιά υπόθεση, χωρίς να είναι και να παραμένει … μια υπόθεση εργασίας. Γιατί καμιά θεωρία δεν είναι οριστική, αλλά απλώς μας βοηθάει να επιλέξουμε και να ταξινομήσουμε τα δεδομένα. Αυτός ο επιλεκτικός χαρακτήρας κάθε περιγραφής, την μετατρέπει, κατά μία έννοια, σε ’σχετική’».[3]

Karl Popper: Η ζωή είναι επίλυση προβλημάτων - Σκέψεις για την Επιστήμη,

την Ιστορία & την Πολιτική (Μελάνι, 2011), σ. 40-41  

 

3) Με βάση τα παραπάνω, είναι προφανές ότι η ιδιότυπη «καταγγελία-μη καταγγελία», με την απαίτηση των καταγγελλόντων να επιβληθεί διοικητική φίμωση (!) στις απόψεις που αντιτίθενται στις δικές τους, αποτελεί δημόσια παραδοχή της παντελούς έλλειψης επιχειρημάτων για τη στήριξη των απόψεών τους (όπως θα δειχθεί παρακάτω).

 

3. ΑΠΟ ΗΘΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΑ

 

«Θεωρώ ανήθικο και αντιδεοντολογικό να συστήνω στον κόσμο να κάνει το εμβόλιο τη στιγμή που δεν θα το κάνω εγώ… Η νέα γρίπη είναι μία ήπια γρίπη, πιο ήπια από την κοινή γρίπη. Έχουμε το παράδειγμα του νοτίου ημισφαιρίου που πέρασαν τη γρίπη χωρίς εμβόλιο και χωρίς να επαληθευτεί κανένα από τα τρομολάγνα σενάρια που κυκλοφορούν… υπάρχει μία διαδικασία 'μαζικού εμβολιασμού' των πολιτών που περνούν τη νέα γρίπη χωρίς να το ξέρουν και αποκτούν ανοσία και είναι άσκοπο να εμβολιαστούν… δεν έχει αξιολογηθεί επαρκώς η ασφάλεια του εμβολίου».

Στρατής Πλωμαρίτης, παθολόγος

τότε πρόεδρος της Επιτροπής Εμβολιασμού του νοσοκομείου «Aγιος Παύλος» της Θεσσαλονίκης,

και νυν Διοικητής της 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας &ι Θράκης,

(δηλώσεις για τους λόγους της παραίτησης του από την θέση του προέδρου - ΑΠΕ-ΜΠΕ, 16-11-2009)

 

Από ηθική άποψη είναι απορριπτέα ΕΠΕΙΔΗ παρακάμπτει το μείζων ηθικο (και νομικό) ζήτημα της ευθύνης: Ποιος έχει την ηθική (και νομική, αστική και ποινική) ευθύνη για την πρόκληση των (έστω, ελάχιστων ή σπάνιων) σοβαρών παρενεργειών και, ιδιαιτέρως, για την πρόκληση των (έστω, ελάχιστων ή σπάνιων) σοβαρών και μη-αντιστρεπτών βλαβών.

 

ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ

 

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η απάντηση σ’ αυτό το ακανθώδες ηθικό και νομικό ζήτημα δόθηκε με τη θέσπιση του Γραφείου Ειδικών του Αμερικανικού Δικαστηρίου Ομοσπονδιακών Απαιτήσεων, που είναι γνωστό ως «Δικαστήριο Εμβολίων».

 

Το Εθνικό Πρόγραμμα Αποζημιώσεων για Βλάβες από Εμβόλια (National Vaccine Injury Compensation Program - VICP) θεσπίστηκε από το Κογκρέσο των ΗΠΑ και καλύπτει αγωγές για βλάβες από τα εμβόλια, τα οποία καταχωρούνται στον ειδικό Πίνακα Εμβολίων Βλαβών από Εμβόλια που τηρείται από το Υπουργείο Υγείας.

 

Το 2007 συμπεριλήφθηκαν στον παραπάνω Πίνακα, και τα εξής εμβόλια: της διφθερίτιδας, του τετάνου, του κοκκύτη, της ιλαράς, της παρωτίτιδας, της ερυθράς, της πολιομυελίτιδας, της ανεμoβλογιάς, του Haemophilus influenzae τύπου b, του ροταϊού και της πνευμονίας.

 

Το VICP είναι αρμόδιο για αγωγές για βλάβες από εμβόλια που προκλήθηκαν τόσο ΠΡΙΝ, όσο και ΜΕΤΑ το 1988.

 

▪ ΓΙΑ ΒΛΑΒΕΣ που προκλήθηκαν ΠΡΙΝ από το 1988, κατατέθηκαν 4.264 αγωγές. Απ’ αυτές έγιναν δεκτές 1.189 και αποζημιώθηκαν με 903 εκατομμύρια δολάρια. 

 

Για ΒΛΑΒΕΣ που προκλήθηκαν ΜΕΤΑ το 1988 (από το 1988 έως τις 8 Ιανουαρίου 2008) κατατέθηκαν 5.263 αγωγές που αφορούσαν την πρόκληση αυτισμού, και 2.865 αγωγές που αφορούσαν την πρόκληση άλλων βλαβών πλήν του αυτισμού. Απ’ αυτές, έγιναν δεκτές 925 (εκ των οποίων μία σχετιζόμενη με αυτισμό), και απορρίφθηκαν 1.158 αγωγές που αφορούσαν σε βλάβες μη-σχετιζόμενες με αυτισμό και 350 αγωγές που αφορούσαν βλάβες σχετιζόμενες με αυτισμό. Στις αγωγές που έγιναν δεκτές καταβλήθηκαν αποζημιώσεις συνολικού ύψους 847 εκατομμυρίων δολαρίων.

 

 ΓΕΡΜΑΝΙΑ

 

Σε κάθε ευνομούμενη χώρα, όταν η πολιτεία επιβάλλει δια νόμου μια υποχρέωση (π.χ. επιστράτευση σε καιρό πολέμου) είναι απολύτως δεσμευμένη να εξασφαλίσει τη φροντίδα των εκείνων που θα υποστούν τις (πιθανές) συνέπειες της εφαρμογής αυτής της υποχρέωσης (π.χ., τραυματίες, ανάπηροι πολέμου).

 

Στη Γερμανία, θεσπίστηκαν από το 1983, νομότυπες διαδικασίες και προβλέψεις για την αναγνώριση μιας βλάβης από εμβολιασμό που χρήζει αποζημίωσης, οι οποίες ορίζονται στις παραγράφους 51 και 52 της «Ομοσπονδιακής νομοθεσίας σχετικά με τις επιδημίες» (Bundes­Seuchen-Gesetz, BSG).

 

Η σχετική νομοθεσία ασχολείται με το ζήτημα της αναγνώρισης της ανικανότητας από τη βλάβη που προκλήθηκε από εμβόλια και ορίζει ότι για τις περι­πτώσεις αποζημίωσης για βλάβη από εμβολιασμό ισχύουν οι κανονι­σμοί κοινωνικής πρόνοιας και οι προβλέψεις που αφορούν τα θύματα πολέμου. Συνεπώς, οι κατευθυντήριες οδηγίες πού ισχύουν για τα θύματα πολέμου εφαρμόζονται και για τον προσδιορισμό της βλάβης από εμβολιασμό. [«Κριτήρια για την ιατρική αξιολόγηση του κοινωνικού δικαιώματος για αποζημίωση, σύμφωνα με την νομοθεσία που αφορά τους βαρέως ανάπηρους», έκδοση του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικών Προγραμμάτων, 1983]

 

Στη Γερμανία, μετά την κατάργηση του υποχρεωτικού εμβο­λιασμού για την ευλογιά στις 1 Ιουλίου 1983, ισχύει για τον εμβολιασμό ό,τι ισχύει και για κάθε άλλη ιατρική πράξη:

 

Σύμφωνα με την παράγραφο 223 του Ποινικού Κώδικα (Strafengesetzbuch): «Ο εμβολιασμός θεωρείται σωματι­κός τραυματισμός» και «ο τραυματισμός αυτός δεν θεω­ρείται παράνομος εάν ο ασθενής έχει λάβει προηγουμένως επαρκή πλη­ροφόρηση και έχει συμφωνήσει, ή εάν υπάρχει συμφωνία των γονέων ή κηδεμόνων προκειμένου για ανήλικο που πρόκειται να εμβολιαστεί».

 

Το 1985, το Ανώτατο Αστικό Δικαστήριο της Στουτγάρδης (με την απόφαση 3U188/84, 12-6-1985) καθόρισε ότι «ο εμβολιασμός θεωρείται παράνομος εάν οι βασικοί κίνδυνοι δεν έχουν εξηγηθεί με τον σωστό τρόπο».

 

Αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση πρόκλησης βλάβης από εμβολιασμό, ο γιατρός που έκανε τον εμβολιασμό πρέπει να αποδείξει ότι έδωσε τις κατάλληλες πληροφορίες στον ασθενή. Αν δεν μπορεί να το αποδεί­ξει, βρίσκεται σε μειονεκτική θέση από νομική άποψη, σε σχέση και με τον αστικό και με τον ποινικό νόμο.

 

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Στις 21 Ιουνίου 2017, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε μια πολυσήμαντη απόφαση (Απόφαση στην υπόθεση C-621/15 Ν. W κ.λπ. κατά Sanofi Pasteur MSD κ.λπ.), σύμφωνα με την οποία:

 

«Στον J. W χορηγήθηκε, το διάστημα από τα τέλη του 1998 έως τα μέσα του 1999, εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας B παρασκευαζόμενο από την εταιρεία Sanofi Pasteur. Τον Αύγουστο του 1999, ο J. W παρουσίασε διάφορες διαταραχές κατόπιν των οποίων, το Νοέμβριο του 2000, διαγνώσθηκε σκλήρυνση κατά πλάκας. Ο J. W. απεβίωσε το 2011.

 

[Yστερα από ανάλυση των δεδομένων, η απόφαση καταλήγει] "εάν ένα άτομο που έλαβε ένα εμβόλιο ήταν καλά στην υγεία του πριν κάνει το εμβόλιο, ή δεν είχε προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό της νόσου (σ.σ. για την οποία έγινε το εμβόλιο) και εάν ασθένησε μετά από το εμβόλιο, σε συνδυασμό με το εάν ένας σημαντικός αριθμός παρόμοιων κρουσμάτων της νόσου έχει καταγραφεί και σε άλλα άτομα που λαμβάνουν το συγκεκριμένο εμβόλιο, τότε αυτό το εμβόλιο μπορεί να είναι θεωρηθεί ως η αιτία που νόσησε το άτομο».

 

Το πλήρες κείμενο του σχετικού Δελτίου Τύπου του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα www.grivas.info

 

4. Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ EIΝΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΠΙΤΑΓΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

 

1) Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας, τόσο σε επίπεδο διεθνών οργανισμών όσο και σε επίπεδο εθνικών νομοθεσιών, επιβάλλει στους γιατρούς να ενημερώνουν πλήρως τον ενδιαφερόμενο για τις ενδείξεις, τις αντενδείξεις και τις παρενέργειες (ελαφρές, λίγο σοβαρές και πολύ σοβαρές) για κάθε φάρμακο ΠΡΙΝ από την εφαρμογή του, ώστε να μπορεί να αποφασίσει «εν επιγνώσει» εάν θα το πάρει ή όχι (σύμφωνα με το άρθρο 11 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, Νόμος 3418/2005).

Άρθρο 11. Υποχρέωση ενημέρωσης

1. Ο ιατρός έχει καθήκον αληθείας προς τον ασθενή.

"Οφείλει να ενημερώνει πλήρως και κατανοητά τον ασθενή για την πραγματική κατάσταση της υγείας του, το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα της προτεινόμενης ιατρικής πράξης, τις συνέπειες και τους ενδεχόμενους κινδύνους ή επιπλοκές από την εκτέλεσή της, τις εναλλακτικές προτάσεις, καθώς και για τον πιθανό χρόνο αποκατάστασης, έτσι ώστε ο ασθενής να μπορεί να σχηματίζει πλήρη εικόνα των ιατρικών, κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων και συνεπειών της κατάστασής του και να προχωρεί, ανάλογα, στη λήψη αποφάσεων».

 

2) Ο εμβολιασμός είναι παρεμβατική πράξη (όπως και κάθε ιατρική πράξη) και, συνεπώς, η εφαρμογή του προϋποθέτει αναγκαία τη συναίνεση του ίδιου του ενδιαφερόμενου εάν πρόκειται για ενήλικα ή του έχοντας τη γονική επιμέλεια εάν πρόκειται για ανήλικο. Και, η συναίνεση προϋποθέτει την πλήρη ενημέρωση ύμφωνα με το άρθρο 12 του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, Νόμος 3418 / 2005).

«Άρθρο 12.  Συναίνεση του ενημερωμένου ασθενή

1. Ο ιατρός δεν επιτρέπεται να προβεί στην εκτέλεση οποιασδήποτε ιατρικής πράξης χωρίς την προηγούμενη συναίνεση του ασθενή.

4. Προϋποθέσεις της έγκυρης συναίνεσης του ασθενή είναι οι ακόλουθες:

α) Να παρέχεται μετά από πλήρη, σαφή και κατανοητή ενημέρωση, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο.

β) Ο ασθενής να έχει ικανότητα για συναίνεση.  Αν ο ασθενής είναι ανήλικος, η συναίνεση δίδεται από αυτούς που ασκούν τη γονική μέριμνα ή έχουν την επιμέλειά του…

γ) Η συναίνεση να μην είναι αποτέλεσμα πλάνης, απάτης ή απειλής και να μην έρχεται σε σύγκρουση με τα χρηστά ήθη.

δ) Η συναίνεση να καλύπτει πλήρως την ιατρική πράξη και κατά το συγκεκριμένο περιεχόμενό της και κατά το χρόνο της εκτέλεσής της».

 

  5. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

 

Από μια επισκόπηση σε 30 χώρες της Ευρώπης (28 της Ευρωπαϊκής Ένωσης συν η Ισλανδία και η Νορβηγία) διαπιστώνεται ότι η επικρατούσα επιλογή για τα εμβόλια στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η συνιστώμενη και όχι η υποχρεωτική προσέγγιση.

Απ’ αυτές τις 30 χώρες της Ευρώπης:

▪ 16 χώρες δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ υποχρεωτικό εμβολιασμό: Αυστρία - Γερμανία - Δανία - Εσθονία - Ηνωμένο Βασίλειο - Ιρλανδία - Ισλανδία - Κάτω Χώρες - Κύπρος - Λιθουανία - Λουξεμβούργο - Νορβηγία - Πορτογαλία - Σουηδία - Φινλανδία - ΕΛΛΑΔΑ.* (συνιστώμενα).

 

▪ Το Βέλγιο έχει 1. Η Γαλλία 3. Ιταλία και Μάλτα (από 4).

 

▪ 9 χώρες έχουν 5 υποχρεωτικά εμβόλια και άνω: Βουλγαρία - Κροατία - Λετονία - Ουγγαρία - Πολωνία - Ρουμανία - Σλοβακία - Σλοβενία - Τσεχική Δημοκρατία.

 

Αλλά, ακόμη και στις χώρες όπου υφίστανται υποχρεωτικοί εμβολιασμοί, ο νόμος δίνει τη δυνατότητα εξαίρεσης για λόγους ιατρικούς, θρησκευτικούς και φιλοσοφικούς.

 

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, τα εμβόλια είναι «συνιστώμενα» και όχι υποχρεωτικά, γιατί η καθιέρωση ενός εμβολίου ως υποχρεωτικού απαιτεί Νόμο και όχι Εγκυκλίους οργάνων που δεν έχουν νομοθετική αρμοδιότητα κατά το Σύνταγμα.

