Εγγραφή στο Newsletter - Μην εμπιστεύεστε τα Social Media!

ΟΙ ΠΑΡΑΔΟΞΕΣ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

και το ψυχορράγημα της δημοκρατίας 

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΟΙ «ΠΡΑΣΙΝΟΙ» ΠΑΛΙΔΡΟΜΟΥΝ ΣΤΟ 1935-1945

HΠΑ: ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΦΙΜΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ 

Κλεάνθης Γρίβας

6 Νοεμβρίου 2020

 

Στη ΓΕΡΜΑΝΙΑ, οι «Πράσινοι» μεταμορφώνονται σε ακροδεξιούς και οι ακροδεξιοί σε «δημοκράτες». Στις ΗΠΑ οι «σοβαροί αντι-λαϊκιστές» (!) χρησιμοποιούν αδίστακτα τις μεθόδους των λαϊκιστών και μεταλλάσσονται σε λαϊκιστές. Ζούμε σε εποχή καθολικής σύγχυσης και αλλεπάλληλων απρόσμενων «μεταμορφώσεων» και μεταλλάξεων, μοναδική ερμηνευτική πυξίδα της οποίας,  παραμένει η προειδοποίηση του Albert Camus: «Αλλά τα στρατόπεδα των σκλάβων που οργανώνονται κάτω από τη σημαία της ελευθερίας και οι σφαγές που γίνονται με κίνητρο την αγάπη για τον άνθρωπο ή το κέφι του υπεράνθρωπου, φέρνουν σε αμηχανία την κρίση. Όταν το έγκλημα ντύνεται με τη φορεσιά της αθωότητας -σε μια παράδοξη αντιστροφή των ρόλων που συμβαίνει συχνά στην εποχή μας- είναι η αθωότητα εκείνη που πρέπει να απολογηθεί». (Αlbert Camus, Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος, Αθήνα, Μπουκουμάνης, 1971, σ. 18)  

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΟΙ «ΠΡΑΣΙΝΟΙ» ΠΑΛΙΔΡΟΜΟΥΝ ΣΤΟ 1935-1945 

Οι «Πράσινοι» (τί πράγμα είναι άραγε αυτό στην πραγματικότητα;) επιλήσμονες των εφιαλτικών φυλετικών Νόμων της Νυρεμβέργης (1935), για την «συντήρηση της καθαρότητας του γερμανικού αίματος», αρχικά μέσω μαζικών στειρώσεων και της «ευθανασίας» (1935-1938), στη συνέχεια μέσω της μαζικής δολοφονίας εκείνων που «οι ζωές τους δεν άξιζαν να βιωθούν» με την Επιχείρησης  Aktion T-4 (1938-1941), με κατάληξη το ΑΟΥΣΒΙΤΣ, αυτή την αξεπέραστη εμβληματική ιστορική απόδειξη του γεγονότος ότι η βαρβαρότητα του ανθρώπου δεν έχει όρια. 

Οι «Πράσινοι», μια μυστήρια ποικιλόχρωμη πολιτική κουρελού, προϊόν μιας εποχής σύγχυσης και καιροσκοπισμού, προτείνουν «να θεωρούνται πολιτικοί εγκληματίες οι αρνητές του κορωνοϊού», παραβιάζοντας κατάφωρα τις Αρχές και τον Κώδικα της Νυρεμβέργης, μια απ’ τις πιο κεφαλαιώδεις κατακτήσεις που προέκυψαν από την συντριβή του ναζισμού (με τίμημα 65 εκατομμύρια νεκρούς), που, μεταξύ άλλων, θέσπισαν το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να δέχεται ή να αρνείται οποιαδήποτε ιατρική πράξη ύστερα από πλήρη ενημέρωσή του. (informed consent). 

Όπως μεταδίδεται: «Οι Πράσινοι του Βερολίνου προτείνουν να καταταγούν οι αξιόποινες πράξεις των αρνητών του κορωνοϊού  στην κατηγορία των πολιτικών εγκλημάτων. Ο κ. Ο Benedikt "Bene" Lux (1981), κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Πρασίνων του Βερολίνου για εσωτερικά θέματα, δήλωσε στην εφημερίδα Tagesspiegel ότι «απαιτείται μια συνολική εικόνα της κατάστασης σχετικά με τις αξιόποινες πράξεις των αντιπάλων των μέτρων κατά του κορωνοϊού για να τεκμηριωθεί η  ριζοσπαστικοποίηση με στοιχεία. Γι αυτό θα πρέπει να γίνει μια κεντρική καταγραφή αξιόποινων πράξεων οι οποίες να συμπεριληφθούν στο πεδίο της εγκληματικότητας με πολιτικά κίνητρα, ακριβώς όπως όταν πρόκειται για  ακροδεξιές, ακροαριστερές και ισλαμιστικές αξιόποινες πράξεις. Με την ιδέα αυτή συμφωνεί κατά και το Συνδικάτο της Αστυνομίας (GdP)…»

https://www.zougla.gr/kosmos/article/germania-prasini-na-8eorounte-politiki-eglimaties-i-arnites-tou-koronoiou (Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2020, 00:48) 