 

Μέρος 2. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

 

Επειδή, η διαμόρφωσή μου καθορίστηκε από το πνεύμα και τις αξίες του Διαφωτισμού, δεν μπορώ παρά να υπερασπίζομαι τις αρχές που διέπουν τον ορθό λόγο και την κριτική σκέψη, με βάση τις οποίες υποστήριζα, υποστηρίζω και θα υποστηρίζω τις εξής, λογικώς αυτονόητες, θέσεις:

 

 1. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

 Ήπιες (συνήθως) - Σοβαρές (έστω, σπανίως) - Πολύ σοβαρές (έστω, σπανιότατα)

 

Αυτό που ορίζεται (απολύτως αντι-επιστημολογικά) ως διεθνώς «κυρίαρχη και επίσημη επιστημονική άποψη για τα εμβόλια» (και όχι μόνο) (!) ΔΕΝ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ από τους κάθε είδους «Συλλόγους», «Ενώσεις», «Εταιρείες» κ.λπ. (οι οποίες συγκροτούνται σε επαγγελματική βάση και εκλέγουν τις διοικήσεις τους με κομματικά ψηφοδέλτια). ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ από Ινστιτούτα σε χώρες-πρωταγωνιστές στη διεθνή σκηνή, τα οποία έχουν ισχυρή χρηματοδότηση και πολυάνθρωπη στελέχωση με ειδικούς επιστήμονες-ερευνητές (οι οποίοι επιλέγονται με βάση τα προσόντα τους και όχι την κομματική τους ταυτότητα): Ινστιτούτα τα οποία έχουν διεθνή απήχηση και αποτελούν πηγή πληροφόρησης σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Το σημαντικότερο από αυτά τα Ινστιτούτα είναι το «Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (γνωστό με ως CDC), το κορυφαίο εθνικό ινστιτούτο δημόσιας υγείας των ΗΠΑ: μια πολυεπίπεδη ομοσπονδιακή υπηρεσία του αμερικανικού Υπουργείου Υγείας, που έχει την έδρα του κοντά στην Ατλάντα της Τζόρτζια, παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτικών υγείας στις Ηνωμένες Πολιτείες και αποτελεί κέντρο διάχυσης της πληροφόρησης σε θέματα ασθενειών σε όλο τον κόσμο.

 

H ενημέρωση από το αμερικανικό «Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (CDC), σχετικά με τις «παρενέργειες των εμβολίων», προσφέρεται σε όλο τον κόσμο, εκτός της Ελλάδας ίσως, όπως προκύπτει από το γεγονός ότι δεν καταχωρείται ολόκληρη και ως έχει σε καμιά ιστοσελίδα των Επιστημονικών Συλλόγων, Εταιρειών, κ.λπ. στην «καθ’ ημάς ανατολή», προφανώς είτε από λόγους άγνοιας είτε από λόγους ιδιοτέλειας.

 

Παρατίθεται το πλήρες περιεχόμενο της ιστοσελίδας για τις παρενέργειες των εμβολίων του «Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων» (CDC), για να καλυφθεί ένα κενό που θα έπρεπε (φευ) να καλυφθεί από τους πολυάριθμους "Επιστημονικούς" «Συλλόγους», «Ενώσεις», «Εταιρείες», κ.λπ., που ξεφυτρώνουν ως μανιτάρια στην Ελλάδα (με αποτέλεσμα ο αριθμός τους να έχει ξεπεράσει τους 1.500, από τις οποίες μόνο 44 είναι αναγνωρισμένες από το Υπουργείο Υγείας)

 

 CENTERS OF DISEASE CONTROL AND PREVENTION

CDC

ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΒΟΛΙΩΝ 

https://www.cdc.gov/vaccines/vac-gen/side-effects.htm

Το CDC, στην ιστοσελίδα του για τις παρενέργειες όλων των εμβολίων που κυκλοφορούν στις ΗΠΑ, γράφει:

 

Οποιοδήποτε εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες. Κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, αυτές είναι ήπιες (για παράδειγμα, πόνος στο χέρι ή χαμηλός πυρετός) και υποχωρούν υποχωρούν μέσα σε λίγες μέρες. Παρακάτω παρατίθενται εμβόλια που έχουν λάβει άδεια στις ΗΠΑ και οι παρενέργειες που έχουν συσχετιστεί με καθένα από αυτά.

Αδενοϊός 

Ανθρακας

DTaP (Διφθερίτιδα, Τέτανος, Κοκκύτης) 

Ηπατίτιδα Α  -  Ηπατίτιδα Β

Hib (Haemophilus influenzae τύπου b) 

HPV - Gardasil - Gardasil-9 (Ιός Ανθρωπίνων Κονδυλωμάτων)

Γρίπη (αδρανοποιημένο και ζωντανό εμβόλιο)

Ιαπωνική Εγκεφαλίτιδα (E-Ixiaro)

MMR (Ιλαρά, Παρωτίτιδα, Ερυθρά) 

MMRV (Ιλαρά, Παρωτίτιδα, Ερυθρά, Ανεμοβλογιά) 

Μηνιγγιτιδόκκος (ACWY) 

PCV13  (Πνευμονιοκοκκικό συζευγμένο εμβόλιο)

PPSV23 (Πνευμονιοκοκκικός πολυσακχαρίτης)

IPV (Πολιομυελίτιδα) 

Λύσσα

Ροταϊός  (γαστρεντερίτιδα)

Έρπης ζωστήρας 

Ευλογιά 

Td  (Τέτανος και Διφθερίτιδα Ενηλίκων) 

Tdap (συνδυασμένο Τετάνου, Διφθερίτιδας και Κοκκύτη)

Τυφοειδής πυρετός  (αδρανοπιημένο & ζωντανό Εμβόλιο)

Ανεμοβλογιά (chickenpox)

Κίτρινος πυρετός

Τα εμβόλια βρίσκονται σε διαρκή παρακολούθηση για θέματα ασφάλειας.

‘Όπως και κάθε φάρμακο, τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν παρενέργειες.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Αδενοϊό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο αδενοϊού;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει ΚΑΠΟΙΑ σοβαρή αντίδραση.

Αλλά ο κίνδυνος το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο, είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Ήπια προβλήματα: Αρκετά ήπια προβλήματα έχουν αναφερθεί 2 εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό:

- κεφαλαλγία , λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού ( 1 στα 3 άτομα)

- ρινίτιδα, πονόλαιμος, αρθραλγία ( 1 στα 6 άτομα)

- κοιλιακό άλγος, βήχας, ναυτία ( 1 στα 7 άτομα)

- διάρροια ( 1 στα 10 άτομα)

Σοβαρά προβλήματα:

Περισσότερο σοβαρά προβλήματα έχουν αναφερθεί από περίπου 1 άτομο στους 100, εντός 6 μηνών από τον εμβολιασμό. Τα προβλήματα αυτά περιλάμβαναν:

- Αίμα στα ούρα ή στα κόπρανα

- Πνευμονία

- Φλεγμονή του στομάχου ή του εντέρου

Δεν είναι σαφές εάν αυτά τα ήπια ή σοβαρά προβλήματα προκλήθηκαν από το εμβόλιο ή συνέβησαν μετά τον εμβολιασμό τυχαία. Το εμβόλιο του αδενοϊού εγκρίνεται για χρήση ΜΟΝΟ μεταξύ στρατιωτικού προσωπικού.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Άνθρακα

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο με άνθρακα;

Ένα εμβόλιο, όπως κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει κάποιο σοβαρό πρόβλημα, όπως μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση.

Ο Άνθρακας είναι μια πολύ σοβαρή νόσος, και ο κίνδυνος σοβαρής βλάβης από το εμβόλιο πολύ μικρός .

Ήπια προβλήματα:

- Αντιδράσεις στον βραχίονα όπου εφαρμόστηκε ο εμβολιασμός:

- Ευαισθησία (περίπου 1 άτομο από 2)

- Ερυθρότητα (περίπου 1 στους 7 άνδρες - 1 στις 3 γυναίκες)

- Κνησμός (περίπου 1 στους 50 άνδρες - 1 στις 20 γυναίκες)

- Οίδημα (περίπου 1 στους 60 άνδρες - 1 στις 16 γυναίκες)

- Μελανιές (περίπου 1 στους 25 άνδρες - 1 στις 22 γυναίκες)

- Μυϊκοί πόνοι ή προσωρινός περιορισμός της κίνησης των άνω άκρου (1 στους 14 άνδρες και 1 στις 10 γυναίκες).

- Πονοκέφαλοι (περίπου 1 στους 25 άνδρες - 1 στις 12 γυναίκες).

- Κόπωση (περίπου 1 στους 15 άνδρες - 1 στις 8 γυναίκες).

Σοβαρά προβλήματα:

- Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις (πολύ σπάνιες: λιγότερες από 1 στις 100.000 δόσεις).

- Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε εμβόλιο, έχουν αναφερθεί διάφορα σοβαρά προβλήματα.

 

Παρενέργειες του εμβολίου DTaP vaccine

Διφθερίτιδα, Τέτανος και Κοκκύτης ακυτταρικό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο DTaP;

Η προσβολή από διφθερίτιδα, τέτανο ή κοκκύτη είναι πολύ πιο επικίνδυνη από τη λήψη του εμβολίου DTaP. Ωστόσο, ένα εμβόλιο, όπως οποιοδήποτε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Ο κίνδυνος ο εμβολιασμός με DTaP να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Ήπια προβλήματα (Κοινά):-

Πυρετός (έως 1 παιδί σε 4)

- Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο που έγινε ο εμβολιασμός ( περίπου 1 παιδί στα 4)

- Πόνος ή ευαισθησία στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 παιδί στα 4)

- Αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται συχνότερα μετά την 4η και 5η δόση της σειράς DTaP από ό, τι μετά από προηγούμενες δόσεις.

- Μερικές φορές η 4η ή 5η δόση του εμβολίου DTaP ακολουθείται από οίδημα ολόκληρου του άνω άκρου ή του ποδιού στο σημείο του εμβολιασμού, που διαρκεί 1-7 ημέρες (περίπου 1 παιδί στους 30).

- Κακοδιαθεσία (έως 1 παιδί σε 3)

- Κόπωση ή ανορεξία (έως και 1 παιδί στα 10)

- Εμετός (έως περίπου 1 παιδί στα 50 έτη)

Αυτά τα προβλήματα γενικά συμβαίνουν 1-3 ημέρες μετά τη χορήγηση.

Μέτρια Προβλήματα (Όχι συχνά)

- Σπασμοί (περίπου 1 παιδί από 14.000)

- Κλάμα για 3 ή περισσότερες ώρες (περίπου 1 παιδί από τα 1.000)

- Υψηλός πυρετός, πάνω από 40,5°C (περίπου 1 παιδί από 16.000)

Σοβαρά προβλήματα (πολύ σπάνια)

- Σοβαρή αλλεργική αντίδραση (λιγότερο από 1 εκατομμύριο δόσεις)

- Έχουν αναφερθεί πολλά άλλα σοβαρά προβλήματα μετά το εμβόλιο DTaP, όπως

- Μακροχρόνιοι σπασμοί, κώμα ή ελάττωση του επιπέδου συνείδησης

- Μόνιμη εγκεφαλική βλάβη.

Αυτά είναι τόσο σπάνιες που είναι δύσκολο να πει κανείς αν προκλήθηκαν από το εμβόλιο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου της Ηπατίτιδας Α

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο της ηπατίτιδας Α;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν αυτόματα, αλλά είναι επίσης δυνατό να εκδηλωθούν σοβαρές αντιδράσεις.

Πολύ ήπια προβλήματα μετά το εμβόλιο της ηπατίτιδας Α:

- Πόνος ή ερυθρότητα στο σημείο του εμβολιασμού.

- Ήπιος πυρετός. Κεφαλαλγία. Κόπωση

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη λήψη και διαρκούν 1 ή 2 ημέρες. Ο γιατρός σας μπορεί να σας πει περισσότερα σχετικά με αυτές τις αντιδράσεις.

 ▪ Άλλα προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από αυτό το εμβόλιο:

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 σε 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, η πιθανότητα το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι πολύ σπάνια.

 

Παρενέργειες του εμβολίου της Ηπατίτιδας Β

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών.  Αυτές είναι συνήθως ήπιες και φεύγουν από μόνες τους, αλλά είναι πιθανές και σοβαρές αντιδράσεις.

Ήπια προβλήματα μετά το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β περιλαμβάνουν:

- Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού.

- Πυρετός 37.5° C ή υψηλότερος.

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη χορήγηση και διαρκούν 1 ή 2 ημέρες. Ο γιατρός σας μπορεί να σας πει περισσότερα σχετικά με αυτές τις αντιδράσεις.

Άλλα προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από αυτό το εμβόλιο:

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

Η ασφάλεια των εμβολίων είναι υπό διαρκή παρακολούθηση.

 

Παρενέργειες του εμβολίου Hib

Haemophilus influenzae τύπου b

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο Hib (Haemophilus influenzae τύπου b);

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και φεύγουν από μόνες τους.

Είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις, αλλά αυτές είναι σπάνιες. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν εμβόλιο Hib δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

Ήπια Προβλήματα μετά από το εμβόλιο Hib:

- Ερυθρότητα, καύσος ή οίδημα όπου έγινε ο εμβολιασμός, πυρετός

Αυτά τα προβλήματα είναι ασυνήθιστα. Αν εμφανιστούν, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη λήψη και διαρκούν 2 ή 3 ημέρες.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Αυτές οι αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει μια πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο,

Τα μεγαλύτερα παιδιά, οι έφηβοι και οι ενήλικες ενδέχεται επίσης να παρουσιάσουν αυτά τα προβλήματα μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

 

Παρενέργειες του εμβολίου HPV (Ιός Ανθρωπίνων Κονδυλωμάτων)

(Gardasil, Gardasil-9)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο HPV-Gardasil-9;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και  υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις.

Ήπια ή μέτρια προβλήματα μετά από εμβόλιο HPV:

- Αντιδράσεις στο χέρι όπου έγινε ο εμβολιασμός:

- Πόνος (περίπου 9 άτομα στους 10). - Ερυθρότητα ή οίδημα (περίπου 1 άτομο σε 3)

- Πυρετός: Ήπιος (37,7° C) (περίπου 1 άτομο στα 10) - Μέτριος (38,8°C) (1 άτομο στα 65)

Άλλα προβλήματα:

- Πονοκέφαλος (περίπου 1 άτομο σε 3)

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από κάθε ένεση εμβολίου:

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει μια πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τη Γρίπη (αδρανοποιημένο)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το αδρανοποιημένο εμβόλιο της γρίπης;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα αντιδράσεων. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν το εμβόλιο της γρίπης δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

Ήπια προβλήματα μετά από τη χορήγηση του εμβολίου της γρίπης:

- Πόνος, ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού.

- Βραχνάδα. Πονοκέφαλος. Κνησμός. Βήχας.

- Πυρετός. Κεφαλαλγία. Κόπωση.

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως αρχίζουν αμέσως μετά τη λήψη και διαρκούν 1 ή 2 ημέρες.

Σοβαρότερα προβλήματα μετά από τη λήψη του εμβολίου:

- Μπορεί να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για σύνδρομο Guillain-Barré (GBS) μετά από αδρανοποιημένο εμβόλιο γρίπης. Αυτός ο κίνδυνος εκτιμάται σε 1 ή 2 επιπλέον περιπτώσεις ανά εκατομμύριο εμβολιασθέντων ατόμων. Αυτός ο κίνδυνος είναι πολύ χαμηλότερος από τον κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών από τη γρίπη, η οποία μπορεί να προληφθεί με το εμβόλιο της γρίπης.

Τα μικρά παιδιά που λαμβάνουν το εμβόλιο γρίπης μαζί με το εμβόλιο του πνευμονόκοκκου (PCV13) και / ή το εμβόλιο DTaP ταυτόχρονα μπορεί να είναι λίγο πιο πιθανό να παρουσιάσουν σπασμούς που προκαλούνται από πυρετό. Ρωτήστε το γιατρό σας για περισσότερες πληροφορίες. Ενημερώστε το γιατρό σας εάν ένα παιδί που λαμβάνει εμβόλιο γρίπης είχε ποτέ σπασμούς.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από κάθε ένεση εμβολίου:

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται περίπου σε 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τη Γρίπη (ζωντανό)

LAIV

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το LAIV;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατόν να εμφανιστούν και σοβαρές αντιδράσεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι που παίρνουν LAIV δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό. Οι αντιδράσεις στο LAIV μπορεί να μοιάζουν με μια πολύ ήπια περίπτωση γρίπης.

Προβλήματα που έχουν αναφερθεί μετά από το LAIV:

- Παιδιά και έφηβοι ηλικίας 2-17 ετών: ρινική συμφόρηση, βήχας, πυρετός, κεφαλαλγία, μυϊκοί πόνοι, συριγμός, κοιλιακό άλγος, έμετος ή διάρροια.

- Ενήλικες 18-49 ετών: Ρινική συμφόρηση, πονόλαιμος, βήχας, ρίγη, κόπωση / αδυναμία, πονοκέφαλος.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου σε 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Οι παρενέργειες του εμβολίου για την Ιαπωνική Εγκεφαλίτιδα

JE-IXIARO

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους.

Ήπια προβλήματα

- Πόνος, ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 άτομο στα 4).

- Πυρετός (κυρίως σε παιδιά).