Σημειωτέον ότι ο πολύς κ. Benedikt Lux, ανάμεσα στο πλήθος των επιτροπών που συμμετέχει (!) είναι και πρόεδρος της Επιτροπής Προστασίας του Συντάγματος από το 2012 και έχει ως στόχο του «μια καλά εξοπλισμένη και εκπαιδευμένη αστυνομική δύναμη και o σεβασμός του κράτους για τα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες».  ( https://de.wikipedia.org/wiki/Benedikt_Lux ) 

Και, ω του θαύματος,  οι «δημοκρατικοί» Πράσινοι (καθ’ υπόθεση, πολέμιοι της ναζιστικής παράδοσης) απαιτούν να εφαρμοστούν αστυνομικές πρακτικές του ναζιστικού καθεστώτος εναντίον των ακροδεξιών (που εμφανίζονται ως φορείς αυτής της ναζιστικής παράδοσης) και όσων υπερασπίζονται το μείζον δικαίωμα των πολιτών να αποφασίζουν για οποιαδήποτε ιατρική πράξη τους προτείνεται, απαιτώντας τον σεβασμό της «ενημερωμένης συναίνεσης», της πρώτης και ύψιστης αρχής στο πεδίο των παροχών υπηρεσιών υγείας.

 

HΠΑ: ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΦΙΜΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ

 

«ΗΠΑ: Μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα διέκοψαν την απευθείας μετάδοση των δηλώσεων Τραμπ, κρίνοντας ότι παραπληροφορούσε». (6 Νοεμβρίου 2020)  https://www.zougla.gr/kosmos/article/megala-tileoptika-diktia-diakoptoun-tin-apef8ias-metadosi-diagelmatos-tou-proedrou  

Όταν η πλανητική χούντα των Δικτατόρων της Πληροφορικής, του Διαδικτύου και των Μέσων Μαζικής Αποβλάκωσης και Τρομοκρατίας φτάνει να λογοκρίνει έναν «πλανητάρχη», τα πράγματα για το μέλλον της δημοκρατίας και το μέλλον μας είναι πολύ χειρότερα και επικίνδυνα από ότι μπορεί να φανταστεί κανείς... 

«Ο Ντόναλτ Τραμπ πήρε τον λόγο για πρώτη φορά μετά τη βραδιά των προεδρικών εκλογών. Αλλά ορισμένα από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα των ΗΠΑ αποφάσισαν χθες βράδυ να διακόψουν την απευθείας μετάδοση των δηλώσεων του Ρεπουμπλικάνου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, κρίνοντας ότι παραπληροφορούσε.

Ενώ η καταμέτρηση των ψήφων συνεχίζεται, ο πρόεδρος παρουσιάστηκε μπροστά στις κάμερες από τον Λευκό Οίκο, για να πει, ότι θα κέρδιζε «με ευκολία» εάν λογαριάζονταν μόνο «οι νόμιμες» ψήφοι, αλλά εάν η καταμέτρηση συμπεριλάβει «τις παράνομες ψήφους», οι Δημοκρατικοί θα μπορέσουν «να κλέψουν» τη νίκη στις εκλογές.

Το MSNBC διέκοψε γρήγορα την απευθείας μετάδοση. Ο παρουσιαστής Μπράιαν Ουίλιαμς εξήγησε: «Bρισκόμαστε στην ασυνήθιστη θέση να χρειάζεται όχι μόνο να διακόψουμε τον πρόεδρο των ΗΠΑ, αλλά και να διορθώσουμε αυτά που είπε».

Τα τηλεοπτικά δίκτυα NBC News και ABC News έκαναν το ίδιο, διακόπτοντας αμέσως την απευθείας μετάδοση της προεδρικής συνέντευξης Τύπου.

Το CNN αποφάσισε να μην διακόψει την απευθείας μετάδοση του διαγγέλματος, ούτε να κόψει τον ήχο του μικροφώνου του Τραμπ. Αλλά, αμέσως μετά ο παρουσιαστής του δικτύου Τζέικ Τάπερ αντέκρουσε τις δηλώσεις του αρχηγού του κράτους: «πόσο λυπηρή νύχτα για την Αμερική, όταν βλέπει τον πρόεδρό της (...) να κατηγορεί ψευδώς ανθρώπους ότι προσπαθούν να κλέψουν τις εκλογές, να επιτίθεται στη δημοκρατία μας με ψέματα». 

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗ 

Ο χώρος όπου λειτουργούσε η (σήμερα, νεκροζώντανη) κοινοβουλευτική δημοκρατία αποτελεί πεδίο διαρκών πραξικοπημάτων απ’ αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία: ροκανίζουν τους δημοκρατικούς θεσμούς χωρίς να τους καταργούν, κυβερνώντας με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (μια πρακτική χαρακτηριστική των όπου γης αυταρχικών και δικτατορικών καθεστώτων), επικαλούμενοι πάντοτε «καταστάσεις ανάγκης» ή χρησιμοποιούν τεχνικές πλύσεις εγκεφάλου και χειραγωγούν τις εκλογικές διαδικασίες με τρόπο ώστε να καταλήγουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. 

Η ολοκληρωτική χειραγώγηση της ανθρώπινης βούλησης και ο συνακόλουθος οριστικός θρίαμβος του πλέγματος των εξουσιοφρενών που βυσσοδομούν ακατάπαυστα στο κορμί της κοινωνίας, αποτελεί την (υπό διαμόρφωση) οδυνηρή πραγματικότητα μιάς ιστορίας που τείνει στην αυτοαναίρεσή της. 

Στο τέρμα αυτής της πορείας, ο άνθρωπος, απογυμνωμένος από την ιστορική του διάσταση, θα «υφίσταται» ως ένα απλό ανιστορικό είδος πλάι στα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Γιατί, όπως έχουμε προειδοποιηθεί από την Hanna Arendt, το πρόβλημα για την εξουσία ήταν πάντοτε «η κατασκευή ενός πράγματος που δεν υπάρχει, ενός ανθρώπινου είδους το οποίο θα μοιάζει με τα άλλα ζωικά είδη και του οποίου η μόνη ελευθερία θα συνίστατο στη διατήρηση του είδους». 

Η κρίσιμη προϋπόθεση για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η διαμόρφωση ενός νέου τύπου «ανθρώπου» που έχει χάσει αμετάκλητα τη δυνατότητα και το δικαίωμά του να νοηματοδοτεί την κοινωνία, την ιστορία και τη ζωή του, που έχει εσωτερικεύσει την καθολική κυριαρχία της μισθωτής δουλείας ως μιά αδήριτη «αναγκαιότητα» που υπερβαίνει τη θέλησή του, που έχει παραιτηθεί από το δικαίωμά του να δημιουργεί τον κόσμο, την ιστορία και τον εαυτό του. Μ’ άλλα λόγια, που έχει μετασχηματιστεί από ενεργός κινητήρια δύναμη της ιστορίας σε παθητικό ενεργούμενό της. 

Και όπως διαπιστώνει ο Ronald Jaccard: «Αυτός ο τύπος ανθρώπου έχει υλοποιηθεί ιστορικά: Είναι ο άνθρωπος της σύγχρονης εποχής, είναι ο άνθρωπος της μάζας, ο ικανοποιημένος με την ευτελή του μόρφωση, τις ασήμαντες αρετές του, την ευτυχία που του προκαλεί η μέτρια τοξικομανία του... Είναι ένας άνθρωπος αδύναμος, αφοπλισμένος, ευνουχισμένος, απομονωμένος. Είναι ο άνθρωπος της ψυχρής τεχνολογίας και των κομματιασμένων συναισθημάτων. Είναι ο άνθρωπος που έχει εξοριστεί μέσα στον εαυτό του. Σχιζοειδικός έξω απ' τους τοίχους του ψυχιατρείου, Σχιζοφρενικός μέσα σ' αυτούς». (R. Jaccard: Η εξορία μέσα μας, Αθήνα, Χατζηνικολή, 1981, σ. 11). 

Γι’ αυτόν ακριβώς τον νέο τύπο «ανθρώπου» οργανώνεται η πλανητική στρατοπεδική κοινωνία που το πειραματικό της μοντέλο έχει δοκιμαστεί μαζικά με «επιτυχία» στα εργαστήρια της «ολοκληρωτικής κυριαρχίας», στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του ναζιστικού ολοκληρωτισμού που αποτελούν το σημερινό προείκασμα του αποτρόπαιου κοντινού μέλλοντος της ανθρώπινης κοινωνίας, η οποία θα συντίθεται από μιά ομοιογενή μάζα ανιστορικών ανθρωποειδών, προγραμματισμένων να μην παρεκκλίνουν ποτέ από τον «κανόνα», ένα άθυρμα από ιδεώδεις μέσους «πολίτες» για τους οποίους δεν έχει καμιά σημασία εάν φορούν την ομοιόμορφη στολή των φυλακισμένων ή εάν βολεύονται με ένα συμβατικό ζουρλομανδύα. 

Μια «ποιοτική» αναπαλαίωση της εξουσίας απείρως χειρότερης από το πειραματικό της μοντέλο, στην οποία η  κτηνωδία της οργανωμένης «νόμιμης» βίας συνδυάζεται με μια σωτηριολογική «θεραπευτική» ιδεολογία. Που έγινε δυνατή απλώς και μόνο γιατί λησμονήσαμε ότι «πίσω από κάθε σωτήρα, βαδίζει πάντα ένας δήμιος». (Samuel Johnson, 1709–1784) 

Κλεάνθης Γρίβας