- Κεφαλαλγία, μυϊκοί πόνοι (κυρίως σε ενήλικες).

Μέτρια ή σοβαρά προβλήματα

Μελέτες έχουν δείξει ότι οι σοβαρές αντιδράσεις στο εμβόλιο JE είναι πολύ σπάνιες.

 ▪ Προβλήματα που μπορεί να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Ο διαρκής πόνος στον ώμο και το μειωμένο εύρος κίνησης στο χέρι όπου έγινε το εμβόλιο μπορεί να συμβεί, πολύ σπάνια, μετά από εμβολιασμό.

Οι σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες και υπολογίζονται σε λιγότερο από 1 σε 1 εκατομμύριο δόσεις. Εάν επρόκειτο να συμβεί, θα εκδηλωνόταν συνήθως μέσα σε λίγα λεπτά έως λίγες ώρες μετά τον εμβολιασμό.

 

Παρενέργειες του εμβολίου MMR

Τριπλό: Ιλαρά - Παρωτίτιδα - Ερυθρά

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο MMR;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.

Ο κίνδυνος το εμβόλιο MMR να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Η λήψη του εμβολίου MMR είναι πολύ πιο ασφαλής από τη νόσηση από ιλαρά, παρωτίτιδα ή ερυθρά. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν εμβόλιο MMR δεν παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα με αυτό.

Ήπια προβλήματα:

- Πυρετός (έως 1 άτομο στα 6).

- Ήπιο εξάνθημα (περίπου 1 άτομο στα 20).

- Οίδημα τραχηλικών λεμφαδένων (περίπου 1 άτομο στα 75).

Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, αυτό συνήθως γίνεται εντός 6-14 ημερών μετά τον εμβολιασμό. Εμφανίζονται λιγότερο συχνά μετά τη δεύτερη δόση.

Μέτρια (!) προβλήματα:

- Σπασμοί που προκαλούνται από πυρετό (περίπου 1 στις 3.000 δόσεις).

- Προσωρινός πόνος και δυσκαμψία στις αρθρώσεις, κυρίως σε έφηβες ή ενήλικες γυναίκες (έως 1 στα 4)

- Προσωρινός χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία (περίπου 1 στις 30.000 δόσεις)

 ▪ Σοβαρά προβλήματα (πολύ σπάνια)

- Σοβαρή αλλεργική αντίδραση (λιγότερο από 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις)

Έχουν αναφερθεί πολλά άλλα σοβαρά προβλήματα μετά την χορήγηση εμβολίου MMR σε παιδιά, στα οποία συμπεριλαμβάνονται:

- Κώφωση

- Μακροπρόθεσμες Επιληπτικές Κρίσεις,  Κώμα  ή  Πτώση του επιπέδου συνείδησης

- Μόνιμη εγκεφαλική βλάβη

Αυτά είναι τόσο σπάνια που είναι δύσκολο να δούμε αν προκαλούνται από το εμβόλιο.

 

Παρενέργειες από το εμβόλιο MMRV

Τετραπλό: Ιλαρά - Παρωτίτιδα - Ερυθρά - Ανεμοβλογιά

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο MMRV;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.

Ο κίνδυνος το εμβόλιο MMRV να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Η λήψη του εμβολίου MMRV είναι πολύ πιο ασφαλής από τη νόσηση από ιλαρά, παρωτίτιδα, ερυθρά ή ανεμοβλογιά. Τα περισσότερα παιδιά που κάνουν το εμβόλιο MMRV δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

▪ Ήπια προβλήματα

- Πυρετός (περίπου 1 παιδί στα 5).

- Ήπιο εξάνθημα (περίπου 1 παιδί στα 20).

- Διόγκωση των τραχηλικών λεμφαδένων (σπάνια).

Εάν συμβούν αυτά τα προβλήματα, εκδηλώνονται συνήθως εντός 5-12 ημερών μετά την πρώτη δόση. Συμβαίνουν λιγότερο συχνά μετά τη δεύτερη δόση.

▪ Μέτρια [!] προβλήματα:

- Σπασμοί που προκαλούνται από πυρετό (περίπου 1 παιδί στα 1.250 που λαμβάνουν MMRV), εκδηλώνονται συνήθως 5-12 ημέρες μετά την πρώτη δόση. Συμβαίνουν λιγότερο συχνά όταν τα εμβόλια MMR και ανεμοβλογιάς δίδονται στην ίδια επίσκεψη με ξεχωριστές χορηγήσεις (περίπου 1 παιδί στα 2.500 που λαμβάνουν αυτά τα δύο εμβόλια) και σπάνια μετά από 2η δόση του MMRV.

- Προσωρινή μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία (περίπου 1 παιδί στις 40.000).

▪ Σοβαρά προβλήματα (πολύ σπάνια)

▪ Αρκετά σοβαρά προβλήματα έχουν αναφερθεί μετά από το εμβόλιο MMR και μπορεί επίσης να συμβούν μετά από το MMRV. Αυτές περιλαμβάνουν:

Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις (λιγότερες από 4 ανά εκατομμύριο)

- Κώφωση.

- Μακροπρόθεσμες Επιληπτικές Κρίσεις.  Κώμα.  Ελάττωση του επιπέδου συνείδησης.

- Μόνιμη εγκεφαλική βλάβη.

Επειδή αυτά τα προβλήματα συμβαίνουν τόσο σπάνια, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι αν προκαλούνται από το εμβόλιο ή όχι.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον μηνιγγιτιδόκοκκο

ACWY

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από τα εμβόλια αυτά ;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους μέσα σε λίγες μέρες, αλλά είναι επίσης πιθανές και σοβαρές αντιδράσεις.

Το 50% των ανθρώπων που λαμβάνουν εμβόλιο ACWY έχουν ήπια προβλήματα μετά τον εμβολιασμό, όπως ερυθρότητα ή πόνο στο σημείο όπου έγινε ο εμβολιασμός. Εάν προκύψουν αυτά τα προβλήματα, συνήθως διαρκούν 1 ή 2 ημέρες. Είναι πιο συχνές μετά το MenACWY παρά μετά το MPSV4. Ένα μικρό ποσοστό ατόμων που λαμβάνουν το εμβόλιο παρουσιάζει ήπιο πυρετό.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από κάθε ένεση εμβολίου:

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν έντονο πόνο στον ώμο και δυσκολεύονται στην κίνηση του χεριού όπου έγινε ο εμβολιασμός. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 σε εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου PCV13

Πνευμονιοκοκκικό συζευγμένο εμβόλιο

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από τον PCV13;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους.

Τα προβλήματα που αναφέρθηκαν μετά το PCV13 ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία και τη δόση της σειράς.

  • Τα συνηθέστερα προβλήματα που αναφέρθηκαν μεταξύ των παιδιών ήταν:

- Προσωρινή απώλεια όρεξης ή πόνος και ερυθρότητα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 5 στα 10 παιδιά)

- Οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 στα 3 παιδιά).

- ‘Ήπιος πυρετός (περίπου 1 στα 3 παιδιά).

- Πυρετός πάνω από 38,8 °C (περίπου 1 στα 20 παιδιά)

- Επιθετικότητα ή ευερεθιστότητα (περίπου 8 στα 10 παιδιά)

  • Οι ενήλικες ανέφεραν:

- Πόνο, ερυθρότητα και οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού, ήπιο πυρετό, κόπωση, κεφαλαλγία, ρίγη ή μυϊκό πόνο.

Τα μικρά παιδιά που λαμβάνουν το PCV13 ταυτόχρονα με το αδρανοποιημένο εμβόλιο γρίπης μπορεί να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για σπασμούς που προκαλούνται από πυρετό. Ρωτήστε το γιατρό σας για περισσότερες πληροφορίες.

  • Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Ορισμένα μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες εμφανίζουν έντονο πόνο στον ώμο και δυσκολεύονται στην κίνηση το χεριού, όπου έγινε ο εμβολιασμός. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Οι παρενέργειες του εμβολίου PPSV23

Πνευμονιοκοκκικός πολυσακχαρίτης

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το PPSV;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους, αλλά είναι επίσης δυνατό να εμφανιστούν σοβαρές αντιδράσεις.

 Ήπιες παρενέργειες:

- Περίπου οι μισοί από τους ανθρώπους που λαμβάνουν PPSV έχουν ήπιες παρενέργειες (όπως ερυθρότητα ή άλγος στο σημείο του εμβολιασμού), οι οποίες υποχωρούν μέσα σε περίπου δύο ημέρες.

- Λιγότερο από 1 στους 100 ανθρώπους εμφανίζουν πυρετό, μυϊκούς πόνους ή πιο σοβαρές τοπικές αντιδράσεις.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που προκαλούν οι ενέσεις. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες εμβολίου για την Πολιομυελίτιδα

IPV

 

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν αυτόματα, αλλά είναι επίσης πιθανές σοβαρές παρενέργειες .

Μερικοί άνθρωποι που λαμβάνουν IPV, εμφανίζουν πληγές στο σημείο του εμβολιασμού. Το IPV δεν είναι γνωστό ότι προκαλεί σοβαρά προβλήματα και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

Αλλα προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από αυτό το εμβόλιο:

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν πόνο στον ώμο που μπορεί να είναι πιο σοβαρός και μεγαλύτερης διάρκειας από τον συνήθη πόνο που μπορεί να ακολουθήσει μετά από εμβολιασμό. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε περίπου 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για την Λύσσα

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο της λύσσας;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Η πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο, είναι πολύ σπάνια.

Τα σοβαρά προβλήματα από το εμβόλιο της λύσσας είναι πολύ σπάνια.

▪ Ήπια προβλήματα:

- πόνος, ερυθρότητα, πρήξιμο ή φαγούρα στο σημείο του εμβολιασμού (30% - 74%)

- κεφαλαλγία, ναυτία, κοιλιακό άλγος, μυϊκοί πόνοι, ζάλη (5% - 40%)

▪ Μέτρια προβλήματα:- Κνίδωση, πόνος στις αρθρώσεις, πυρετός (περίπου 6% των αναμνηστικών δόσεων)

Άλλες διαταραχές του νευρικού συστήματος, όπως το σύνδρομο Guillain Barré (GBS), έχουν αναφερθεί μετά από εμβόλιο κατά της λύσσας, αλλά αυτό συμβαίνει τόσο σπάνια, ώστε δεν είναι γνωστό αν σχετίζονται με το εμβόλιο.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στις ΗΠΑ είναι διαθέσιμες πολλές μάρκες εμβολίων κατά της λύσσας και οι αντιδράσεις ενδέχεται να διαφέρουν μεταξύ των διαφόρων εμπορικών σημάτων. Ο πάροχός σας μπορεί να σας δώσει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με μια συγκεκριμένη μάρκα.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Ροταϊό

(γαστρεντερίτιδα από ροταϊό)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο ροταϊού;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι επίσης πιθανές, αλλά είναι σπάνιες.

Τα περισσότερα μωρά που λαμβάνουν εμβόλιο ροταϊού δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό. Ωστόσο, ορισμένα προβλήματα σχετίζονται με το εμβόλιο ροταϊού:

Ήπια προβλήματα μετά το εμβόλιο ροταϊού:

- Τα μωρά μπορεί να είναι ευερέθιστα ή να έχουν ήπια, προσωρινή διάρροια ή έμετο μετά από χορήγηση του εμβολίου.

Σοβαρά προβλήματα μετά το εμβόλιο ροταϊού:

- Εγκολεασμός του εντέρου: ένας είδος απόφραξης του εντέρου, που αντιμετωπίζεται στο νοσοκομείο και μπορεί να οδηγήσει σε χειρουργική επέμβαση. Αυτό συμβαίνει "φυσικά" σε μερικά μωρά κάθε χρόνο στις ΗΠΑ και, συνήθως, δεν υπάρχει κανένας γνωστός λόγος για αυτό.

- Υπάρχει επίσης ένας μικρός κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου από τον εμβολιασμό με ροταϊό, συνήθως μέσα σε μια εβδομάδα μετά την 1η ή την 2η δόση του εμβολίου. Αυτός ο πρόσθετος κίνδυνος εκτιμάται ότι κυμαίνεται από περίπου 1 στα 20.000 έως 1 στα 100.000 βρέφη στις ΗΠΑ που λαμβάνουν εμβόλιο ροταϊού. Ο γιατρός μπορεί να σας δώσει περισσότερες πληροφορίες.

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

- Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους.

- Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Τέτοιες αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 σε εκατομμύριο δόσεις και συνήθως συμβαίνουν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

- Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες εμβολίου για τον Έρπητα Ζωστήρα

 

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις. Ωστόσο, ο κίνδυνος το εμβόλιο να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι πολύ σπάνιος. Δεν έχουν εντοπιστεί σοβαρά προβλήματα με το εμβόλιο έρπητα ζωστήρα.

Ήπια προβλήματα:

- Ερυθρότητα, οίδημα ή κνησμός στο σημείο της ένεσης (περίπου 1 άτομο σε 3).

- Πονοκέφαλος (περίπου 1 άτομο στα 70).

Όπως όλα τα εμβόλια, το εμβόλιο για έρπητα ζωστήρα παρακολουθείται στενά για ασυνήθιστα ή σοβαρά προβλήματα.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για την Ευλογιά (Vaccinia)

Ο παρών οδηγός φαρμακευτικής αγωγής αντικαθιστά το VIS της ευλογιάς.

Πρέπει να χρησιμοποιείται προτού γίνει ο εμβολιασμός.

Ιατρικός οδηγός για τον εμβολιασμό με ACAM2000 [6 σελίδες] (10/1/09)

 

Παρενέργειες εμβολίου Td

Τετάνου και Διφθερίτιδας Ενηλίκων

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο Td;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν από μόνες τους. Είναι επίσης πιθανές οι σοβαρές αντιδράσεις, αλλά είναι σπάνιες.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που κάνουν εμβόλιο Td δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

Ήπια προβλήματα μετά από το εμβόλιο Td: (Δεν επηρεάζουν την δραστηριότητα του ατόμου)

- Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 8 άτομα στους 10)

- Ερυθρότητα ή οίδημα στο ίδιο σημείο (περίπου 1 άτομο στα 4)

- Ήπιος πυρετός (σπάνιος)

- Πονοκέφαλος (περίπου 1 άτομο σε 4)

- Κούραση (περίπου 1 άτομο σε 4)

Μέτρια προβλήματα μετά το εμβόλιο Td: (Επηρεάζουν την δραστηριότητα, αλλά δεν απαιτούν ιατρική περίθαλψη)

- Πυρετός άνω των 38,8 °C (σπάνια)

Σοβαρά προβλήματα μετά το εμβόλιο Td

(Δεν είναι δυνατή η εκτέλεση συνήθων δραστηριοτήτων, απαιτείται ιατρική φροντίδα)

- Οίδημα, έντονος πόνος, αιμορραγία ή/και ερυθρότητα στο βραχίονα που έγινε ο εμβολιασμός (σπάνιο).

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν έντονο πόνο στον ώμο και έχουν δυσκολίες στην κινητικότητα του χεριού όπου έγινε ο εμβολιασμός. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Αυτές οι αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 ανά 1 εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου Tdap

συνδυασμένο Τετάνου, Διφθερίτιδας και Κοκκύτη

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο Tdap;

Με οποιοδήποτε φάρμακο, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων, υπάρχει πιθανότητα παρενεργειών. Αυτές είναι συνήθως ήπιες και φεύγουν από μόνες τους.

- Είναι επίσης δυνατές σοβαρές αντιδράσεις αλλά είναι σπάνιες. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν το εμβόλιο Tdap δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό.

Ήπια προβλήματα μετά από Tdap:

(Δεν επηρεάζουν τις δραστηριότητες του ατόμου)

- Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 3 στους 4 εφήβους / 2 στους 3 ενήλικες)

- Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 άτομο στα 5)

- Ήπιος πυρετός τουλάχιστον 37,8°C (έως 1 στους 25 εφήβους / 1 στους 100 ενήλικες)

-Πονοκέφαλος (περίπου 3 ή 4 άτομα στα 10)

- Κούραση (περίπου 1 άτομο σε 3 ή 4)

-Ναυτία, έμετος, διάρροια, γαστρίτιδα (1 στους 4 εφήβους / 1 στους 10 ενήλικες)

-Ρίγη, πονόλαιμος, αρθραλγίες (περίπου 1 άτομο στα 10)

-Σπασμοί του σώματος (περίπου 1 άτομο σε 3 ή 4)

-Εξάνθημα, λεμφαδενοπάθεια (όχι συχνές)

Μέτρια προβλήματα μετά από το Tdap:

(Επηρεάζουν τις δραστηριότητες του ατόμου, αλλά δεν απαιτούν ιατρική φροντίδα)

- Πόνος στο σημείο του εμβολιασμού (έως 1 άτομο στα 5 ή 6)

- Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (στους εφήβους: έως 1 στους 16, στους ενήλικες: 1 στους 12)

- Πυρετός άνω των 38,8 °C (περίπου 1 στους 100 εφήβους / 1 στους 250 ενήλικες)

- Κεφαλαλγία (περίπου 1 στους 7 έφηβους / 1 στους 10 ενήλικες)

- Ναυτία, έμετος, διάρροια, πόνος στο στομάχι (έως 1 ή 3 άτομα στους 100)

- Οίδημα ολόκληρου του χεριού όπου έγινε ο εμβολιασμός (μέχρι περίπου 1 στα 500).

▪ Σοβαρά προβλήματα μετά το Tdap:

(Δεν είναι δυνατή η εκτέλεση συνηθισμένων δραστηριοτήτων, απαιτείται ιατρική φροντίδα)

- Οίδημα, σοβαρός πόνος, αιμορραγία και ερυθρότητα στο χέρι που έγινε το εμβόλιο (σπάνια).

Προβλήματα που θα μπορούσαν να συμβούν μετά από οποιοδήποτε εμβόλιο:

- Ορισμένοι άνθρωποι λιποθυμούν μερικές φορές μετά από κάποια ιατρική πράξη, συμπεριλαμβανομένου του εμβολιασμού.

- Το να καθίσετε ή να ξαπλώσετε για περίπου 15 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της λιποθυμίας και των τραυματισμών που προκαλούνται από πτώση.

- Ενημερώστε τον πάροχο του εμβολίου εάν αισθάνεστε ζάλη ή έχετε αλλαγές στην όραση ή βουητό στα αυτιά.

- Μερικοί άνθρωποι νοιώθουν έντονο πόνο στον ώμο και έχουν δυσκολία στην κίνηση του βραχίονα όπου έγινε το εμβόλιο. Αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια.

Οποιοδήποτε φάρμακο μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αλλεργική αντίδραση. Αυτές οι αντιδράσεις από ένα εμβόλιο είναι πολύ σπάνιες, εκτιμώνται σε λιγότερες από 1 σε εκατομμύριο δόσεις και θα συμβούν μέσα σε λίγα λεπτά έως μερικές ώρες μετά τον εμβολιασμό.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, υπάρχει η πολύ σπάνια πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Τυφοειδή Πυρετό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο;

Όπως κάθε φάρμακο, ένα εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει σοβαρό πρόβλημα, όπως μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση.

Ο κίνδυνος το εμβόλιο για τον τυφοειδή πυρετό να προκαλέσει σοβαρή βλάβη ή θάνατο είναι εξαιρετικά μικρός. Τα σοβαρά προβλήματα από το εμβόλιο τυφοειδούς είναι πολύ σπάνια.

 

α) Αδρανοποιημένο εμβόλιο τυφοειδούς (Shot)

 Ήπιες αντιδράσεις:

Πυρετός (1 άτομο στα 100). Πονοκέφαλος (1 στα 30). Ερυθρότητα ή οίδημα στο σημείο της ένεσης (1 στα 15)

 

 β) Ζωντανό εμβόλιο τυφοειδούς (από το στόμα)

Ήπιες αντιδράσεις:

Πυρετός ή πονοκέφαλος (1 άτομο στα 20). Πόνος στο στομάχι, ναυτία, έμετος, εξάνθημα (σπάνια)

 

 

Παρενέργειες του εμβολίου για την Ανεμοβλογιά

(Chickenpox)

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο κατά της ανεμοβλογιάς;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα, όπως σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις.

Ο κίνδυνος να προκληθεί σοβαρή βλάβη ή θάνατος από το εμβόλιο της ανεμοβλογιάς, είναι εξαιρετικά σπάνιος.

Η χορήγηση εμβολίου κατά της ανεμοβλογιάς είναι πολύ πιο ασφαλής από τη νόσο της ανεμοβλογιάς. Οι περισσότεροι άνθρωποι που λαμβάνουν το εμβόλιο ανεμοβλογιάς δεν έχουν κανένα πρόβλημα με αυτό. Οι αντιδράσεις είναι συνήθως πιο πιθανές μετά την πρώτη δόση παρά μετά τη δεύτερη.

▪ Ήπια προβλήματα:

- Πόνος ή οίδημα στο σημείο του εμβολιασμού (περίπου 1 στα 5 παιδιά / έως 1 στους 3 εφήβους και ενήλικες).

- Πυρετός (1 άτομο στα 10 ή λιγότερο).

- Ήπιο εξάνθημα, μέχρι ένα μήνα μετά τον εμβολιασμό (1 άτομο στα 25).

Οι εμβολιασθέντες είναι δυνατό να μολύνουν άλλα μέλη της οικογένειάς τους, αλλά αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο.

▪ Μέτριας βαρύτητας προβλήματα:

Σπασμοί, προκαλούνται από πυρετό (πολύ σπάνια).

▪ Σοβαρά προβλήματα:

Πνευμονία (πολύ σπάνια)

▪ Άλλα σοβαρά προβλήματα:

- Σοβαρές εγκεφαλικές αντιδράσεις και ελάττωση της καρδιακής συχνότητας, έχουν αναφερθεί μετά τον εμβολιασμό κατά της ανεμοβλογιάς.

Αυτά συμβαίνουν τόσο σπάνια και οι ειδικοί δεν μπορούν να διαπιστώσουν εάν προκαλούνται από το εμβόλιο ή όχι. Αν προκαλούνται από το εμβόλιο, είναι εξαιρετικά σπάνια.

Σημείωση: Η πρώτη δόση του εμβολίου MMRV έχει συσχετιστεί με εξάνθημα και υψηλότερα ποσοστά πυρετού από τα εμβόλια MMR και ανεμοβλογιάς που χορηγούνται χωριστά. Έχει αναφερθεί εξάνθημα σε περίπου 1 άτομο στα 20 και πυρετός σε 1 άτομο στα 5.

- Επιληπτικές κρίσεις που προκαλούνται από πυρετό αναφέρονται επίσης συχνότερα μετά το MMRV. Αυτά συνήθως συμβαίνουν 5-12 ημέρες μετά την πρώτη δόση.

 

Παρενέργειες του εμβολίου για τον Κίτρινο Πυρετό

 

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το εμβόλιο κίτρινου πυρετού;

Ένα εμβόλιο, όπως και κάθε φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αντίδραση.

Όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, η πιθανότητα να προκαλέσει το εμβόλιο σοβαρή βλάβη ή θάνατο, είναι πολύ σπάνια.

▪ Ήπια προβλήματα

Το εμβόλιο του κίτρινου πυρετού έχει συσχετιστεί με πυρετό, και με πόνους, πόνο, ερυθρότητα ή οίδημα όπου έγινε ο εμβολιασμός.

Αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται σε έως και 1 άτομο στα 4. Συνήθως αρχίζουν σύντομα μετά τη λήψη και μπορούν να διαρκέσουν έως και μια εβδομάδα.

▪ Σοβαρά προβλήματα:

- Σοβαρή αλλεργική αντίδραση σε ένα συστατικό εμβολίου (περίπου 1 άτομο σε 55.000).

- Σοβαρή αντίδραση του νευρικού συστήματος (περίπου 1 άτομο σε 125.000).

- Σοβαρή ανεπάρκεια οργάνων απειλητική για τη ζωή (περίπου 1 άτομο στα 250.000). Περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους [δηλ. πάνω από το 50%] που υποφέρουν από αυτή την ανεπιθύμητη ενέργεια πεθαίνουν. Αυτά τα τελευταία δύο προβλήματα δεν έχουν αναφερθεί ποτέ μετά την αναμνηστική δόση.

 

Οι Γονείς μπορούν να ενημερώνονται για τις Παρενέργειες, τους Κινδύνους των Εμβολίων

και την Υποχρέωση Ενημέρωσής τους από CDC στη διεύθυνση:

https://www.cdc.gov/vaccines/parents/vaccine-decision/side-effects.html

 

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ "ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ" ΕΜΒΟΛΙΩΝ

Harrison, Παθολογία, έκδοση 16η

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των εμβολίων με DNA (πίν. 107-9)

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

▪ Ασφαλή - δεν μπορούν να προκαλέσουν λοίμωξη - σταθερά και θερμοανθεκτικά

▪ Δεν υπάρχει ανάγκη έκφρασης ή κάθαρσης αντιγόνων in vitro - δεν απαιτούνται επικουρικά έκδοχα - είναι δυνατόν να παραχθούν γενετικά

▪ Φυσιολογική επεξεργασία των γονιδιακών προϊόντων η οποία προσομοιάζει τη φυσική προσαρμογή

Παρατεταμένη ενέργεια - επαγωγή μακροχρόνιας ανοσιακής απάντησης

▪ Επαγωγή τόσο χυμικής όσο και κυτταρικής ανοσίας, συμπεριλαμβανομένων των Τ κυττάρων

▪ Συνήθως ασφαλή για έγκυες γυναίκες, ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς ή βρέφη που διαθέτουν μητρικά αντισώματα

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

Πιθανός κίνδυνος ενσωμάτωσης ιικών ογκογονιδίων από τον φορέα

Κίνδυνος ανάπτυξης όγκων από την ενσωμάτωση πλησίον πρωτο-ογκογονιδίων ή των ογκατσταλτικών γονιδίων.

Πιθανή επαγωγή αντοχής ή αυτοανοσίας, λόγω εμμονής των εμβολίων η οποία προκαλεί επίμονη ανοσιακή απάντηση

Πιθανή δράση ισχυρού προαγωγού για την έκφραση γονιδίων του ξενιστή, με δυσμενείς επιπτώσεις.

 

2. ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΙΣΟΒΙΑ ΑΝΟΣΙΑ

 

Οι αφοριστικές διατυπώσεις και η στοχοποίηση του ανεμβολίαστου πληθυσμού ως μοναδικού υπαίτιου για τις επιδημίες από λοιμώδη νοσήματα σκόπιμα αφήνει στο απυρόβλητο τις όποιες αστοχίες ή αποτυχίες της αποτελεσματικότητας των εμβολίων. Ζήτημα που απασχολεί τόσο τις ίδιες τις φαρμακευτικές εταιρείες, όσο και τους επαγγελματίες υγείας.

 

2.1 CDC: ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΠΛΗΡΩΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΟΣΗΣΕΙ

Στην ενημερωτική σελίδα του για τους γονείς, το «Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων» (CDC), γράφει:

 

«Πόσο καλά λειτουργεί το εμβόλιο MMR;

▪ Δύο δόσεις εμβολίου MMR είναι αποτελεσματικές 97% κατά της ιλαράς και 88% κατά της Ερυθράς.

▪ Μια δόση εμβολίου MMR είναι αποτελεσματική 93% κατά της ιλαράς, 78% κατά της παρωτίτιδας και 97% κατά της ερυθράς.

Μερικοί άνθρωποι που λαμβάνουν δύο δόσεις εμβολίου MMR μπορεί να νοσήσουν από ιλαρά, παρωτίτιδα ή ερυθρά, εάν εκτίθενται στους ιούς που προκαλούν αυτές τις ασθένειες. Οι ειδικοί δεν είναι σίγουροι γιατί συμβαίνει αυτό. Θα μπορούσε να οφείλεται στο ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν ανταποκρίθηκε όπως θα έπρεπε να έχει ανταποκριθεί στο εμβόλιο. [!]

Περίπου 3 στους 100 ανθρώπους που κάνουν δύο δόσεις εμβολίου MMR θα ασθενήσουν από ιλαρά εάν εκτεθούν στον ιό. Ωστόσο, είναι πιο πιθανό να ασθενήσουν με ηπιότερο τρόπο και είναι λιγότερο πιθανό να μεταδώσουν την ασθένεια σε άλλους ανθρώπους.

Δύο δόσεις εμβολίου MMR είναι αποτελεσματικές κατά 88% (εύρος 66% έως 95%) στην πρόληψη της παρωτίτιδας. Οι εστίες της παρωτίτιδας μπορούν να εμφανιστούν ακόμη σε ιδιαίτερα εμβολιασμένες κοινότητες των ΗΠΑ, όπου τα άτομα βρίσκονται σε στενότερες επαφές μεταξύ τους (όπως σχολεία, κολέγια και στρατόπεδα). Ωστόσο, η υψηλή κάλυψη εμβολιασμού συμβάλλει στον περιορισμό του μεγέθους, της διάρκειας και της εξάπλωσης της νόσου.

Παρόλο που δεν υπάρχουν διαθέσιμες πολλές μελέτες, οι περισσότεροι άνθρωποι που δεν ανταποκρίνονται στο συστατικό της ερυθράς της πρώτης δόσης MMR αναμένεται να ανταποκριθούν στη δεύτερη δόση».

ΣΧΟΛΙΟ της υπογράφουσας: Σύμφωνα με τις παραπάνω Οδηγίες προς τους γονείς από το αμερικανικό «Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων και Πρόληψης» (CDC) ένα άτομο πλήρως εμβολιασμένο με το εμβόλιο MMR μπορεί να νοσήσει αλλά είναι λιγότερο πιθανό να μεταδώσει τη νόσο. Δηλαδή, ένας πλήρως εμβολιασμένος οργανισμός και μπορεί να νοσήσει και μπορεί να αποτελέσει εστία μετάδοσης ενός λοιμώδους νοσήματος.

 

2.2 ΠΡΩΤΟ ΡΗΓΜΑ ΣΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΑΝΟΣΙΑΣ (1987)

Έξαρση ιλαράς σε έναν πλήρως ανοσοποιημένο πληθυσμό δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

 Tracy L. Gustafson, M.D., Alan W. Lievens, M.D., Philip Α. Brunell, M.D.,

Ronald G. Moellenberg, B.S., Christopher Μ.Ο. Buttery, M.D., and Lynne Μ. Sehulster, Ph.D.

 Δημοσίευση: New England Journal of Medicine 1987; 316: 771-774, 26 Μαρτίου 1987

Αναδημοσίευση: Pediatric Infectious Disease Journal: Τομ. 7 - Τχ. 3: 214 - Μάρτιος 1988

 

Περίληψη: "Έξαρση κρουσμάτων ιλαράς σημειώθηκε μεταξύ των εφήβων στο Corpus Christi του Τέξας την άνοιξη του 1985, παρόλο που οι απαιτήσεις εμβολιασμού για τη σχολική φοίτηση είχαν εφαρμοσθεί πλήρως. Δείγματα ορού από 1806 μαθητές σε δύο σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ελήφθησαν οκτώ ημέρες μετά την εκδήλωση του πρώτου περιστατικού.

Μόνο το 4,1% αυτών των σπουδαστών (74 από το 1806) δεν είχε ανιχνεύσιμο αντίσωμα έναντι του ιού της ιλαράς σύμφωνα με τη δοκιμασία ενζυμικής ανοσοπροσρόφησης και πάνω από 99% είχαν εμβολιαστεί με «ζωντανό» εμβόλιο ιλαράς. Η στρωματοποιημένη ανάλυση έδειξε ότι ο αριθμός των δόσεων του εμβολίου που ελήφθησαν ήταν ο σημαντικότερος προγνωστικός παράγοντας της απόκρισης αντισωμάτων.

Σε διάστημα εμπιστοσύνης 95%, το ποσοστό των οροαρνητικών μαθητών, στους οποίους είχαν προηγουμένως χορηγηθεί δύο δόσεις εμβολίου ήταν 0 έως 3,3%, ενώ το ποσοστό των οροαρνητικών μαθητών στους οποίους προηγουμένως είχε χορηγηθεί μία δόση ήταν 3,6 έως 6,8%. Μετά την έρευνα, κανένας από τους 1.732 οροθετικούς σπουδαστές δεν προσβλήθηκε από ιλαρά. 14 από τους 74 οροαρνητικούς φοιτητές, οι οποίοι είχαν όλοι τους εμβολιαστεί, προσβλήθηκαν από ιλαρά. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ορομετατροπή σε τρεις οροαρνητικούς φοιτητές χωρίς να παρουσιάσουν συμπτώματα.

Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι κρούσματα ιλαράς μπορούν να εμφανιστούν στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ακόμη και όταν περισσότερο από το 99% των μαθητών έχουν εμβολιαστεί και πάνω από το 95% είναι άνοσοι».

 

2.3 ΕΜΒΟΛΙΟ MMR (ΤΡΙΠΛΟ) KAI ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΠΑΡΩΤΙΤΙΔΑΣ 

H εξασθένηση της Ανοσίας από το Εμβόλιο MMR (τριπλό)

ίσως βρίσκεται πίσω από την Επιδημία της Παρωτίτιδας

(Fading Immunity to MMR Vaccine May Be Behind the Mumps Epidemic)

Paul A. Offit, MD

Children’s Hospital of Philadelphia, Vaccine Education Center

Medscape, 17 Μαρτίου 2017

 

"Το αρχικό εμβόλιο παρωτίτιδας, το λεγόμενο στέλεχος Jeryl Lynn, παρήχθη από τον Maurice Hilleman στη Merck το 1967. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1977, το συνιστούσαν συστηματικά για όλα τα παιδιά, με χορήγηση σε ηλικία 12 μηνών.

Στη συνέχεια, εξαιτίας της έξαρσης των κρουσμάτων ιλαράς που εμφανίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, έγινε σύσταση για μια 2η δόση εμβολίου ιλαράς / παρωτίτιδας / ερυθράς (MMR) το 1989, η οποία έδωσε την ευκαιρία για δεύτερη χορήγηση του εμβολίου παρωτίτιδας.

Αυτό που διαπιστώσαμε , ωστόσο, ήταν ότι 10 χρόνια μετά την 1η δόση, άρχισε να υφίσταται αύξηση της συχνότητας των περιπτώσεων παρωτίτιδας.

Παρομοίως, σήμερα 10 χρόνια μετά από δύο δόσεις εμβολίου (δηλαδή, στα τέλη της εφηβείας και της νεαρής ηλικίας) διαπιστώνουμε αύξηση των περιστατικών παρωτίτιδας. Ο λόγος για αυτό θα μπορούσε πράγματι να βρεθεί ανατρέξετε στο παρελθόν και δείτε τις προηγούμενες μελέτες.

Αν το κάνετε, θα διαπιστώσετε ότι το ποσοστό Β και μνημονικών- Τ λεμφοκυττάρων για την ιλαρά και την ερυθρά στην πραγματικότητα ήταν πολύ μεγαλύτερο από τη ποσοστό Β και μνημονικών- Τ κυττάρων μετά τον εμβολιασμό της παρωτίτιδας.

Αυτό που διαπιστώνουμε τώρα είναι ότι ουσιαστικά Αυτό που παρακολουθούμε τώρα είναι ότι ουσιαστικά εξαλείψαμε την ιλαρά από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 2000. Ο λόγος που βλέπουμε να επιστρέφει είναι ότι ορισμένοι γονείς επιλέγουν να μην εμβολιάσουν τα παιδιά τους. Εξαλείψαμε την ερυθρά από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 2005. Δεν έχουμε εξαλείψει ποτέ παρωτίτιδα.

Κάποιοι έθεσαν το ερώτημα εάν αυτό μπορεί να οφείλεται σε ορολογικούς τύπους ή ότι το στέλεχος Jeryl Lynn είναι αρκετά διαφορετικό από τα τρέχοντα στελέχη της παρωτίτιδας (τα λεγόμενα στελέχη τύπου G), ότι υπήρξε αυξημένη χορήγηση αυτού του στελέχους έτσι ώστε ο εμβολιασμός δεν προστατεύει. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Πιστεύω πραγματικά ότι αυτό που βλέπετε είναι απλώς η εξασθένηση της ανοσίας, αφού το εμβόλιο της παρωτίτιδας, ειλικρινά, είναι το ασθενέστερο από τα τρία εμβόλια

Συνήθως, περίπου το 1% -15% των ανθρώπων που έχουν παρωτίτιδα θα έχει ασηπτική μηνιγγίτιδα. Ομοίως, μέχρι το 30% των ανδρών θα έχει ορχίτιδα. Δεν το έχουμε δει στις 5.600 περιπτώσεις που αναφέρθηκαν πέρυσι. Αυτό είναι καλό, διότι υποδηλώνει ότι τουλάχιστον το εμβόλιο παρωτίτιδας προστατεύει από τα σοβαρά επακόλουθα της νόσου".

 

 ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

«Ο μόνος λόγος για τον οποίο μπορεί νόμιμα να ασκείται εξουσία σε οποιοδήποτε μέλος μιας πολιτισμένης κοινωνίας παρά τη θέλησή του, είναι η αποτροπή της ζημιάς των άλλων... Η μόνη δραστηριότητα για την οποία ο άνθρωπος είναι υπόλογος απέναντι στην κοινωνία, είναι αυτή που αφορά τους άλλους. Ως προς τη συμπεριφορά του ατόμου απέναντι στον εαυτό του, η ελευθερία του είναι δικαιωματικά απόλυτη: Σε ό,τι αφορά το κορμί και το μυαλό του, το άτομο είναι κυρίαρχο».

John Stuart Mill: Περί Ελευθερίας (1859).

Επίκουρος, Αθήνα, 1983

 

Τα εμβόλια είναι φάρμακα. Αυτό που τα διαφοροποιεί από όλα τα άλλα φάρμακα είναι ότι τα φάρμακα χορηγούνται για υπαρκτά νοσήματα, ενώ τα εμβόλια χορηγούνται για πιθανή νόσηση.

 

Όπως κάθε φαρμακευτική ουσία, τα εμβόλια μπορεί να έχουν πιθανά οφέλη και πιθανές παρενέργειες.

 

Τα λοιμώδη νοσήματα της παιδικής ηλικίας, σχεδόν στο σύνολο τους, διαδράμουν οξέως, χωρίς δραματικές επιπτώσεις, αντιμετωπίζονται συμπτωματικά και καταλείπουν ισόβια ανοσία (σύμφωνα με όλα τα εγχειρίδια Παιδιατρικής και Παθολογίας που διδάσκονται σε όλες τις ιατρικές σχολές του πλανήτη). Σε μικρό ποσοστό μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές βλάβες ή και στον θάνατο.

 

Τα εμβόλια συνήθως δεν εμφανίζουν παρενέργειες. Μπορεί να επιτύχουν ανοσία, μπορεί και όχι. Σε μικρό ποσοστό μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές βλάβες ή και στον θάνατο. (επίσης, σύμφωνα με όλα τα εγχειρίδια Παιδιατρικής και Παθολογίας, που διδάσκονται σε όλες τις ιατρικές σχολές του πλανήτη).

 

Κανένας άνθρωπος (γιατρός, ασθενής ή γονιός) δεν μπορεί να γνωρίζει εάν θα ανήκει στην εξαίρεση ή στον κανόνα. Και μόνο μέσα από την όσο το δυνατό πληρέστερη ενημέρωση, μπορεί καθένας να αναλαμβάνει την ευθύνη της επιλογής.

 

Επειδή η επιστήμη είναι ταυτισμένη με την έρευνα και την κριτική αμφισβήτηση (και έχει ως εργαλεία της, τη λογική, τον ορθό λόγο και την ανεκτικότητα) και όχι με την άκριτη, και εν πολλοίς ιδιοτελή,  διαρκή κατάφαση (που έχει ως εργαλεία της, το ανορθόλογο, το δογματισμό, το σκοταδισμό και τη μισαλλοδοξία), ο πολίτης, ως ασθενής και ως γονιός, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ενημερωμένος για όλα τα ενδεχόμενα, ώστε να πάρει ελεύθερα και ατομικά την ευθύνη της επιλογής του. Και, ιδού, το αποτέλεσμα:

 

Διάφοροι επαγγελματικοί σύλλογοι και πολλοί γιατροί (έχοντες ή όχι «ίδιον συμφέρον») μπορούν να διακηρύσσουν ότι «τα εμβόλια είναι απολύτως ασφαλή και δεν έχουν καμιά παρενέργεια» (αυτό είναι επιστημονικό ανέκδοτο), ή κάποιος παιδίατρος να ανακοινώνει στο διαδίκτυο ότι «είναι πολύ πιο ασφαλές να κάνεις ένα εμβόλιο παρά να κυκλοφορείς στον δρόμο ή να μυρίσεις ένα λουλούδι στον αγρό» (αυτό είναι «ποιητικός οίστρος»). Ενώ,

 

Οι κατασκευάστριες φαρμακευτικές εταιρείες και οργανισμοί (όπως η FDA, τo CDC, η EMA, κ.α.), έχοντας επίγνωση των ποινικών και αστικών ευθυνών τους, παραδέχονται μια διαμετρικά αντίθετη άποψη (προκειμένου να προστατευτούν από εκατομμύρια αγωγές εναντίον τους) και δεν υποστηρίζουν ούτε την πλήρη αποτελεσματικότητα των εμβολίων σε ό,τι αφορά την επίτευξη του στόχου τους (ισόβια ανοσία), ούτε την ανυπαρξία των παρενεργειών τους. Για αυτό και έχουμε διαρκείς αναθεωρήσεις, τροποποιήσεις ή αποσύρσεις ουσιών.

 

Προφανώς, το αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο τοποθετήσεις μπορεί να «γεφυρωθεί» μόνο σουρεαλιστικώ «δικαίω».

 

Οι πρακτικές τρομοκράτησης που ταυτίζουν κάθε λοιμώδες νόσημα με δραματικές επιπτώσεις και θανάτους, η παραπλανητική αποσιώπηση των σοβαρών ή θανατηφόρων παρενεργειών οποιασδήποτε φαρμακευτικής παρέμβασης, η αντισυνταγματική επιχείρηση φίμωσης οποιουδήποτε επιστήμονα εκφράζει την άποψή του, επιβεβαιώνουν ότι αυτοί που αδυνατούν να πείσουν τους πολίτες για την άποψή τους με επιχειρήματα, στήνουν «επιχειρήσεις» βασισμένες στον φόβο.

 

Απολύτως επιλήσμονες της παρακαταθήκης του Sir William Osler, σύμφωνα με την οποία «η ιατρική είναι η επιστήμη της αβεβαιότητας και η τέχνη της πιθανότητας» και ότι «όσο μεγαλύτερη η άγνοια, τόσο μεγαλύτερος ο δογματισμός». [Sir William Osler, 1849-1919, Καναδός γιατρός, ένας από τους τέσσερεις καθηγητές που ίδρυσαν το Νοσοκομείο John Hopkins]

 

Πριν από 2.5 χιλιάδες χρόνια, σε ένα ακρογωνιαίο βράχο της Ευρώπης, οικοδομήθηκε ένας ανεπανάληπτος πολιτισμός βασισμένος στην απλή διερώτηση «Τις αγορεύειν βούλεται;».

 

Σήμερα, οι απανταχού καθ’ υπόθεση «κληρονόμοι» του, προσπαθούν να οικοδομήσουν το δικό τους οργουελιανό «πολιτισμό», βασισμένο στην εφιαλτική απάντηση «μόνον ημείς αγορεύειν βουλόμεθα», καταργώντας την πρότερη διερώτηση και, μαζί της, την απεριόριστη ελευθερία λόγου, σκέψης, αναζήτησης και αμφισβήτησης που την συνοδεύει.

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα

Ειδική παθολόγος

Θεσσαλονίκη 27 Νοεμβρίου 2017

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ (27 Νοεμβρίου 2017):

Σε ό,τι με αφορά, είμαι απολύτως υπεύθυνη μόνο γι’ αυτά που λέω ή γράφω ή κάνω και όχι για ό,τι απ’ αυτά κατανοεί (ή δεν κατανοεί) ο κάθε (καλοπροαίρετος ή κακοπροαίρετος) αποδέκτης τους.

 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ (22 Δεκεμβρίου 2017):

Ευχαριστώ τον πρόεδρο και τον γραμματέα του Ιατρικού Συλλόγου Κοζάνης που, με την άκρως ιδιότυπη "καταγγελία-μη καταγγελία" τους, λειτούργησαν ως αφορμή για να δοθεί ευρεία δημοσιότητα αφενός στις απόψεις μου για τα εμβόλια και αφετέρου στις θέσεις του αμερικανικού CDC για τις "Παρενέργειες των Εμβολίων", από το οποίο θα περίμενε κανείς ότι θα ενημερώνονταν και οι ίδιοι (αν όχι για τίποτε άλλο, τουλάχιστον για να γνωρίζουν τί μπορούν και τί δεν μπορούν να "καταγγέλλουν", πράγμα που θα τους απέτρεπε από το ενδεχόμενο να καταγγείλουν και το... CDC, μετά τη δημοσιοποίηση της ιστοσελίδας του).

 

 

 

 

 

ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ

Μικρό Λεξικό Εξαχρείωσης

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΟΜΠΙ ή ΖΟΜΠΙ - ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΖΩΗΣ

 

Λόμπι ή ομάδες πίεσης είναι επαγγελματικά συγκροτημένες ομάδες ατόμων (που είναι γνωστοί ως «διαδρομιστές» επειδή δραστηριοποιούνται στους διαδρόμους της εξουσίας) που διαθέτουν οργανωτική δομή, σχέδιο δράσης, καθορισμένο σκοπό και μεγάλη χρηματοδότηση.

Στόχος τους είναι να επηρεάζουν τα όργανα της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας, προκειμένου να θεσπίζονται νόμοι ή να λαμβάνονται αποφάσεις προς όφελος διαφόρων ομάδων συμφερόντων (χρηματοπιστωπικών, βιομηχανικών, φαρμακευτικών και άλλων Καρτέλ ή συμμοριών).

Μέσα τους είναι η εξαγορά ή ο εκβιασμός κρατικών, κυβερνητικών, πολιτικών, κομματικών, κ.α. αξιωματούχων που έχουν νομοθετικές αρμοδιότητες ή που μπορούν να επηρεάζουν τις διαδικασίες θέσπισης νόμων ή λήψης αποφάσεων.

Χρηματοδότης τους είναι οι  ομάδες των, κατά κανόνα άνομων, συμφερόντων που μισθώνουν τις υπηρεσίες τους.

Όπως το θέτει ο καθηγητής κοινωνιολογίας R. Schwartzenberg, λόμπι «είναι μια οργάνωση που δημιουργήθηκε με σκοπό την υπεράσπιση συμφερόντων, που ασκεί πίεση στις δημόσιες αρχές για να τους αποσπάσει αποφάσεις σύμφωνες με συγκεκριμένα συμφέροντα». (R. Schwartzenberg: Πολιτική Κοινωνιολογία. Τόμος 2, Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1984, σ. 363)

Σε ό,τι αφορά το Φαρμακο-εμβολιακό καρτέλ, στον πυρήνα του βρίσκονται οι φαρμακευτικές εταιρείες με τις οποίες διαπλέκονται  υψηλόβαθμα στελέχη της κοινότητας της «καταναγκαστικής ιατρικής»,  πολιτικοί και διαμορφωτές των πολιτικών υγείας των διαφόρων χωρών, πολλές δήθεν «επιστημονικές» εταιρείες που λειτουργούν ως «εταιρείες έρευνας αγοράς», διάφορα Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης (ΜΜΑ) που λειτουργούν ως «Γραφεία Τύπου» των εταιρικών ομίλων στους οποίους ανήκουν, και πολλές θλιβερές μαριονέτες που κινούνται είτε στη σκιά της "δημοσιογραφίας" (εάν διαθέτουν κάποια τυπικά προσόντα ή στο σκοτάδι της παραδημοσιογραφίας (εάν δεν τα διαθέτουν).

Οι ερευνητές-δημοσιογράφοι Cerstin Gammelin και  Raimund Lov, στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο τους με τίτλο «Ποιοι κινούν τα νήματα στην Ευρώπη» (Μίνωας, Αθήνα, 2014), γράφουν:

«Στις Βρυξέλες δραστηριοποιούνται 8.000 οργανώ­σεις συμφερόντων (λόμπι), χρίζοντάς την «νούμερο 2» στον παγκόσμιο χάρτη των λόμπι. Μόνο στην Ουάσινγκτον υπάρχουν περισσότεροι λομπίστες…

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, 4 στους 5 νόμους που ψηφίζονται ή τροποποιούνται σε εθνικό επίπεδο, δρομολογήθηκαν στις Βρυξέλες…

Σύμφωνα με μιά στατιστική του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 700 λομπίστες οικονομικών συμφερόντων στις Βρυξέλες ασκούν την επιρροή τους στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Διαθέτουν ένα μπάτζετ ύψους 350 εκατομμυρίων ευρώ σε ετήσια βάση…

Επιχειρήσεις, ενώσεις, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και δικηγορικά γραφεία έχουν δημιουργήσει στις Βρυξέλες έναν πολύ ισχυρό κλάδο, στον οποίο οι εργαζόμενοι πληρώνονται για να προωθήσουν τα συμφέροντα των εργοδοτών ή και των εντολοδοτών τους στα πλαίσια της νομοθετικής διαδι­κασίας. Δουλειά τους είναι να φροντίσουν να γράφονται οι νόμοι με τέτοιον τρόπο ώστε να μην προκύψουν μειονεκτήματα για τις επιχειρήσεις, τα οποία θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τις πωλήσεις των προϊόντων τους και συνεπώς τον τζίρο και τα κέρδη. Η εμπειρία λέει ότι όσο περισσότερα χρήματα επενδύει μια επιχείρηση στην εκπροσώπηση των συμφερόντων της, τόσο μεγαλύτερη είναι και η πολιτική της επιρροή…

Βουλευτές του Ευρωκοινοβουλίου, υψηλόβαθμοι υπάλληλοι και τρα­πεζίτες συνδέονται στενά μεταξύ τους. Οι ευρωβουλευτές είναι σημαντικοί συνομιλητές για τους λομπίστες, επειδή εγκρίνουν τους περισ­σότερους από τους νόμους που προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και, επομένως, μπορούν να επηρεάσουν και τις ενδεχόμενες τροποποιήσεις…

[Ένα παράδειγμα] Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν τολμά να κλονίσει την κυριαρχία των συστημικών διεθνών χρηματοπιστωτικών κολοσσών. Τα χρέη των τραπεζών στην ευρωζώνη είναι τρεις φορές πιο υψηλά από τα δημόσια χρέη των χωρών του ευρώ…. Εάν οι μεγάλες τράπεζες διαχωρίζονταν σε εμπορικές και επενδυτικές, τότε τουλάχιστον οι μικροί αποταμιευτές και καταθέτες θα προστατεύονταν αποτελεσματικά και δεν θα χρειαζόταν να καλύψουν με τις καταθέσεις τους τις ζημίες πολύ ριψοκίνδυνων, κερδοσκοπικών συναλλα­γών του επενδυτικού τομέα. Το κυριότερο είναι ότι δεν θα γινόταν πλέον κατάχρηση των κρατικών εγγυήσεων για τις καταθέσεις, έτσι ώστε να επιδοτούν τις ριψοκίνδυνες ιδιωτικές συναλλαγές. Ομως, ό,τι είναι καλό για τους αποταμιευτές είναι κακό για τις τράπεζες, οι οποίες θα έπρεπε να καλύψουν από αλλού, και ακριβότερα, τα προβλεπόμενα υποχρεωτικά ίδια κεφάλαια, τα οποία ούτως ή άλλως βρίσκονται μόλις γύρω στο 7%. Η πολι­τική λοιπόν παραδίνεται στις τράπεζες…»

ΕΜΒΟΛΙΑ: ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ "ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ" ΚΡΑΤΟΣ 

Οι «Μεγάλοι Απολυμαντές»: Από τον ένα Μεσαίωνα στον άλλο

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα, ειδική παθολόγος

Κλεάνθης Γρίβας, νευρολόγος-ψυχίατρος, διδάκτωρ ψυχιατρικής Α.Π.Θ.

16 Δεκεμβρίου 2017

 

Όταν οι άνθρωποι αποδεικνύονται επιλήσμονες της ιστορικής διδαχής σύμφωνα με την οποία «πίσω από κάθε σωτήρα βαδίζει ένας δήμιος» (Samuel Johnson, 1709-1784), πράγμα που συμβαίνει συχνά στην αιματηρή ιστορία της εγγενούς παραφροσύνης του ανθρώπινου είδους, καταλήγουν να βάζουν μόνοι τους το κεφάλι τους στον πάγκο του χασάπη.

Κλεάνθης Γρίβας

 

 «Ζούμε στην εποχή της προμελέτης και του τέλειου εγκλήματος.

Χτες το δίκαζαν, σήμερα αυτό το ίδιο γίνεται νόμος».

Albert Camus, Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος

 

ΔΗΛΩΣΗ

διευκρινιστική και όχι «μετανοίας»

όπως θα ήθελαν οι απανταχού -και με το αζημίωτο- εμβολιόφρονες 

Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τα εμβόλια γενικά: Δεν αμφιβάλουμε ότι εφευρίσκονται από ανιδιοτελείς επιστήμονες-ερευνητές, κατασκευάζονται από φιλάνθρωπες πολυεθνικές εταιρείες που διακατέχονται από μια ειλικρινή σωτηριολογική ιδεολογία και προωθούνται από ανιδιοτελείς επαγγελματίες που ενδιαφέρονται αποκλειστικά για την προστασία της υγείας των ανθρώπων.

Έχουμε μόνο ένα πρόβλημα με τα εμβόλια, που είναι απολύτως προσωπικό και ειδικό: Δεν θέλουμε να τα εγχύσουμε καταναγκαστικά στις βιολογικές λειτουργίες τις δικές μας και των παιδιών μας. Συνεπώς,

ΔΕΝ ΠΡΟΤΡΕΠΟΥΜΕ ποτέ κανέναν να κάνει ή να μην κάνει εμβόλια. Αυτό είναι ζήτημα ατομικής επιλογής και ευθύνης του καθενός (που κάποτε πρέπει να μάθουμε να την αναλαμβάνουμε). Αλλά, και

ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ποτέ σε κανένα να μας εξαναγκάσει να εγχύσουμε στο κορμί μας και στο κορμί των παιδιών μας ουσίες τις οποίες οι υπέρμαχοί τους τις προβάλλουν ως σωτήριες (που, μπορεί και να είναι) αλλά εμείς τις  θεωρούμε επικίνδυνες.

ΔΗΛΩΝΟΝΤΑΣ ότι «μιλούμε μόνο εξ’ ονόματός μας και δίνουμε στον εαυτό μας το δικαίωμα της κριτικής και των προτάσεων» (Κ. Καστοριάδης), αποστρεφόμαστε κάθε μορφή καταναγκασμού που ενδυναμώνει την αυτονόμηση του κράτους και την ετερονόμηση του ατόμου και της κοινωνίας, και μιλάμε έτσι, γιατί είμαστε αυτό που είμαστε και δεν μπορούμε παρά να είμαστε αυτό που είμαστε.

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα, ειδική παθολόγος

Κλεάνθης Γρίβας, νευρολόγος-ψυχίατρος, διδάκτωρ ψυχιατρικής Α.Π.Θ.

 

ΟΙ «ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗΣ» ΣΤΑΖΟΥΝ ΑΙΜΑ. ΠΑΝΤΟΤΕ 

«Ο φασισμός που θα έλθει δεν θα λέγεται πια φασισμός».[1]

Θα ονομάζεται ολοκληρωτικό "θεραπευτικό" κράτος. [2] 

 

Σε όλη την ιστορική διαδρομή της, η ανθρωπότητα ήταν αντιμέτωπη με αλληλοδιάδοχες «Επιχειρήσεις Απολύμανσης» που λειτουργούσαν πάντοτε προς όφελος των «Απολυμαντών» και σε βάρος της κοινωνίας.

«Πόλεμος κατά της αίρεσης και της μαγείας»: Μεσαίωνας. Κατασκευαστής, η Καθολική Εκκλησία. Εργαλείο η Ιερή Εξέταση. Διάρκεια περίπου τέσσερις αιώνες. Απολογισμός: Μερικές εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ανέβηκαν στην πυρά (στη συντριπτική πλειοψηφία τους ήταν γυναίκες που καταδικάζονταν από άνδρες ιεροεξεταστές). 

«Πόλεμος κατά των υπανθρώπων που θέτουν σε κίνδυνο την καθαρότητα της φυλής»: Άρχισε με το αποτυχημένο οπερετικό ‘πραξικόπημα της μπυραρίας’ τον Νοεμβρίου 1923 στο Μόναχο και κατέληξε στη δεύτερη παγκόσμια ανθρωποσφαγή και την Τελική Λύση, αφήνοντας πίσω του μια ερειπωμένη Ευρώπη, 65 εκατομμύρια νεκρούς και μια λέξη-σηματοδότη της ανείπωτης βαρβαρότητας για την οποία είναι ικανός ο άνθρωπος: Άουσβιτς.

«Πόλεμος κατά των εχθρών του λαού». Άρχισε με το πραξικόπημα του Οκτωβρίου 1917 στην Πετρούπολη και (μέσα από μια πορεία μαζικών δολοφονιών με προγραμματισμένους λοιμούς, εκτοπίσεις και εκτελέσεις), κατέληξε σε μια κοινωνία-στρατόπεδο συγκέντρωσης, που η ίδια -μαζί της τους μιμητές της σε πλανητικό επίπεδο- στοίχισαν τη ζωή σε 100 και πλέον εκατομμύρια ανθρώπους.

Ακολούθησαν ο «πόλεμος κατά του κομμουνισμού», ο «πόλεμος κατά των ναρκωτικών», ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» (που κατέστησαν την κοινωνία όμηρο των επαγγελματιών «προστατών» της από τον κομμουνισμό, τα «ναρκωτικά»  και την τρομοκρατία, αντιστοίχως). Και, εσχάτως, o

«Πόλεμος κατά των αντι-εμβολιαστών» (!) με τη χρήση της οργουελιανής νεο-γλώσσας του «1984», σύμφωνα με την οποία «η υγεία είναι αρρώστια» που πρέπει να «θεραπευτεί». (!)

Μια ατέλειωτη σειρά «πολέμων κατά… » (δεν έχει σημασία κατά «ποιού») που βύθισαν τις κοινωνίες στον πόνο,  το αίμα, στο έγκλημα, τον θάνατο, την εξαθλίωση και την απόλυτη ηθική εξαχρείωση.

Όλοι αυτοί οι «πόλεμοι» αποτελούν επιμέρους εκφάνσεις της διωκτικής παράνοιας που διαχειρίζεται τον εκφοβισμό και την τρομοκρατία προς αποκλειστικό όφελος των εμπνευστών, των οργανωτών και των εκτελεστικών τους οργάνων.

Μια ατέλειωτη σειρά ανθρωποβόρων «πολέμων», στη μαρτυρική πορεία από τους «Κεντριστές των μαγισσών» του Μεσαίωνα μέχρι τους «Κεντριστές» του σύγχρονου Μεσαίωνα, που μπορούν να διεξάγονται μόνο και μόνο επειδή οι «Απολυμαντές» είναι πάντοτε τα εκτελεστικά όργανα μιας «μεγαλόκαρδης» εξουσίας (Εκκλησίες, Κράτη, Κόμματα, Μαφίες και Καρτέλ: χρηματοπιστωτικά, βιομηχανικά, ενεργειακά και φαρμακευτικά, και άλλα), πράγμα που αφενός «νομιμοποιεί» τη δραστηριότητά τους και, αφετέρου, τους θωρακίζει απέναντι στο ενδεχόμενο να βρεθούν στο εδώλιο μιας «Νυρεμβέργης».

Όλοι οι «Απολυμαντές» διακηρύσσουν ότι αποσκοπούν στη «σωτηρία» μας. Και όλοι τους διατείνονται ότι «θα δικαιωθούν» σε ένα απροσδιόριστο μέλλον από κάποιο μεταφυσικό «δικαστήριο» (της θείας πρόνοιας, της φυλετικής καθαρότητας, της ιστορίας, της «επιστήμης») το οποίο λειτουργεί με βάση τους, επίσης, μεταφυσικούς και ανεξιχνίαστους «νόμους» (της θείας πρόνοιας, της ιστορίας,  της φυλετικής καθαρότητας, της «επιστήμης», αντιστοίχως), των οποίων αποκλειστικοί κάτοχοι και ερμηνευτές είναι οι ίδιοι.

Στο τέλος του δυστοπικού αριστουργήματος του Τζορτζ Οργουελ «1984», ο κεντρικός του ήρωας Ουίνστον Σμιθ, με την εφαρμογή τεχνικών τρόμου, μαθαίνει «να αγαπάει τον Μεγάλο Αδελφό». Ο Μεγάλος Αδελφός και ο Μεγάλος Τρόμος αλληλοκαθορίζονται: Ο Μεγάλος Αδελφός δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς τον Μεγάλο Τρόμο. Και ο Μεγάλος Τρόμος δεν μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς τον Μεγάλο Αδελφό. Για να μάθουμε «να αγαπάμε» τον Μεγάλο Αδελφό (σκοπός) πρέπει να υποστούμε τον Μεγάλο Τρόμο (μέσο).

«Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», ουρλιάζουν οι κάθε είδους παρανοϊκοί επαγγελματίες διώκτες, για τους οποίους δεν έχει καμιά  σημασία το τί διώκουν, φτάνει να προσπορίζονται απ’ αυτό κέρδη. «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», πρώτη αρχή της ακόρεστης απληστίας όσων λειτουργούν με βάση το «υπεράνω όλων το κέρδος».

Σύμφωνοι. Αλλά, «τί αγιάζει τον σκοπό;». Η κατηγορηματική απάντηση: «τα μέσα», που δόθηκε από τον Αλμπέρ Καμύ, εκφραστή μιας ηθικής στράτευσης, σφραγίζει ανεξίτηλα όλους τους επαγγελματίες διώκτες ως φορείς μιας έσχατης ηθικής εξαχρείωσης.

Τα μέσα. Μόνο αυτά, μας επιτρέπουν να διακρίνουμε και να επιλέγουμε: την λογική από τη δαιμονολογία, τον συγκροτημένο λόγο από το παραλήρημα, την επιδίωξη της σχετικότητας της αλήθειας από την απολυτότητα του δόγματος και, εν τέλει, τη διεκδίκηση της ζωή ως επιδίωξη νοήματος και επίλυσης προβλημάτων από την καταστροφή της - μερική ή ολική.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ «ΕΧΘΡΟ»

 «Ο Εβραίος, κι αν ακόμα δεν υπήρχε, θα έπρεπε να εφευρεθεί»

Γιόζεφ Γκαίμπελς

 

Όπως προκύπτει από μια απλή ανασκόπηση της ιστορικής διαδρομής των κάθε είδους «Επιχειρήσεων Απολύμανσης», η δαιμονολογία των «Απολυμαντών» λειτουργεί πάντοτε ως αυτο-εκπληρούμενη προφητεία, μέσω της κατασκευής φανταστικών «εχθρών».

▪ Οι «αιρετικοί» και οι «μάγισσες» δεν υπήρχαν πριν να τους κατασκευάσει η Καθολική Εκκλησία, η οποία, εν συνεχεία, ανέθεσε στην Ιερή Εξέταση, το θεόπνευστο καθήκον της «ανακάλυψης» και της εξόντωσής τους. Αυτό το εκτελεστικό όργανο, λειτουργώντας -ληστρικά και εγκληματικά- προς όφελος του μείζονος εργοδότη του, διακήρυσσε ότι έκαιγε τα κορμιά των «αιρετικών» και των «μαγισσών» στη γη, προκειμένου να σώσει τις ψυχές τους στον… ουρανό.  

▪ Οι «υπάνθρωποι που μολύνουν την φυλετική καθαρότητα» δεν υπήρχαν πριν να τους κατασκευάσει το ναζιστικό καθεστώς, το οποίο, εν συνεχεία, ανέθεσε στα SS την ανακάλυψη και την εξόντωσή τους με τρόπους που ξεπέρασαν κάθε (μέχρι τότε, γνωστή) εκδήλωση της αγριότητας για την οποία είναι ικανό το ανθρώπινο κτήνος.

▪ Οι «εχθροί του λαού» στον ανατολικό κόσμο, δεν υπήρχαν πριν να τους κατασκευάσει το κομμουνιστικό καθεστώς, το οποίο, εν συνεχεία, ανέθεσε στην Tcheka, [3] την ανακάλυψη και την εξόντωσή τους με τρόπους που ανταγωνίζονταν αυτούς του χιτλερικού καθεστώτος.

▪ Οι «επικίνδυνοι κομμουνιστές και ανατροπείς» δεν υπήρχαν στις ΗΠΑ ως «επικίνδυνοι και ανατροπείς» (στη χώρα υπήρχε ένα μικροσκοπικό Κ.Κ. με ασήμαντη επιρροή), πριν να τους κατασκευάσει ως τέτοιους η αμερικανική κυβέρνηση, η οποία, εν συνεχεία, ανέθεσε στο FBI την ανακάλυψη και την εξουδετέρωσή τους, με τρόπους που καθορίστηκαν από τη δράση της «Επιτροπής Αντι-αμερικανικών Ενεργειών» του διαβόητου -μορφινομανούς- γερουσιαστή Μακάρθυ.

▪ Οι «επικίνδυνοι χρήστες ‘ναρκωτικών’» δεν υπήρχαν στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο, ως «επικίνδυνοι» πριν να τους κατασκευάσει ως τέτοιους η αμερικανική κυβέρνηση (με αλλεπάλληλες νομοθετημένες απαγορεύσεις,  όπως ο νόμος Harrison το 1914 και ο νόμος Marihuana Tax Act το 1937), η οποία, εν συνεχεία,  ανέθεσε στη DEA (την πρώτη, πραγματικά διεθνή- αστυνομία στην ιστορία) την ανακάλυψη και την εξουδετέρωσή τους, με τρόπους που κατέστρεψαν τη ζωή δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων. Και, τέλος, στην εποχή μας.

▪ Το «κίνημα των επικίνδυνων αντι-εμβολιαστών», ήταν ανύπαρκτο μέχρι που άρχισε να το κατασκευάζει το υπαρκτό, θεσμοποιημένο και οργανωμένο «Λόμπι των Εμβολιασμών», προκειμένου να εξουδετερώσει τις αντιδράσεις των θυμάτων του (χθεσινών, σημερινών και μελλοντικών). Και να αναθέτει στα (αδρώς αμειβόμενα) εκτελεστικά του όργανα τη δίωξη και την εξουδετέρωση εκείνων που αρνούνται να βάλλουν στο κορμί τους και στο κορμί των παιδιών τους ουσίες που θεωρούν ότι είναι επικίνδυνες.

Η θεωρία και η πρακτική των επαγγελματιών διωκτών αποτελεί ένα διαχρονικό τραγικό στίγμα σε όλη τη γνωστή ιστορία μας, και είναι κεντρικό στοιχείο τόσο του παρελθόντος όσο και του «εκπολιτισμένου» παρόντος.

Στην εξελικτική πορεία των ανταγωνιστικών κοινωνιών διαφοροποιείται συνεχώς ο «ύψιστος νόμος» που επικαλείται κατά καιρούς η Εξουσιαστική Διεθνής για να δικαιολογήσει την ύπαρξή της και να ενισχύσει τη θέση της: Η σωτηρία της ιδέας, της φυλής, της πατρίδας, της θρησκείας, του έθνους, του κράτους, του πολιτισμού, της υγείας... Μια ατέλειωτη αλυσίδα «σωτηριολογικών» αφαιρέσεων οι οποίες «νoμιμοποιούν» τις μεμονωμένες δολοφονίες και τις μαζικές ανθρωποθυσίες που σηματοδοτούν την παθολογία της εξουσίας.

Οι τελετουργικές ανθρωποσφαγές και τα βασανιστήρια, τα πογκρόμ, οι πυρές της Ιερής Εξέτασης, το Χάνταμαρ, το Νταχάου, το Aουσβιτς και το Γκουλάγκ, είναι τυπικά και σταθερά επαναλαμβανόμενα συμπτώματα της εξουσιαστικής σχιζοφρένειας (της εξουσιοφρένειας) που όλο και πιο γοργά αποσυνθέτει την ανθρώπινη κοινωνία.

Στην εποχή μας, με την υπονόμευση των μύθων και την αποσάθρωση των ιδεολογιών, το «επιστημονικό» ιδεώδες της «σωτηρίας της υγείας» τείνει να αναχθεί σε «ύψιστο νόμο» της Εξουσιαστικής Διεθνούς, με μέσο επιβολής του την καταναγκαστική «θεραπεία».

Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας:

  • O μαζικός φόνος συμπλέκεται σταδιακά με τη μαζική «θεραπεία».
  • Η θρησκευτική, πολιτική, αστυνομική και ποινική καταστολή εμπλουτίζεται με μια ιδιόμορφη «θεραπευτική» καταστολή σε κεντρική θέση.
  • Ο θρησκευτικός, πολιτικός, αστυνομικός και ποινικός καταναγκασμός εμπλουτίζεται με έναν ιδιότυπο «θεραπευτικό» καταναγκασμό σε κεντρικό ρόλο.
  • H Ιερή Εξέταση, η πολιτική αστυνομία και ο ποινικός μηχανισμός εμπλουτίζονται με μια «καταναγκαστική ιατρική» (πράγμα που συνιστά αντίφαση στους όρους, γιατί η ιατρική δεν μπορεί να είναι καταναγκαστική).

Ο ιστορικά αμετάλλακτος στόχος όλων των διαχειριστών της «νόμιμης» βίας (ανεξάρτητα από τις πολιτικές και ιδεολογικές αμφιέσεις τους) ήταν και παραμένει «η γoνεoποίηση της εξουσίας και η βρεφoποίηση της κοινωνίας».[4] Μόνο τα μέσα που χρησιμοποιούν οι εξουσιοφρενείς αλλάζουν, σύμφωνα με τις «ανάγκες» και τις «τεχνολογικές» δυνατότητες κάθε ιστορικής εποχής. Εκείνο που δεν αλλάζει ποτέ είναι η ακόρεστη απληστία: το ένα και μοναδικό «αμάρτημα» που ενσωματώνει όλα τα άλλα. «Είναι πολλά τα λεφτά, ανόητε». 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΤΗΝ «ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ» 

Μέχρι την εποχή μας, η ιατρική είχε ως στόχο την ασθένεια που έπρεπε να θεραπευτεί ή να ανακουφιστεί. Σήμερα στο πεδίο αυτό, σημειώνεται μια ριζική αντεπανάσταση που ενδέχεται να αλλάξει την όψη του κόσμου: αντιστρέφοντας την αρχή που διέπει την ιατρική, η καταναγκαστική ιατρική θέτει ως στόχο την υγεία «που πρέπει να θεραπευτεί ως αρρώστια». Κι αυτό εισάγει την ανθρωπότητα στον εφιάλτη ενός οργουελιανού σύμπαντος στο οποίο «η υγεία είναι αρρώστια».

Το πρόβλημα για την εξουσία ήταν πάντοτε «η κατασκευή ενός πράγματος που δεν υπάρχει, ενός ανθρώπινου είδους το οποίο θα μοιάζει με τα άλλα ζωικά είδη και του οποίου η μόνη ελευθερία θα συνίστατο στη διατήρηση του είδους». (Η. Arendt)

Ενός «ανθρώπινου» είδους που, απογυμνωμένο από την ιστορική του διάσταση, θα «υφίσταται» ως ανιστορική βιολογική οντότητα πλάι στα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου, έχοντας χάσει αμετάκλητα το δικαίωμά του να νοηματοδοτεί την κοινωνία, την ιστορία και τη ζωή του.

«Αυτός ο τύπος ανθρώπου έχει υλοποιηθεί ιστορικά: Είναι ο άνθρωπος της σύγχρονης εποχής είναι ο άνθρωπος της μάζας: ο ικανοποιημένος με την ευτελή του μόρφωση, τις ασήμαντες αρετές του, την ευτυχία που του προκαλεί η μέτρια τοξικομανία του... Είναι ένας άνθρωπος αδύναμος, αφοπλισμένος, ευνουχισμένος, απομονωμένος. Είναι ο άνθρωπος της ψυχρής τεχνολογίας και των κομματιασμένων συναισθημάτων. Είναι ο άνθρωπος που έχει εξοριστεί μέσα στον εαυτό του. Σχιζοειδικός έξω απ' τους τοίχους του ψυχιατρείου, Σχιζοφρενικός μέσα σ' αυτούς...».[5]

Στον ιστορικό ορίζοντα του ανθρώπου προβάλλει ήδη το φάσμα μιας στρατοπεδικής κοινωνίας, το πειραματικό μοντέλο της οποίας έχει δοκιμαστεί μαζικά με «επιτυχία» στα εργαστήρια της «ολοκληρωτικής κυριαρχίας» της Εξουσιαστικής Διεθνούς:

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε όλη την έκταση του πλανήτη, οι στρατοπεδικές κοινωνίες της (πάλαι ποτέ) ναζιστικής και κομμουνιστικής Ευρώπης και οι μέθοδοι της σωματικής αποσύνθεσης και του ψυχικού ευνουχισμού που εφαρμόζουν οι φιλελεύθερες ολιγαρχίες και τα αυταρχικά καθεστώτα σε όλο τον κόσμο, αποτελούν το σημερινό εξουσιαστικό προείκασμα του αποτρόπαιου κοντινού μέλλοντος της ανθρώπινης κοινωνίας, η οποία θα συντίθεται από μια ομοιογενή μάζα από ανιστορικά ανθρωποειδή, που θα είναι προγραμματισμένα να μην παρεκκλίνουν ποτέ από τον «κανόνα», ένα άθυρμα από ιδεώδεις μέσους «πολίτες» για τους οποίους δεν έχει καμιά σημασία εάν φορούν την ομοιόμορφη στολή των φυλακισμένων ή εάν βολεύονται με ένα συμβατικό ζουρλομανδύα.

Με γοργούς ρυθμούς, η κτηνωδία της οργανωμένης «νόμιμης» βίας περιθωριοποιεί την πολιτική και επιβάλλει μια «θεραπευτική» ιδεολογία. O πολιτικός ολοκληρωτισμός (με όποιες αμφιέσεις του) συμπληρώνεται με έναν «θεραπευτικό» ολοκληρωτισμό, μέσα από τον οποίο προβάλλει το αποκρουστικό πρόσωπο μιας «ποιοτικής» αναπαλαίωσης της εξουσίας:

«Ο φασισμός που θα έλθει δεν θα λέγεται πια φασισμός».[6]

Θα ονομάζεται ολοκληρωτικό «θεραπευτικό» κράτος. [7]

Η τερατώδης δομή αυτού του ολοκληρωτικού «θεραπευτικού κράτους» άρχισε να καλύπτει με μια βαριά σκιά τον ορίζοντα του μέλλοντος (εάν, τελικά, υπάρξει) και να σκιαγραφεί τον εφιάλτη μιας κοινωνίας που θα αποτελεί μια τρομακτική σύνθεση του «Γενναίου καινούριου κόσμου» του Αλντους Χάξλεϊ, του «1984» του Τζορτζ Όργουελ και του «Φαρενάιτ 451» του σκηνοθέτη Φρανσουά Τριφό. Μιας κοινωνίας στην οποία ο  Μεγάλος Αδελφός θα μπορεί να διατείνεται:

«Ελέγχουμε την ύλη γιατί ελέγχουμε το μυαλό... Η διαταγή του παλιού δεσποτισμού ήταν: «Δεν θα θέλεις». Η προσταγή των οπαδών του νέου ολοκληρωτισμού ήταν: «Θα θέλεις». Η δική μας προσταγή είναι: «Θέλεις». Κανείς απ' όσους φέρνουμε εδώ δεν μας αντιστέκεται. Όλοι γίνονται καλά».  (Οργουελ, 1984) 

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ;

Κάθε πολιτισμός συνθέτει τα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν μ’ ένα εντελώς ιδιαίτερο και μοναδικό τρόπο. Και συντίθεται απ' αυτά.

Όλοι οι προηγούμενοι πολιτισμοί οικοδομούσαν τους Παρθενώνες και τους Γοτθικούς τους υπό την εποπτεία φιλοσόφων, επιστημόνων,  αρχιτεκτόνων, ποιητών, δραματουργών  και καλλιτεχνών, για τη δόξα των ανθρώπων ή των θεών τους.

Ο σύγχρονος βιομηχανικός «πολιτισμός» οικοδομεί τα δικά του «μνημεία» (τα Αουσβιτς, τα Γκουλάγκ, τα κέντρα Tροποποίησης της Ανθρώπινης Συμπεριφοράς, τις φάμπρικες της εξοντωτικής εκμετάλλευσης της εργασίας, τα εργοστάσια αντιμετώπισης της υγείας ως αρρώστιας, τις φυλακές, τα ψυχιατρεία), υπό την εποπτεία των ανθρωποφυλάκων και των φορέων (όχι της ιατρικής, αλλά) της καταναγκαστικής «ιατρικής», θυσιάζοντας δουλικά στο βωμό της παραγωγής του αενάως διευρυνόμενου κέρδους.

Όλοι οι προηγούμενοι πολιτισμοί ήταν θεμελιωμένοι στην καταπίεση, αλλά μέσα από τη διανοητική τους δημιουργία έθεταν το αίτημα της ελευθερίας και το διατηρούσαν ζωντανό στο φαντασιακό τους σύμπαν

Ο σύγχρονος βιομηχανικός «πολιτισμός» είναι, επίσης, θεμελιωμένος στην καταπίεση, αλλά μέσα από τη διανοητική στειρότητά του και τη σωματο-ψυχο-διαλυτική «δημιουργία» του, εκμηδενίζει κάθε απελευθερωτικό όραμα και θέτει ως μοναδική του διεκδίκηση την καθολικοποίηση και την οριστικοποίηοη της δουλείας.

Σε όλες τις προηγούμενες εποχές, στο ερώτημα εάν ο άνθρωπος αποτελεί υποκείμενο ή αντικείμενο της ιστορίας, η κοινωνία και η εξουσία έδιναν διαμετρικά αντίθετες, αλλά πρακτικά ανεκπλήρωτες, απαντήσεις. Στην εποχή μας, το γεγονός ότι είναι πια εφικτή η εκπλήρωση της μιας ή της άλλης απάντησης, εμπλέκει την κοινωνία και την εξουσία σε μια τελική σύγκρουση.

Ζώντας στην εποχή της ομογενοποιημένης συνείδησης, διαπιστώνουμε καθημερινά ότι οι προοπτικές είναι απελπιστικές. Αλλά υπάρχουν κάποιες ελπιδοφόρες νησίδες αμφισβήτησης που θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε μέτωπα αντίστασης.

«Αυτά τα μέτωπα της αντίστασης βρίσκονται παντού υπό διαμόρφωση.

Και πρέπει να τα χτίσουμε, καθένας μας χωριστά και όλοι μαζί».[8]

 

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα, ειδική παθολόγος

Κλεάνθης Γρίβας, νευρολόγος-ψυχίατρος, διδάκτωρ ψυχιατρικής Α.Π.Θ.

 

[1] Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος: Η έσχατη στράτευση (Αθήνα, Υψιλον, 1985), σ. 66.

[2]. Κλεάνθης Γρίβας: Αντιπολιτευτική Ψυχιατρική: Μπροστά στο Ολοκληρωτικό "Θεραπευτικό" Κράτος (Θεσ/νίκη, Ιανός, 1989), σ. 18.

[3]. TCHEKA: «Tcheka Πανρωσική Επιτροπή για την Καταπολέμηση της Αντεπανάστασης και του Σαμποτάζ». Ιδρύθηκε από τον Λένιν το 1918 και, στη » που ιδρύθηκε από τον Λένιν το 1918 και, στη συνέχεια, «μεταβαπτίστηκε» διαδοχικά σε GPU, NKVD, NKGB, MGB, MVD και, τέλος, KGB (- Επιτροπή Κρατικής Ασφάλειας).)  

[4] Thomas Szasz: Το Δεύτερο Αμάρτημα (Αθήνα, Αβραάμ, 1982), σ. 15

[5] Ronald Jaccard: Η εξορία μέσα μας, (Αθήνα, Χατζηνικολή, 1981), σ. 11.

[6] Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, ό.π.

[7]. Κλεάνθης Γρίβας, ό.π.

[8] Jean Jiegler: Στρέψτε τα όπλα: Εγχειρίδιο Αντιπολιτευτικής Κοινωνιολογίας (Αθήνα, Παιδεία, 1983), σ. 256.

Ο ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ "ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ" (!) ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ (!)

ΣΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (!)

3-10-2017

 

ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

email: isfcozani@ocenet.gr

website: http://www.iskoz.gr

Αριθ. Πρωτ.449

Κοζάνη, 03-10-2017

 

Προς

Ιατρικό Σύλλογο Θεσ/νίκης, Αριστοτέλους 4, Θεσ/νίκη

Θέμα: Δημοσίευμα στον τύπο: Εμβόλια: «μια επιχείρηση που στηρίζεται στον φόβο»

 

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε,

Σας ενημερώνουμε ότι στις 03-10-2017 δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα «Πρωινός Λόγος Κοζάνης» άρθρο της κας Αλεξάνδρας Ευθυμιάδου - Γρίβα, ειδικής Παθολόγου μέλους του Συλλόγου σας, με τίτλο Εμβόλια: «μια επιχείρηση που στηρίζεται στον φόβο».

 

Ο Ιατρικός Σύλλογος Κοζάνης καταδικάζει απερίφραστα δημοσιεύματα που στρέφονται άμεσα ή έμμεσα ενάντια του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών προκαλώντας σύγχυση και αμφιβολίες στην κοινωνία.

 

Παρακαλούμε, για δικές σας ενέργειες ώστε να διασφαλιστεί η κοινά αποδεκτή επιστημονική θέση για τη διενέργεια εμβολιασμών, όπως αυτή ορίζεται από τα θεσμοθετημένα όργανα της Πολιτείας.

 

Σας επισυνάπτουμε το άρθρο.

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος                             Ο Γραμματέας

Χαράλαμπος Τσεβεκίδης        Ελευθέριος Τσαρίδης

 

Κλεάνθης Γρίβας

ΣΧΟΛΙΟ

23 Δεκεμβρίου του σωτήριου έτους 2017 (π.Χ.;)

 

1. Δεδομένου ότι η ως άνω "καταγγελία" δεν περιέχει καμιά ακριβή περιγραφή ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΠΡΑΞΗΣ, θα μπορούσε να απευθυνθεί σε οιονδήποτε, π.χ. στη Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας στην οποία διαμένει η "καταγγελλόμενη"...

 

2. Ουδόλως μ' ενδιαφέρει  τί καταδικάζει ο οποιοσδήποτε Σύλλογος, Εταιρεία, Ένωση, Συντεχνία, Κόμμα, Λόμπι, Οργάνωση, και άλλες συναφείς "συσπειρώσεις". Μ' ενδιαφέρει μόνο το τί μπορεί να υποστηρίζει καθένας με επιχειρήματα σε ανοικτούς δημόσιους διαλόγους. Γιατί, ας μη ξεχνάμε ότι ο μόνος τρόπος για υποστηρίξει κανείς μια αλήθεια είναι να την υπερασπιστεί με επιχειρήματα στην "αγορά" των ιδεών.  

 

3. Είναι διατυπωμένη σε μια ολίγον προβληματική χρήση της ελληνικής γλώσσας, καθόσον ξενίζει π.χ. εκείνο το «καταδικάζει απερίφραστα δημοσιεύματα που στρέφονται άμεσα ή έμμεσα ενάντια του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών», αντί του ορθού «ενάντια στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών» ή «εναντίον του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών».

 

4. Επί της ουσίας, όπως προκύπτει από τους Αρ. Πρωτ. των σχετικών εγγράφων που αφορούν τις ενέργειες της σε σχέση με τον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης, η κ. Αλεξάνδρας Ευθυμιάδου-Γρίβα:

 

- Στις 9 Νοεμβρίου 2017, ενημερώθηκε για την ύπαρξη της ιδιότυπης "καταγγελίας" του Ι.Σ.Κ. από την νομική υπηρεσία του Ι.Σ.Θ. και της ειπώθηκε ότι θα έπρεπε να καταθέσει γραπτώς τις απόψεις της στο Δ.Σ. μέχρι τις 27 Νοεμβρίου 2017 προκειμένου να συζητηθεί το θέμα στο Δ.Σ. στις 28 Νοεμβρίου 2017.

 

- Στις 27 Νοεμβρίου 2017, κατέθεσε στο Δ.Σ. του Ι. Σ. Θεσσαλονίκης μια 28σελιδη τεκμηριωμένη απάντηση με τις απόψεις της για το θέμα των εμβολίων, την οποία θα αναρτήσει εντός των ημερών σε πλείστες όσες σελίδες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

 

- Στις 12 Δεκεμβρίου 2017, κατέθεσε αίτηση για την χορήγηση επικυρωμένου αντίγραφου των Πρακτικών της συνεδρίασης του Δ.Σ. στις 28 Νοεμβρίου 2017, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί για κάθε νόμιμη χρήση.

 

- Και μέχρι σήμερα, 23 Δεκεμβρίου 2017, αναμένει απάντηση στο... ακουστικό της.

Κλεάνθης Γρίβας

 

Κλελανθης Γρίβας: ΤΟ ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" (18-01-2018)

ΤΟ ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»: ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΓΕ ...

Create Date: Παρασκευή, 01/19/2018

Κλεάνθης Γρίβας: ΜΙΑ ΔΗΘΕΝ "ΕΠΙΔΗΜΙΑ" ΓΡΙΠΗΣ: 2009 - ΠΡΑΞΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗΣ (31-12-2017)

Κλεάνθης Γρίβας ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Η ΔΗΘΕΝ ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΓΡΙΠΗΣ ΤΩΝ Χ ...

Create Date: Κυριακή, 12/31/2017

Κλεάνθης Γρίβας

Create Date: Σάββατο, 12/30/2017
Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα: ΕΜΒΟΛΙΑ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ Ι.Σ.Θ. - ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα: ΕΜΒΟΛΙΑ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ Ι.Σ.Θ. - ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα ΕΜΒΟΛΙΑ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ...

Create Date: Πέμπτη, 12/21/2017
Κλεάνθης Γρίβας: Μικρό Λεξικό Εξαχρείωσης - ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΟΜΠΙ  ή  ΖΟΜΠΙ - ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜ. ΖΩΗΣ

Κλεάνθης Γρίβας: Μικρό Λεξικό Εξαχρείωσης - ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΟΜΠΙ ή ΖΟΜΠΙ - ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΗΜ. ΖΩΗΣ

ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΓΡΙΒΑΣ Μικρό Λεξικό Εξαχρείωσης ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΛΟΜΠΙ ...

Create Date: Σάββατο, 12/16/2017
Αλεξ. Ευθυμιάδου & Κλ. Γρίβας: ΕΜΒΟΛΙΑ: ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ «ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ» ΚΡΑΤΟΣ

Αλεξ. Ευθυμιάδου & Κλ. Γρίβας: ΕΜΒΟΛΙΑ: ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ «ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ» ΚΡΑΤΟΣ

ΕΜΒΟΛΙΑ: ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ "ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ" ΚΡΑΤΟΣ  Οι ...

Create Date: Σάββατο, 12/16/2017

Κλεάνθης Γρίβας: Ο Ι.Σ. ΚΟΖΑΝΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ "ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ" (!) ΚΑΙ TA ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ (!!) ΣΤΟΝ Ι.Σ. ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

Ο ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ "ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ" (!) ...

Create Date: Παρασκευή, 12/15/2017

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα - ΕΜΒΟΛΙΑ: "ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΦΟΒΟ"

ΕΜΒΟΛΙΑ: «ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΦΟΒΟ»   Αλεξά ...

Create Date: Παρασκευή, 12/15/2017
Κλεάνθης Γρίβας: ΕΜΒΟΛΙΑ: «ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» ή ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΕΝΟ ΛΟΓΙΚΗΣ (12-12-2017)

Κλεάνθης Γρίβας: ΕΜΒΟΛΙΑ: «ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» ή ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΕΝΟ ΛΟΓΙΚΗΣ (12-12-2017)

   Κλεάνθης Γρίβας: ΕΜΒΟΛΙΑ: «ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ» ή ΑΠΟΛΥΤΟ ...

Create Date: Τρίτη, 12/12/2017

Μαρία-Μυρτώ Γρίβα: ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΟΙ "ΕΤΑΙΡΟΙ" ΚΑΙ ΟΙ "ΑΓΟΡΕΣ" ΣΑΣ

  ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΟΙ «ΕΤΑΙΡΟΙ» ΚΑΙ ΟΙ «ΑΓΟΡΕΣ» ΣΑΣ   Μαρία-Μυ ...

Create Date: Δευτέρα, 06/27/2016

Κλεάνθης Γρίβας (2017-11-06): Συνέντευξη για τη θεραπευτική χρήση της κάνναβης στην ιστοσελίδα

 

http://www.zougla.gr/greece/article/tsironis-afstiri-nomimopisi-ton-psixotropon-ousion

 

 

Η παρούσα σύμβαση Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων καλύπτει εν όλω τα προσωπικά δεδομένα των επισκεπτών / χρηστών / μελών (εφ’ εξής «χρήστες») που συλλέγονται κατά την διάρκεια επίσκεψης και χρήσης των υπηρεσιών και των σελίδων του δικτυακού τόπου www.grivas.info. Επιπλέον, καλύπτει τις προϋποθέσεις συλλογής, διαχείρισης και επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων που συλλέγονται. Οι όροι και οι εγγυήσεις της παρούσας δεν καλύπτουν σε καμία περίπτωση τη σχέση μεταξύ των χρηστών του www.grivas.info και οποιωνδήποτε υπηρεσιών που δεν υπόκεινται στον έλεγχο ή και την ιδιοκτησία του. Δεδομένης της φύσης και του όγκου του Διαδικτύου, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, συμπεριλαμβανομένης και της περίπτωσης αμέλειας, το www.grivas.info δεν ευθύνεται για οποιασδήποτε μορφής ζημία υποστεί ο χρήστης των σελίδων, υπηρεσιών, επιλογών και περιεχομένων του www.grivas.infoστις οποίες προβαίνει με δική του πρωτοβουλία και με τη γνώση των όρων της παρούσας Σύμβασης.

Συλλογή και Χρήση

-Το www.grivas.infoσυλλέγει προσωπικά δεδομένα, όταν εγγράφεστε, χρησιμοποιείτε www.grivas.infoπροϊόντα, ή υπηρεσίες, παίρνετε μέρος σε διαγωνισμούς ή παιχνίδια, εισέρχεστε στα προωθητικά / διαφημιστικά προγράμματα του www.grivas.info.

-Το www.grivas.infoχρησιμοποιεί πληροφορίες για τρεις γενικούς σκοπούς: για να προσαρμόσει τις διαφημίσεις και το περιεχόμενο που βλέπετε, για να καλύπτει τις ανάγκες σας για για κάποιες υπηρεσίες.

Όταν ο χρήστης εγγράφεται στο www.grivas.info, του ζητείται να δώσει τις παρακάτω πληροφορίες: Ονοματεπώνυμο, Διεύθυνση Ηλεκτρονικου Ταχυδρομείου (e-mail). Προσωπικά στοιχεία μπορεί επίσης να ζητηθούν και όταν οι χρήστες χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του www.grivas.infoή και όταν επισκέπτονται κάποιες σελίδες του www.grivas.info.
Διόρθωση – Διαγραφή

Το www.grivas.infoπαρέχει στους χρήστες του τη δυνατότητα να διαγράψουν οποτεδήποτε τα προσωπικά τους στοιχεία και πληροφορίες, να τα διορθώσουν / επικαιροποιήσουν την εγγραφή τους.
Κοινοποίηση και Αποκάλυψη

-Το www.grivas.infoδεν πουλάει ή ενοικιάζει τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών.

-Το www.grivas.infoθα στείλει τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών σε άλλες εταιρείες ή άτομα όταν:

*Έχει τη ρητή συγκατάθεση του χρήστη να κοινοποιήσει τις πληροφορίες,

*Η δημοσιοποίηση γίνεται προς τρίτα φυσικά ή νομικά προσωπα με τα οποία συνεργάζεται το.www.grivas.infoκαι μόνο μέχρι του βαθμού που είναι απόλυτα αναγκαίος για την παροχή της

εκάστοτε υπηρεσίας από το .www.grivas.info,

* Απαιτηθεί από τον νόμο, από απόφαση δικαστηρίου ή ζητηθεί από οιαδήποτε άλλη κρατική ή κανονιστική αρχή, και παρέχονται μόνο στις εν λόγω αρχές,

*Η συμπεριφορά του χρήστη στο web site δεν συμφωνεί με τους Όρους Παροχής Υπηρεσιών του www.grivas.info, ή με οποιαδήποτε από τις οδηγίες για συγκεκριμένα προϊόντα ή υπηρεσίες.
Cookies

Το www.grivas.infoχρησιμοποιεί cookies για την εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών και των σελίδων του. Τα cookies είναι μικρά αρχεία σε μορφή .txt που αποστέλλονται στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή κάθε χρήστη, εφόσον ο χρήστης έχει επιλέξει να δέχεται cookies. Τα cookies χρησιμοποιούνται μόνο για τη διευκόλυνση πρόσβασης του χρήστη σε συγκεκριμένες υπηρεσίες του www.grivas.info. Σε καμία περίπτωση δεν χρησιμοποιούνται για την καταγραφή προσωπικών δεδομένων του χρήστη ούτε λαμβάνουν γνώση οποιουδήποτε εγγράφου ή αρχείου από τον υπολογιστή του. Ο χρήστης του www.grivas.infoμπορεί να ρυθμίσει τον φυλλομετρητή του (browser) κατά τέτοιο τρόπο ώστε είτε να τον προειδοποιεί για τη χρήση των cookies σε συγκεκριμένες υπηρεσίες του www.grivas.info, είτε να μην επιτρέπει την χρήση cookies σε καμία περίπτωση. Σε περίπτωση που ο χρήστης έχει επιλέξει να μην δέχεται cookies για την αναγνώρισή του, ενδεχομένως για τεχνικούς λόγους να μην μπορεί να έχει πρόσβαση σε ορισμένες υπηρεσίες. Η χρήση cookies από adservers συνεργαζόμενων εταιρειών υπόκειται στην πολιτική προστασίας προσωπικών δεδομένων των εταιρειών αυτών.
Διαφήμιση

Οι χρήστες που ενδιαφέρονται να διαφημιστούν στο www.grivas.info, προκειμένου να λάβουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, πρέπει να συμπληρώσουν στην σχετική αίτηση τα παρακάτω στοιχεία: Ονοματεπώνυμο / Επωνυμία Επιχείρησης – Τηλέφωνο – E-mail – URL (Ηλεκτρονική διεύθυνση της προς διαφήμισην ιστοσελίδας). Το www.grivas.infoδεν ευθύνεται για την πολιτική προστασίας των προσωπικών δεδομένων που ακολουθούν οι διαφημιζόμενοί του κατά τις συναλλαγές τους με τους επισκέπτες των υπηρεσιών / σελίδων τους.
Δεσμοί (Links) προς άλλα sites

Το www.grivas.infoπεριλαμβάνει δεσμούς (links) προς άλλους δικτυακούς τόπους (websites), οι οποίοι δεν ελέγχονται από το ίδιο αλλά από τους ιδιοκτήτες τους (φυσικά ή νομικά πρόσωπα). Το www.grivas.infoσε καμία περίπτωση δεν ευθύνεται για τους Όρους Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων των επισκεπτών, τους οποίους οι φορείς αυτοί ακολουθούν.
IP addresses

H διεύθυνση IP καθορίζεται από τον παροχέα της σύνδεσης (Internet Provider) μέσω της οποίας ο ηλεκτρονικός υπολογιστής του χρήστη έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο, και επομένως και επομένως και στις σελίδες του www.grivas.info. Η διεύθυνση IP δεν κρατείται από τα συστήματα του www.grivas.info(server, data base, δικτύου κ.τ.λ.), ενώ δύναται να γνωστοποιηθεί, μόνο εφόσον ζητηθεί, τηρουμένης της προβλεπόμενης – δια νόμου – διαδικασίας, από τις αρμόδιες αστυνομικές, δικαστικές ή άλλες κρατικές αρχές.

Προστασία Ανηλίκων

Χρήστες του www.grivas.infoπου είναι ανήλικοι, δεν επιτρέπεται να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες οι οποίες μπορεί να θεωρούνται ακατάλληλες για ανηλίκους και οι οποίες δεν είναι δυνατό να ελεγχθούν από το www.grivas.info. Σε κάθε ενότητα / υπηρεσία που μπορεί να περιέχει υλικό ακατάλληλο / προσβλητικό / ανήθικο υπάρχει προειδοποίηση προς τους χρήστες. Εάν παρόλα αυτά ανήλικοι χρήστες αυτοβούλως επισκεφθούν αυτές τις σελίδες, το www.grivas.infoδεν φέρει καμία ευθύνη.
Εφαρμοστέο δίκαιο

Η διαχείριση και προστασία των προσωπικών δεδομένων του χρήστη των υπηρεσιών του www.grivas.info υπόκειται στους όρους του παρόντος τμήματος καθώς και στις σχετικές διατάξεις της Ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2472/1997) για την προστασία του ατόμου και την προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα όπως έχει συμπληρωθεί με τις αποφάσεις του Προέδρου της Επιτροπής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, τα Π. Δ. 207/1998 και 79/2000, το άρθρο 8 του Ν. 2819/2000, τον Νόμο 2774/1999 και τις οδηγίες 95/46/ΕΚ και 97/66/ΕΚ του ευρωπαϊκού δικαίου. Σε αυτό το πλαίσιο, οποιαδήποτε ενδεχόμενη σχετική ρύθμιση θα αποτελέσει τροποποίηση του παρόντος. Σε κάθε περίπτωση, το www.grivas.info διατηρεί το δικαίωμα αλλαγής των όρων προστασίας των προσωπικών δεδομένων εντός του υπάρχοντος ή ενδεχομένως νέου νομικού πλαισίου κατόπιν ενημέρωσης των χρηστών. Εάν κάποιος χρήστης δεν συμφωνεί ή δεν αποδέχεται τους όρους προστασίας των προσωπικών δεδομένων που προβλέπονται στο παρόν οφείλει να μη χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες του www.grivas.info.

www.grivas.info

thessaloniki.png